28-08-08

Column Henk Kraaijenhof (bron onbekend)

  Henk is internationaal bekend dankzij zijn activiteiten als trainer, begeleider en consultant van onder andere Nelli Cooman, Merlene Ottey, Letitia Vriesde, Mary Onyali, Patrick Stevens en Miguel Janssen. Ook was hij verbonden aan de Omaanse en de Zwitserse Atletiekbond, voetbalclub Juventus en volleybalclub TVN.

 

Adventure racing: is dat wel ‘sport’?

De mens, een kwetsbaar wezen zonder klauwen of slagtanden, is relatief hulpeloos ten opzichte van de elementen en zijn natuurlijke vijanden. Desondanks heeft de mens zich kunnen aanpassen aan de meest barre omstandigheden: de hoogste bergen, de droogste woestijnen, het luchtruim, de poolgebieden. De mens is het leven op deze planeet zelfs gaan domineren, enkel en alleen dankzij… zijn hersenen. Pioniers hebben de meest ontoegankelijke gebieden op deze aarde voor ons verkend. Strijdend met de elementen, pogend zich daar te handhaven, waar dat onmogelijk leek. Aldus zijn de witte plekken op de kaart verdwenen, de meest onbegaanbare plekken betreden, de toppen verkend, de diepten gepeild, de pioniers verdwenen. Ons leven is veilig geworden, uitdagingen verdwenen, inspanning werd overbodig, uitdagingen onnodig. Steekwoorden van nu zijn ‘vervreemding’, ‘consumptiedrift’, ‘isolatie’, ‘gemakzucht’, ‘verveling’, ‘vervlakking’. Misschien vandaar de moderne hang naar extreme sporten. Maar: die extreme takken van sport, mógen we dat wel ‘sport’ noemen? Sport onderscheidt van andere bezigheden. Sport kent een belangrijke lichamelijke component, waarbij de sporter de motivatie haalt uit het plezier in het bewegen. Sport betekent meestal ‘competitie’ en kent daarom regels deze strijd in goede banen te leiden. Op deze competitie bereidt de sporter zich voor: hij traint.

 

De kracht van de competitie zit ‘m in het aantal beoefenaars: hoe meer deelnemende partijen, des te sterker de competitie. Adventure racing heeft alle kenmerken van sport. Ja, zelfs van topsport, waarbij het uiterste wordt gevergd van de deelnemers. Meedoen aan een Adventure race betekent als een pionier de grenzen van je capaciteiten verkennen en verleggen, zowel lichamelijk als geestelijk. Als een ontdekkingsreiziger. Niet vanwege onherbergzame gebieden, maar wegens de zoektocht naar de eigen grenzen, krachten, reserves, maar ook beperkingen, diep van binnen. De zwaarste strijd is de strijd met jezelf, met het stemmetje, dat voortdurend roept: ‘stop maar, hou er mee op, nu is het genoeg geweest.....’ Het is moeilijk een andere tak van sport te noemen die zo'n groot beroep doet op de veelzijdigheid van een sporter: uithoudingsvermogen, kracht, aanpassingsvermogen, flexibiliteit, teamgeest, risicobereidheid, stabiliteit, wilskracht, creativiteit, frustratietolerantie, stressbestendigheid... Aldus is een Adventure race een metafoor voor de levensloop van de mensheid in geconcentreerde vorm. Het is de strijd met jezelf én de elementen, die een Adventure race tot een fantastische sport maakt. Zowel voor deelnemers als voor toeschouwers, die - nu spreekt ik over mezelf – zich met een gepaste vorm van jaloezie in stilte afvragen hoe zij het er van af zouden brengen. Kortom: voor deelname aan een Adventure race moet je een topsporter zijn van het zuiverste water.

17:21 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Adventure race | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

22-08-08

Glacier du Pelvoux

castor_153314_468_thumbOorsponkelijk had ik de Salomon Trail Ubaye gepland tijdens mijn verlof in de Alpen,  maar door omstandigheden is het me niet gelukt om aan de start te verschijnen.  Gezien ik toch een uitdaging wou aangaan en ik reeds al enkele trainingsloopjes in de bergen tijdens mijn eerste week had gedaan ben ik op zoek gegaan naar een alternatief.  Niet in de vorm van een wedstrijd maar gewoon een tochtje op mezelf.  Eerst dacht ik om de wondermooie  Glacier Blanc op te lopen maar gezien deze nogal druk bewandeld is en we deze toch met onze  kinderen al wandelend ook eens zouden doen heb ik gekozen voor de Glacier du Pelvoux (top op 3.957 m) in Les Ecrins.  Lopen op de gletser zelf is uiteraard geen optie (toch niet  alleen...) dus heb ik uiteraard maar tot de voet van deze  gletser gelopen.  Ik heb hiervoor 2 routes gecombineerd, één tot Refuge des Bans ten westen ( 2.500 m), en één tot Refuge du Pelvoux ten zuiden van de gletser (2.700 m), beide vertrekken vanuit Aillefroide (1.250 m).  Aillefroide is eigenlijk één grote  camping vol met berg- en rotsklimmers gezien dit de  ideale uitvalbasis is voor enkele toppen rond de 4.000 m in Massive des Ecrins (Pelvoux, Barre des Ecrins, La Meije,...) en verschillende prachitge gletsers evenals vele rostwanden tot nivaeu 8.  Met het beeld van enkele mooie  Spaanse "climbing-chicks" die zich schaamteloos aan het omkleden waren recht voor mijn wagen vertrok ik mijn tocht.  Beide wandelingen kenmerkten zich door ongeveer 75 % van de hoogtemeters in slechts 25 % van de afstand te  overbruggen...m.a.w. vooral veel kilometers rustig klimmen met dan op het  einde vooral veel klim- en klauterwerk.  Voor de laatste beklimming tot de Refuge des Bans leek me een lifeline zeker niet overbodig en moest ik mezelf geregeld duidelijk maken dat "angst enkel maar  je spieren en denken verkrampt".  Onderstaande foto is vanuit Refuge des Bans genomen in de richting van waaruit ik kwam.  Vanuit de vallei was het zonder veel omwegen recht naar  boven. Uiteindelijk heb ik "slechts" 26 km gelopen in 3u30min...zegt dit nu iets over mijn conditie of over  het  terrein ? Laat ons besluiten dat het wel een combinatie zal zijn...18182

 30582


Wim

14:45 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-08-08

We leven nog...

Roel is in volle voorbereiding voor het vaderschap van zowel de Belgische titel MTB-O en een dochter, Nico heeft  net de Dodentocht (100 km) achter de rug, Christophe is volop aan het  trainen voor de Grand Raid Godefroy (160 km MTB), Martine is al enkele weken in de States met o.a. de Gore-Tex Transrockies op het programma, Jacqueline heeft net een schitterende  prestatie neergezet tijden een 5daagse AR in Zuid Afrika en Ton is naast  de vele trainingskilometers het  huishouden aan het doen want Jacqueline blijkt momenteel vooral enkel maar te slapen...  Zelf ben ik ook net terug van 2 weekjes Alpen.

M.a.w. voldoende redenen waarom het  enkele weken stil was op de weblog.  Maar ondertussen hebben wij wel onze agenda wat opgevuld in afwachtng van de XPD Race in Portugal :

25-30/8 : Gore-Tex Transrockies (Martine)
7/9 : OHM Trail (Wim)
7/9 : Grand raid Godefroy (Christophe)
20/9 : Outdoorchallenge (Martine en Nico)
6/10 : X-bionic Veluwe Classic (Wim en Muriel)
1-2/11 : BK en NK adventure race
15/11 : BK MTB-O (Roel)
30/11-4/12 : XPD Portugal

Wim

14:06 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Adventure race | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-08-08

Trail Ubaye Salomon

trail_ubaye_salomon_2008Na mijn 2 weken rust na Slovenië geraak ik nog steeds  niet in de  perfecte "trainings drive"  en blijf eerder steken in de "rust-drive".  Enerzijds geen erg want zo heb ik wat extra tijd voor mijn gezin kunnen maken   en eindelijk ook eens tijd gemaakt om wat  in de tuin te werken.   Maar anderzijds wordt het wel stilaan tijd om gericht te beginnen trainen want exact binnen 3 maanden sta ik aan de start van het BK en een maand later moeten we in topvorm zijn voor de XPD Portugal (5 daagse WK serie wedstrijd).   Dus heb ik me maar  ingeschreven voor een trailrun in Frankrijk.  Dan komt de boost wel automatisch ! 
Oospronkelijk gingen we op reis naar Oostenrijk, maar het weer blijkt daar zo slecht te zijn dat we gisteren hebben besloten om deze avond richting Frankrijk te gaan, specifiek naar "Les Hautes Alpes" waar het belooft 2 weken mooi weer te worden (en waar het  eten tenminste pakken beter zal zijn...)  Ik  herinnerde me dat er daar jaarlijks ergens in augustus een super mooie trail wordt georganiseerd die deel uit maakt van het salomon Trail Circuit...en inderdaad.   Op 10 augustus start ik aan de Trail Ubaye Salomon,  een trailrun over 44 km en 2.400 hoogte meters, gespreid over 2 beklimmingen van elk ongeveer 12 km.  Onder andere de Pra de Loup, een klassieker in de Tour de France.  Uiteraard wordt deze niet via de asfalt beklommen maar via verschillende off-road single tracks.    Ik heb absoluut nog niet voldoende trainingskilometers in de benen, dus het wordt een karakter loopje aan een heel rustig tempo.   Maar ik reken er op dat  het mooie landschap en de sfeer het  lijden voldoende zullen verzachten.

Wim

09:36 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Trailrunning in België

s_img_A
Verschillende leden van ons team pikken nu en dan graag eens een trailrun mee.  Buiten de steeds gezellige sfeer, de mooie omgeving en de uitdaging  is dit een perfecte training voor AR.  Zo hebben we vorig jaar o.a.  deelgenomen aan de Trail Olne-Spa-Olne (66km) en de Magnetoise (60km), beide een organisatie van "courir pour le plaisir".   Buiten deze wedstrijden - voor zover je dit wedstrijden kunt noemen - organiseren zij nog verschillende kortere trailruns.  Deze  goedkope wedstrijden staan altijd garant voor een goede non-nonsense organisatie, een gezellige sfeer, prachtige single-tracks, een stevige maaltijd en een goede pint na de  overwonnen kilometers.

Onlangs werd hun website vernieuwd en vind je hun kalender terug met alle wedstrijden voor 2008 en 2009.

 

00:00 Gepost door Belgium Adventure Race Team in W.E.R.S. | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |