06-07-08

Een droomdebuut in Assen 50 km

Nee, het was niet mijn droomdebuut in Assen. Ik heb immers verleden jaar al 1 keer een 50 km gelopen. Dit was de eerste editie van de 50 km ultraloop in Assen. Dat de organisatie in handen was van 2 gerenommeerde ultralopers was te merken. Het was perfect geregeld, gastvrijheid, enthousiaste vrijwilligers, een goede speaker, goede drinkposten en vooral een behoorlijk aantal ultralopers voor een eerste editie. De wedstrijd maakte deel uit van de Marathon & Ultraklassement en trok deelnemers uit het hele land. 60 mannen en 10 vrouwen die solo gingen lopen. Daarnaast liepen er 15 estafette teams. Wij wilde vanochtend bij de start op tijd zijn en waren dus gisteren al in Assen neergestreken. Naast de atletiekbaan mochten wij ons tentje neerzetten en gebruik maken van de douches van AAC`61. Om 19 uur konden wij aanschuiven voor de pasta avond. Een heerlijke maaltijd voor een luttele 6 euro. Ondertussen hadden we kennis gemaakt met Henk Doorten en Nellie Van Der Made, de organisatoren van deze loop. Wij werden enthousiast en gastvrij ontvangen.
Na een redelijke nachtrust, ik ben niet gewend aan zingende vogels en werd er wakker van bij zonsopgang, en een ontbijt mengde wij ons onder de andere lopers.
Het doel voor deze 50 km was een training om km`s te maken. We zouden wel kijken hoever we konden komen. Uiteraard wilde ik wel proberen de 50 uit te lopen en mijn gevoel zei ook dat dat moest lukken.
10 rondjes van 5 km, dat idee was even wennen. Maar de avond ervoor hadden we een stukje van de route gewandeld en toen wisten we dat het goed was.
Een prachtig rondje door het Assenbos. Eigenlijk allemaal bos en zandpaden. Het asfalt was in totaal nog geen 600 meter schat ik. Ieder rondje kwam weer uit op de atletiekbaan en dat was eigenlijk wel leuk. Daar stond de verzorging en de `speaker` die alle info over de lopers paraat had.
Het eerste rondje ging erg lekker, al kletsend kwam ik het eerste rondje door onder de 28 minuten. Ingrid liep een stukje achter mij en we besloten om ons eigen tempo te lopen. Op alle punten waar je eventueel verkeerd kon lopen stond een vrijwilliger van de organisatie die je de weg wees en aanmoedigde. Iedereen had een startlijst dus je naam was snel opgezocht. Zo gingen de rondjes eigenlijk vrij snel en soepel voorbij. Uiteraard heb je hier en daar een minder moment maar eigenlijk heb ik nooit een  echte dip gehad. Ik voelde mij goed, heb geen enkele keer gewandeld en ben nooit onder de 10 km per uur gekomen. Er waren ondertussen wel al wat lopers uitgestapt om dat het warm en drukkend was ondanks dat we in het bos liepen.
Met de tijd ben ik niet echt bezig geweest. Bijzonder genoeg ook niet met de afstand voorbij de marathon. Was ik Botrop helemaal gefocust op de afstand na de marathon, nu passeerde ik het marathon bordje en dacht ik `oh hier is het marathonpunt`. Ik liep die overigens net onder de 4 uur. Bij 40 km realiseerde ik mij wel dat er een pr inzat als ik dit kon blijven lopen.
Bij km 45 riep Eric dat als ik dit tempo doorliep ik 5 minuten van mijn pr afliep. Eigenlijk wist ik niet meer zo goed wat mijn pr was. Was het 4.56 of 4.58? Maar als ik op 4.17 doorkom moet ik er toch meer als 5 minuten vanaf kunnen lopen? Even was ik in verwarring, maar hoe dan ook ik ben toch iets harder gaan lopen. De laatste ronde was ook een soort ererondje. De vrijwilligers wisten dat het mijn laatste ronde was, zij wenste mij succes en ik bedankte hun voor de support.
Toen de baan in zicht kwam heb ik nog wat versneld. De klok stopte op 4.45.57.
Een dikke Pr van 10 minuten! mijn pr bleek op 4.56.32 te staan.
Bij de mannen bleek iets minder dan de helft uitgestapt te zijn. Bij de vrouwen zijn er 2 dames uitgestapt.
Eigenlijk was ik verbaasd over het gemak waarmee ik deze 50 liep. Soms is lopen onvoorspelbaar. Op het moment dat je er niet mee bezig bent en ik niet echt lange duurlopen in de benen hebben loop je zomaar een pr. Dat ook nog 2 weken na Slovenie. Hoe dan ook, het geeft ontzettend veel vertrouwen op weg naar de Transrockies Run.
Martine

22:04 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

bewondering Ik heb bewondering voor je prestatie Martine! Zelf gaan we dit jaar de stap zetten van marathon naar ultralopen (we trainen voor de dodentocht), maar om dat aan jouw tempo te doen.... dan hebben wij nog veel werk! Doe zo verder!

Gepost door: Julie | 07-07-08

De commentaren zijn gesloten.