30-05-08

laatste teamtraining voor AR Slovenië

Copy of team in wolken 2Vanavond komen we samen in Zeeland voor een laatste gezamelijke training voor we naar Slovenië vetrekken.  Op het  trainingsprogramma staan alle disciplines waarmee we geconfronteerd zullen worden in Slovenië : kayakken, zwemmen, skaten, lopen en mountainbiken.  
Op 17 juni vertrekken we met 2 campers, want we zullen op 20 juni met  2 teams aan de start komen te staan.  Team 1 bestaat uit Ton, Christophe, Franics en Jacqueline en het  andere  team bestaat uit Roel, Martine, Nico en Wim.  Helaas staan nog maar 6 teams ingeschreven op de website voor de 3 daagse race...vreemd want voorbije jaren was deze race een echte klassieker : perfect georganiseerd, prachtige en uitdagende omgeving, niet duur,.... Laat ons hopen dat er nog wat teams bijkomen want het  is uiteraard altijd leuker om tegen meerdere  internationale teams te racen.  Zo niet, geen probeelm,  het  gaat hem vooral  om ervaring op te doen , want voor enkelen in ons  team is het de eerste maal dat ze  een race zullen doen van meerdere dagen zonder  (veel) slaap.  En wat het belangrijkste is, het wordt  een mooi weekje "ravotten" in de Sloveense bergen met een leuk groepje vrienden (die uiteraard alles zullen geven om  minstens 1 seconde  beter te preseteren dan wat ze  kunnen...)

Wim

12:33 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Adventure race | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

28-05-08

2009 volgeboekt

17Bedankt voor alle jullie fijne reacties en  e-mails !  Ik ben ervan ovetuigd dat veel adventure racers gelijkaardige kansen zouden maken.  Er was wel altijd  iemand beter in één of andere proef, maar de kunst was om in alle  proeven toch bij de top 5 te geraken.  Vandaar  dat ook heel wat  triathleten terug te vinden waren in de top 10.  Maar wij hadden misschien nog het voordeel dat we  de nodige ervaring hebben met oriëntatie en hindernissen- en touwenparcours. 
Het wordt in elk geval een sportief 2009 :  voorlopig al de internationale selecties G4 challenge, de Malheur Raid XL als BK en NK organiseren, de ultratrail du Mont Blanc  ( 167 km lopen over 10.000 hoogtemeters)  en het WK adventure race in Portugal.   En hopelijk komt daar nu nog de G4 Challenge in Mongolië bij (4 weken...).   Nu nog zien hoe we dit  zullen combineren met werk en familie.  Want zonder  deze 2 schakels had ik het ook zo ver niet gebracht op de nationale selecties.  Maar voor alles is een oplossing...zeker als het gaat om het realiseren van 2 dromen ( WK en G4).

12:57 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Land Rover G4 | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-05-08

G4 in de pers

 

large_398510
Vandaag stond er een artikeltje  in Het Laatste Nieuws naar aanleiding van de nationale selecties voor de G4 Challenge.  Als je die  zware blessure vervangt door gewoon blessure wel een leuk berichtje. 

 

10:27 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Land Rover G4 | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-05-08

Land Rover G4 Challenge (deel 2)

1
Voorbije weekend heb ik deelgenomen aan de nationale selecties van de Land Rover G4 Challenge op het strand van de Panne.   Laat ons beginnen met  het slechtste nieuws.... ik loop momenteel rond met een blauwe olifantenvoet, heb stijve schouders van op krukken te lopen een de loodzware proeven en  mijn maag voelde gisteren avond als een draaiende wasmachine als resultaat van een overdosis pijnstillers en ontstekingsremmers.

Zaterdagavond werden 40 deelnemers  gekozen om door te gaan naar de  tweede ronde nadat we met  dubbel zo veel deelnemers gedurende gans de dag  een achttal proeven hadden afgelegd :-          mtb ritje over 4 km over enkele duinen en single tracks-          hindernissen parcours-          sprint-mtb-race over het strand-          deathride en zo hoog mogelijk klimmen op een speleoladder  binnen 1min20sec-          een moordende zwemproef in zee over ongeveer 1km maar met  een hevige branding, hoge golven en een pittige tegenstromm-          kayakken op zee over onveer 2 km-          3 theoretische  testen (Engels, EHBO, (auto) mechanica en rijtechnieken)-          Een massa loop van 6 km door vooral de duinen en ove r het strand. dsc01521
Na een heerlijke BBQ waar  nog een 600tal  genodigden aanwezig waren naar aanleiding van de 60ste verjaardag van Land Rover, werd afgeroepen wie  er door mocht gaan.  Wie werd afgeroepen moest onmiddelijk in één van de G4 Discoveries stappen om ergens “gedropped” te worden voor een nachtelijke oriëntatieloop.  We reden het Land Rover dorp uit onder het geroep van een 600tal mensen en een exotische technobeat. (emo-kick 1).  Ik had een vermoeden dat we in de Franse duinen gingen worden afgezet...maar nee, bij het eerst volgende rondpunt keerden we  terug naar het strand waar we werden verrast  door een spetterend vuurwerk en bijhorende muziek.  Wat een gevoel...10  oranje G4 Land Rovers opgelijnd met daarin 40 atleten uitgedost met kompas en hoofdlamp... (emo-kick 2).  Terug naar de werkelijkheid...we kregen een kaart schaal 1:10.000 met daarop 17 CP’s die we zo snel mogelijk moesten vinden.  Eén per één startten we om de halve minuut.  Ondertussen begon het stilletjes te regenen maar hoe verder we waren hoe harder  het begon te regenen..heerlijk : vrij technisch geplaatste cp’s, uitdagende ondergrond (strand, duinen en bos) en andere deelnemers die we moeiteloos voorbij liepen.  Samen met nog 2 andere deelnemers, waaronder Filip Claes die  al verschillende Raid XL wedstrijden op zijn cv heeft staan,  vonden we  zonder grote moeite  de ene na de andere cp.  Tot ongeveer na 5 km waar mijn -dacht ik- sterkste punt, nl. lopend kaartlezen, resulteerde in een verzwikte voet.  Na wat geroep en gekreun besloot ik hinkend verder te doen, en gelukkig is adrenaline een perfecte pijnstiller waardoor ik de volgende 12 km nog kon uitlopen en zelfs verrast werd met een eerste tijd samen met Filip.  Helaas was de adrenaline bij de aankomst opgewerkt met als gevolg een flinke portie tranen van pijn en ontgoocheling !  Een dokter verzorgde mij met de nodige coldpacks, pilletjes en zalfjes maar  raadde mij ten stelligste af om verder  te  doen.  “Maar dokter, zou het kwaad kunnen mocht ik verder doen ?”  Zijn antwoord “Afgezien van de pijn, neen” was voldoende om te belsuiten om verder  te doen.   Ik wist dat ik tot nu toe al goed gescoord had om nog kans te maken voor een top 5 positie.   Met mijn krukken door het zand tot aan mijn tentje om er te proberen slapen maar die pijnstiller was maar een dieseltje waardoor ik maar van 5 u tot 7 u heb kunnen slapen.   Ik hoopte dat de zondag vooral theoretische proeven en rijvaardigheidstesten zouden zijn, maar helaas kreeg ik te  horen dat er nog een loodzware proef op het programma stond in de namiddag.  Hopla,  nog een extra pijnstillertje in mijn mond.   In de voormiddag kregen we  drie proeven :-          4 spectaculaire rijvaardigheidsproeven-          Een groepsoefening met de Discovery waarbij  verschillende denk en doe proeven moesten worden afgelegd-          Een psychologische test  gevogld door een interview voor de camera img-6712
Het remmen was nogal pijnlijk aan de voet, maar voor de rest verliep alles vrij goed.   En nu naar de finale proef (die werd geheim gehouden tot de laatste minuut) :-          2 ronden telkens bestaande uit :o        De zwemproef van de zaterdago        De kayakproef van de zaterdago        De zand en duinen cross van de zaterdago        Een gedeelte van het  commando parcours van de zaterdag Ik moest hier gewoon zorgen om de schade zo veel mogelijk te beperken, dus moest ik alles geven tijdens het zwemmen en kayakken en besloot ik het lopen en de hindernissen te doen in mijn wetsuit en op blote voeten, kwestie van geen tijd te verliezen bij de wisselzones.   Krukken langszij en al huppelend het strand over tot aan het water.   De golven waren voorlopig minder dan gisteren en zo ging het kayakken en zwemmen heel vlot.   Met tranen in de ogen werkte ik de eerste loopronde af en kon ik zelfs nog iemand inhalen.  Als derde begon ik aan de 2de ronde.  Het zwemmen was nu een stuk zwaarder geworden door de stroom.   Het was echt vechten om tot bij de verste boei te komen.  Verschillende deelnemers hebben zelfs noodgedwongen moeten  terugzwemmen .  Gezien we per 2 moesten kayakken moest ik een drietal minuten wachten op de 4de om dan samen te vertrekken met het  loopgedeelte.   Door mijn verzwikte voet liep die andere uiteraard zonder enig probleem van me uit...fair ?  Misschien niet maar ik begreep het, het gaat hier niet om een ruiker bloemen maar om een “once-in-lifetime-chance”.   Ik bleef proberen, ik zat nauwelijks 10 meter achter  hem aan, maar toen moesten we een klimnet over en af en dit ging maar maas per maas door de immense  pijn.   Mijn concurrent zag ik mij aanmoedigen aan de eindlijn en wat bleek, hij moest zelf nog over de eindstreep, hij was gewoon aan het wachten op mij ! Samen de eindstreep over. Wat een teamspirit (emo-kick 3) Ik hoopte dat hij hiermee op één of andere manier  beloond zou worden, maar ja, het  is enkel de chrono die telt.   Na een apertief en het  diner  kwam het meest zenuwslopende moment : de uitslag.  Zo veel andere sterke kandidaten, zelf maar 1  fysiche proef gewonnen (oriëntatieloop) maar wel overal toch in de top 3 veronderstel ik,...wordt het terug zoals 3 jaar geleden, de meest frustrerenste plaats.  De derde palats ?   Nummer 5....nummer 4...nummer 3....Yes ! Niet mijn naam....nummer 2....nummer 1 :Wim Vancraeynest !   En raad wie terecht tweede werd...Thibaut, diegene die op mij stond te wachten voor de eindstreep van de finale proef !  Teamspirit en volharding werden nogmaals eens beloond.  Go Beyond !  En nu in februari met de 4 Belgen (2 dames,  2 heren) naar  Herefordshire voor de internationale selecties met 4 Belgen. Hier wordt de man en vrouw  geselecteerd om België te vertegenwoordigen tijdens de 4 week durende G4 Challenge o.a. in Mongolië.   Die poster van de Cameltrophy  in mijn kinderkamer destijds  heeft 50 % kans om realiteit te worden.  Maar nu al kan het  niet meer stuk ! Bedankt Land Rover, bedankt alle deelnemers voor de aanmoedigingen en hulp, bedankt pijnstillers, bedankt supporters (vrouw, kinderen, volley,...).  Wim PS Enkele jaren geleden werd mijn teammaatje Roel ook al geselecteerd voor de internationale selecties...helaas maar terecht moest hij Rudy Thoelen laten gaan die  uiteindelijk de G4 Challenge in 2003 won.  Roel, als ik naar Mongolië ga, neem ik jou zeker mee in mijn gedachten !

foto's : www.g4challenge.be
informatie : www.landroverg4challenge.com

 

13:45 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Land Rover G4 | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

22-05-08

Malheur Raid XL 2008...the pictures

72157605188825122_d4df18fb49_l

11:25 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Malheur Raid XL | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-05-08

Martine in Afghanistan

bh5es1
Voor mijn werk verblijf ik bijna 11 weken in Uruzgan, een zuidelijke provincie in Afghanistan.
Dat betekent dat ik zo goed en zo kwaad mij hier moet voorbereiden op mijn eerste meerdaagse adventure race met Malheur Ultrasport Team.
Dat is op zich al een heel adventure . Want trainen in deze omstandigheden vraagt wel wat creativiteit en wat geregel voor bijvoorbeeld een fiets.
Het is hier zomer en dat is in de woestijn erg heet. De dagtemperaturen liggen in de schaduw rond de 36/40 graden. In de zon boven de 50 graden. Daar begint de grootste uitdaging.
Trainen in extreme hitte is een opgave. Had ik al respect voor bv de deelnemers van de Marathon Des sables, dat is gestegen tot ongekende hoogte.
Als je hier 20 km hebt gelopen voelt dat als 2 marathons.
Om toch wat uitdagingen te behouden heb ik verleden week tegelijkertijd met de 100 km hardloop4daagse in Apeldoorn mijn hardloop4daagse in uruzgan gelopen. Dat is 100 km in 4 dagen verdeeld over 6 etappes. apeuh0

Die 100 km zijn vooral een mentale uitdaging geweest. Maar het is wel gelukt.
Een aantal trainingen gaan vanzelf. Zo moet ik als ik in de buitenring loop altijd een wapen bij mij hebben en dus draag ik altijd een rugzak met water en wapen. Dus een rugzak is nu vertrouwd.
Een nadeel van de hitte en beperkte tijd is dat ik geen lange duurloop van bv 4 uur kan doen. Maar gemakshalve reken ik een 20 km maar voor een 40. Een voordeel is ook dat het hier niet vlak is, dus of ik klim of ik daal. Bovendien is de ondergrond zand, stenen en altijd ongelijk.
Mijn slaappatroon kan hier erg kort zijn, soms werk ik een erg lange dag.
wij zijn namelijk met 2 intensive care/spoedeisende hulp verpleegkundige. Dus zodra wij een patiënt op de intensive care hebben draaien wij 8 uur op en af. Als er in die 8 uur af nog een trauma op de spoedeisende hulp komt dan blijft er niet zo veel tijd `af` meer over.
Sinds ik hier ben is er ook een nieuwe trend gezet. Men ziet regelmatig mensen voorbij komen op een mountainbike. Wij hebben namelijk vrienden gemaakt met de luchtmacht. En die jongens hebben fietsen. Wij hebben een deal kunnen maken dat we op bepaalde tijden 3 fietsen mogen lenen. Een soort rent a bike in Afghanistan.
Dus ik probeer een paar keer per week wat km`s te maken. Een parcours met veel zand en wat heuvels die met enige regelmaat genomen worden.
Water is hier schaars, dus roeien en zwemmen lukt niet echt in open water. Het enigste water wat ik hier aan ben tegen gekomen zijn de dixie meertjes (toiletten stortplaats) .
Maar we hebben wel een fitness ruimte waar een aantal roeiapparaten staan. Dus probeer ik 3 keer per week 6 km te roeien en daarnaast gelijk een rondje armspieren te trainen middels verschillende apparaten.
Afgelopen week heb ik een uurtje klimvaardigheden getraind met de fysiotherapeut die aan survival running doet. Met touwen, netten en een ladder tussen 2 containers kom je een heel eind.
Overigens vergt dat nog wel aardig wat training, hoe soepel hij overal over heen en omhoog gaat kost dat mij erg veel moeite en inspanning.
Inline skating is hier echt niet mogelijk maar dat kan ik nog wel trainen als ik weer in Nederland ben begin juni. Kortom, ik doe mijn best met de mogelijkheden en tijd die ik heb.
We zullen zien hoe het in slovenie gaat. Aan mijn inzet zal het niet liggen. En mocht het daar erg heet qua temperatuur zijn dan zou ik wel eens ingezet kunnen worden als de joker.

Martinep5140093dk3

11:03 Gepost door Belgium Adventure Race Team in De Teamleden | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-05-08

1 jaar, 10 dagen, 1 uur, and counting

Nog 1 jaar, 10 dagen en goed 1 uur... en dan gaat de zevende editie van de Malheur Raid XL (2009) weer van start.

Dus tijd zat om eens na te denken over de fauten van dit jaar, wat beter kan, en waar we meer aandacht aan moeten besteden.

Dat de zesde editie goed was, daar was de meerderheid van de racers het alvast over eens, denk ik. Veel positieve commentaren over het terrein, de vriendelijkheid van de medewerkers, de accomodatie, en de originaliteit van sommige proeven (al durven sommigen de "originaliteit" van 2 km kayak-portage in twijfel trekken). Maar natuurlijk willen we ook zoveel mogelijk leren van wat minder goed was, en staan we zeker open voor (opbouwende) kritiek. 

  • De grootste hoofdzonde was alvast dat één CP verkeerd weggehangen was, het gevolg van de onnauwkeurigheid die te veel werk met zich meebrengt, en waarschijnlijk vooral te wijten aan de parcoursverandering die we een week voor de start nog moesten aanbrengen, zodat die CP van plaats veranderde en we dus maar één keer de locatie gescout hadden.
  • Les geleerd: (nog) vroeger starten met het parcours te ontwerpen, en zo snel mogelijk alles vastleggen. Maar de fout was snel opgelost, en maar een paar teams hebben er last van gehad. Damage control heet zoiets in het leger, vermoed ik (? Martine ?).
  • Ook de aankomst kan beter, omdat we nu zowel de short track als de Master's Race maar moeilijk konden zien aankomen, wat soms voor onvoorbereide fotografen en prijsuitreikers leidde.
  • Les geleerd: volgend jaar het iets anders aanpakken (dat plan wordt al uitgebroed)
  • Te veel asfalt op de fietsroutes.
  • Les geleerd: Moeilijk te omzeilen, omdat het niet zo evident is toestemming te krijgen om kriskras door de bossen te crossen. Vooral als je de deelnemers zelf de route wil laten uitstippelen, ipv te zeggen "volg de MTB-route gedurende 19 km". Maar we doen ons best voor volgend jaar. 
  • Nog 100 andere kleine dingetjes
  • Les geleerd: dat ik nog veel te leren heb

Uiteindelijk was het mijn eerste organisatie, en het is ongelofelijk om te zien hoe dingen die voor mij een groot probleem vormen, voor Wim een evidentie zijn. De leer-curve is steil, voor zo'n eerste race. Maar het is bijna even verslavend als het racen zelf. Volgend jaar gaat het beter gaan, ik ben er zeker van... vooral omdat we de streek ook al beter kennen. Dus begin al maar te trainen, start de antibiotica kuur alvast (want NEE, Harm, de bramen en netels gaan we NIET maaien), en oefen het intekenen van CPs en slaapwandelen.  

Nog  1 jaar, 10 dagen en 30 minuten, en de Malheur Raid XL 2009 komt er weer aan. En het wordt een goeie !!!

Roel 

09:28 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Malheur Raid XL | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

17-05-08

Land Rover G4

1280_1024_MEDIABOX_4380290_63732039_0214_0712327_ZAB_0446De Land Rover G4 Challenge, vroeger gekend als de Camel Trophy, blijkt volgens Wikipedia de zwaarste race ter wereld te zijn...als adventure racer weten we wel beter , zeker als je ooit de Eco Challenge of de Raid Gaulloise hebt gezien.   Maar desalniettemin,  deelnemen aan de G4 Challenge moet een prachtige ervaring zijn :  adventure race etappes gecombineerd met terreinwagenrijden op wereld's mooiste plaatsen.   En dat weten we  maar al te goed binnen ons team.  Tijdens de eerste G4 Challenge wist  Roel zich tijdens de nationale selecties te selecteren voor de internationale selecties.   Helaas werd Roel  hier niet geselecteerd om België te vertegenwoordigen maar het  mag een troost zijn dat hij zijn plaats heeft moeten afstaan aan Rudi Thoelen, een F16 piloot die uiteiendelijk de G4 Challenge in 2003 heeft gewonnen. 
Ik zelf had me 2 jaar geleden in alle onwetendheid ook ingeschreven voor de nationale selecties.   Zonder enige verwachtingen, want ik heb geen enkele ervaring met Land Rovertje rijden,  vertrok ik naar de Ardennen om uiteindelijk naar  huis te gaan met het  meest frustrerende resultaat...de 2 winnaars mochten naar  de UK vertrekken voor de internationale selecties, en inderdaad ik werd derde.   Akkoord, ik ging er naar toe zonder  enige ambitie en hoop, maar als je uiteindelijk derde wordt  op slechts 7 punten van de 2000, dan loop je daar enkele weken niet gelukkig van, het ging hier  niet om een gemiste medaille of ruiker bloemen maar  om een "once in a lifetime chance".

Maar volgende week krijg ik een herkansing...en ik moet toegeven, sinds na de Malheur Raid XL probeer ik dagelijks overal wat  informatie te sprokkelen over alles in verband met  Land Rovers...want mocht ik de vorige keer het  verschil geweten hebben tussen een DEF en een DISCO had ik gemakkelijk 7 punten meer  kunnen winnen.   En overmorgen ga ik alvast een dagje parcours rijden met een DEF om hier ook nog wat extra punten te sprokkelen.   
Maar ik voel het al....ik zal nu vol ambitie, hoop en voorbereiding naar de selectie gaan om misschien zelfs niet in de top 50 voor te  komen...al die andere 200 kandidaten zullen ook wel extra voorbereid zijn...of ben ik te pessimistisch ?

Helaas zijn de selectie proeven (een 10tal korte fysische proeven en een 10tal theoretische examens) niet zoals in de US, daar dien je een 7 daagse adventure race te voltooien als team bestaande uit een man en een vrouw...en met de vrouwen die wij tegenwoordig in het BENELUX landschap hebben, zouden we een mooie kans maken.

Wim

11:30 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Land Rover G4 | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

16-05-08

Malheur Raid XL

Foto's zeggen meer dan woorden maar toch nog even een terugblik op de wedstrijd.  Het was zeker  één van de mooiere en betere edities waar we  gespaard bleven van al te grote  problemen...helaas vielen er  enkele punten in het water, en deze keer  letterlijk.  Enkele cp's waren plots spoorloos omdat het waterpeil op het meer  plots met bijna één meter gestegen was, verdwenen belinting die we gelukkig tijdig opgemerkt hebben en op bijna het einde van de race werden we  nog geconfronteerd met een cp die op de  verkeerde plaats te vinden was....volledig onze fout, we  hebben ons laten vangen door 2 identieke kruispunten op nauwelijks 200 meter van elkaar.  Dit punt hadden we dan ook nog de laatste week er tussen moeten plaatsen omdat we plots een afwijking moesten maken op onze voorziene route voor één of ander stilte-gebied die we niet meer  mochten doorkruisen.  Maar fout is fout...gelukkig hebben we hier  snel kunnen ingrijpen en zijn slechts enkele teams hiermee geconfronteerd geweest, en zonder enige invloed op het resultaat.  Ondertussen ook van verschillende  teams leuke reacties gekregen, o.a. over de onvoorziene waterbevoorrrading op  cp17 tijdens de CO in Rance,  over de prachtige omgeving rond Dourbes, over  het enthousiasme van alle medewerkers, ja zelfs over de 1752 meter  "kayak-portage", ...  we kregen ook wel  te horen dat er iets te veel asfalt tussenzat met de MTB.    Voor volgend jaar werken we  hier zeker aan, maar geloof me, de nodige vergunningen krijgen is een zware en tijdrovende taak.  Voor het  nachtelijke kayakgedeelte hebben heel wat  inspanningen moeten doen om de nodige toestemmingen te krijgen en dan merk je diezelfde nacht dat alle toeristen zomaar vuurtjes stoken rond het  meer, volop aan het "blowen" zijn, allerlei acrobatische standjes uitproberen en hun tentje overal neerplanten...wat  kregen nu ook al weer te horen over  respect voor de natuur, stiltegebieden, veiligheid,....
In elk geval, wij kijken terug naar een geslaagde race en hopen jullie volgend jaar  terug te zien !

15:51 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Malheur Raid XL | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

How to become a succesful adventure racer

buybook2gifvk7
Martine zit momenteel nog steeds ergens diep in de woestijn en om haar "mentaal" voor te bereiden op haar eerste meerdaagse adventure race binnenkort in Slovenië heb ik haar een leuk boek opgestuurd : Guide to Adventure Racing, how to become a succesful racer and adventure athlete.  
Op haar weblog heeft ze er een stukje over neergepend :"Het boek heb ik in 2 dagen verslonden en ik heb helemaal zin in mijn eerste 3 daagse race met het Malheur Ultrasport Team. Die gaat overigens plaats vinden in de derde week van juni in Slovenie. Nu ben ik totaal nieuw in de sport en heb ik nog een hoop te leren. Eigenlijk heb ik alles nog te leren. Daarom is dit boek erg leuk om te lezen.
Er staat over ieder onderwerp een hoofdstuk beschreven, hardlopen, mountainbiken, kajakken, bergklimmen en andere sporten die soms in een AR voorkomen.
Zo komen alle sport onderdelen aan de orde. Handige tips en tricks in al zijn facetten.
Maar ook hoe je bijvoorbeeld met het eten om moet gaan tijdens een race. Wat is nu handig om te eten? Hoe deel je je slaap periode in als je die neemt.  Trainings tips en sportattributen die je wel en niet nodig hebt. En nog veel meer handige tips en wetenswaardigheden over adventure racen.
Zeker voor de beginnende racer als ik een erg leuk en handig boek om te lezen.
De schrijver is Ian Adamson, een icoon in het adventure racen. Hij heeft alles gedaan en gewonnen waaronder 3 keer Eco Challenge winnaar. In het boek schrijft hij ook regelmatig over zijn adventure races. "  (Martine)

10:51 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Adventure race | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-05-08

Stilstaan is achteruitgaan

Neenee!!! Vooraleer u begint te panikeren: dit stukje blog gaat niet over macro-economische modaliteiten of Keyesiaanse theoriën omtrent noden tot onbeperkte economische groei. Wel over het meest onderschatte onderdeel van een adventure race: de wisselzone...Transition

Voor vele teams is een wisselzone als een soort oase in een woestijn van Adventure-race ellende (of zoiets). Het is het punt waar de ene vorm van ellende en vermoeidheid wordt vervangen door een ander stukje ellende... Het volgende level in het AR-game, een stap dichter bij de finish. Voor veel teams is dit dan ook een rust-punt. Een moment waarbij alle race-stress verdwijnt, en je niet geconfronteerd wordt met welke de juiste/snelste/kortste route is, of je nog genoeg drinken hebt, waar de knijper net hangt, en of het nog ver is... en plots slaat die race-gedrevenheid een beetje om, en gaat alles rustig aan, volgens een "we-zijn-gezellig-met-de-oma-een-ijsje-op-de-dijk-aan-het-eten"- sfeertje. ijs

De paar minuten die je zonet gewonnen hebt op de andere teams door de juiste route, of omdat je even in het rood gegaan bent, die paar minuten worden meteen weer te grabbel gegooid.

De top-5 teams passeren op een wisselzone, vullen hun drank- en voedselvoorraad aan, tekenen de CPs is, en zijn op 5-10 minuten weer weg. Lager gerangschikte teams nemen al rap 15-20 minuten, en voor sommigen duurt dit al snel 30 minuten. Als je dan bedenkt dat de Malheur Raid XL 11 wissels had, dan is het makkelijk om te bedenken dat je met weinig extra inspanning zo een uurtje of 2-3 zou kunnen winnen (ofte 10% van de totale race-tijd)...

  • Maak een plan van wat je gaat doen in de wisselzone vooraleer je daar aankomt, en bespreek dat onderweg. Sanitaire stop? Camelbag bijvullen? Eten bijvullen? Wie leest de CPs in, en wie tekent? Zo werk je snel en efficiënt, en vermijd je onnodig tijdsverlies; 
  • Rusten doe je niet op een TA, rusten doe je onderweg, als je echt moe bent. Een TA is te comfortabel en 5 minuten rust worden er al snel 10 of meer. Onderweg is rusten minder leuk, net omdat je in je race-modus zit, en je rust dan ook efficienter en bent veel sneller weer weg;
  • In plaats van een uur per week extra te trainen als voorbereiding op de Malheur Raid XL 2009, spendeer je beter een half uurtje per maand aan het oefenen van punten intekenen, materiaal sorteren, wisselstrategieën uitdenken, enz.

Voila, een paar tips om volgend jaar zonder veel moeite een uur of twee te winnen. Zomaar, gratis en voor niks. Los uit het vuistje! Omdat we toch een beetje van jullie houden... en omdat we massa's respect hebben voor de prestaties van vorig weekend.

Hupsakéé,

Ome Roel

14:55 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Adventure race | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Malheur Raid XL

Raid XL 2008 235
Een race organiseren is minstens even zwaar als een race mee doen, vandaar dat we ons zelf ook een dagje rust gunnen en pas morgen (woensdag 14 mei) de volledige uitslag, foto's, nabeschouwingen, ... op onze site zullen krijgen.

Roel & Wim

09:39 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Malheur Raid XL | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-05-08

Ignorance is bliss

"Ignorance is bliss", vertaalt in het Nederlands als "onwetendheid is een zegen", en in het Kempisch katholiek als "zalig de armen van geest, want hun behoort het Rijk Gods".

Ignorance is bliss, dus. En dat geldt zeker voor mezelf, omdat ik geen flauw idee heb wat me volgend weekend te wachten staat achter de schermen van de Malheur Raid XL. Uren kaarten bestuderen op zoek naar de mooiste en meest uitdagende paadjes (dank uw wel VTM voor de Pfaffs op zondagavond, mijn wekelijkse uurtje stafkaart-studie), afwegen of de ene etappe niet te zwaar is, en de andere niet te makkelijk... En dan heb ik het nog niet over de 100.000 kleine administratieve dingetjes, die Wim allemaal voor zijn rekening neemt. Hoeveel uren hij ermee bezig geweest is... nooit gedacht dat een wedstrijd zoveel voorbereiding vroeg. Respect!!

Ignorance is bliss, alweer. Ook omdat ik niet weet hoe de teams gaan reageren op de routes tussen CP X en CP X+1, of tussen CP Y en CP Y+1. De routes zitten in mijn hoofd, maar denken de teams zoals ik, of zoeken ze een andere weg. En is al het bovenstaande werk dan tevergeefs geweest? Korter? Sneller? Mooier? Ik denk het niet alvast.

Ignorance is bliss, zeker weten. Vooral voor de deelnemers, die zich zaterdag in een avontuur zullen storten, hopelijk met grote A... Misschien lezen ze deze blog ook (op zoek naar sprokkeltjes informatie), want ik heb nog één grote tip voor hun... GENIET af en toe van de omgeving, kijk nu en dan eens op van je kaart en sta versteld van de schoonheid die ons kikkerlandje te bieden heeft.

Ignorance is bliss, ofte zalig zijn de armen van geest, want hun behoort het Rijk Gods. Hopelijk zijn de armen (of AR-men, let op de woordspeling) na volgend weekend een beetje rijker van geest. Zolang ze er maar rekening mee houden dat om het Rijk Gods te bereiken, je meestal eerst door de poorten van de Hel moet.  

Wij zijn er (bijna) klaar voor... u ook?

Roel

12:24 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Adventure race | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Nog 3 dagen...

Zaterdag start de Malheur Raid XL.  Maar voor mij is deze  adventure race al volop bezig : een garage vol materiaal, een eettafel met stapels papieren en kaarten, maar  vooral de steeds korter wordende nachten.  Zelfs met  een Malheur voor het slapen gaan duurt het toch nog minstens een uur voor ik in dromenland ben en 's morgens  begin ik al te piekeren vanaf de eerste fluitende vogels.   Maar waarom eigenlijk ?  Het parcours is driemaal gecontroleerd, alle drukwerk is af, alle medewerkers zijn gebriefd, ik heb Roel die vol gedrevenheid alles mee organiseert, de weersvoorspellingen zijn goed, ik kan terug rekenen op mijn vaste medewerkers die ondertussen de knepen van het vak kennen, we  hebben alle toestemmingen, we  kunnen gebruik maken van 2 schitterende bosgebieden waar we een prachtige technische oriëntatieloop kunnen doen,....en toch lig ik voortdurend te piekeren.   Heb ik niets over  het  hoofd gezien, kan ik de foutjes van voorbije jaren vermijden, is het  parcours afwisselend en uitdagend genoeg of is het misschien te zwaar,... en wat me nog meest wakker  houdt is de tijdsplanning....is de wedstrijd niet te lang of misschiens wel te kort ?  Dit is steeds het meest onvoorspelbare, zelfs na al die jaren ervaring.  Er is niets vervelenders dan te merken dat  de teams veel later toekomen op de wisselpunten dan je  had gepland en je hierdoor misschien bepaalde cp's of zelfs etappes moet schrappen. 
Maar ik heb er  alle vertrouwen en zie echt al uit om het startschot te mogen geven en de deelnemrs 30 of 12 uur te mogen laten afzien vooraleer ik ze terug zie.

08:59 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Malheur Raid XL | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |