21-09-08

de Outdoorchallenge

Nico en ik zijn de groentjes van het Ultrasport Malheur Team. Desalnietemin begonnen we vol vertrouwen aan een 17 uurs race. We waren er om 21.30, eerst de materiaal check en daarna een lekker bakkie koffie. Helaas, dat laatste was er niet. Geen tent of plek waar je even kon `hangen`en wat kon drinken behalve de kleedkamer. Nu was het al behoorlijk koud dus de meeste racers hingen in de auto tot de start om 00.05 uur. De start begon met hardlopen. Met een luchtfoto moest je naar de eerste CP zien te komen om de eerste kaarten op te halen. Dat was niet heel moeilijk en na een half uurtje waren we terug bij het begin. In een bushokje zijn we de kaarten gaan bekijken en alle coordinaten in gaan tekenen. De kaarten zagen er niet gemakkelijk uit. Veel losse delen op verschillende bladen. Het was dus ook even puzzelen om alles in te tekenen. Maar een klein uur na de start gingen we op pad. Het eerste deel op de mountainbike. Na 2 uurtjes fietsen moesten we met fiets een water over dmv 2 touwen. Ik vond het helemaal niets, ik zag de een na de ander aan het touw van links naar rechts vliegen om maar hun evenwicht te bewaren.  Het was een koude nacht. Mocht je in het water vallen warm je nooit meer op. Maar ja, ik moest er toch aan geloven. Na een dikke 10 minuten ging eerst Nico. Wij waren zo slim om onze fiets met een spanband aan het touw te hangen ipv aan het zadel alleen. Nico kwam er goed over. Toen ik, de eerste meters gingen goed. Maar halverwege begon ik te zwabberen. Op een of andere manier kwam ik op mijn kont op het touw terecht. Opstaan lukte niet meer want dan duwde ik het bovenste touw naar voren en het onderste naar achter. Dus dan maar op de kont verder. Zo duwde ik de fiets naar voren en probeerde krampachtig mezelf te verplaatsen. Ik was blij dat ik aan de overkant was, behalve natte voeten was ik droog gebleven. In de koude nacht fietsten we verder en kwamen we vast te zitten op CP 3. We wisten zeker dat we goed zaten maar konden de CP niet vinden. We hebben zeker een half uur gezocht. Zeker toen er nog een ander team verscheen op hetzelfde punt. Dan ga je weer zoeken. Tijdsverlies dus. We hebben hem niet gevonden. We fietsten verder en ergens onderweg hebben we een black out gekregen. We dachten dat we ergens op onze route waren maar waren heel ergens anders. Gelukkig kwamen we erachter en zijn we terug gefietst. Maar het betekende wederom tijdsverlies. Daarna ging het oriënteren eigenlijk erg goed. Nico oriënteerde, ik keek mee en leer ervan. We vonden de CP`s maar kwamen wel ver na het tijdslimiet aan op een wisselpunt waar je moest lopen. Een rondje van 12 km werd voor ons een half uur omdat we nog maar 3CP`s mochten doen ivm de tijdsoverschrijding.Overigens had de organisatie alle cutoff times veels te scherp gezet. Niemand kwam voor die tijd aan. Jammer want het betekende voor alle teams dat er CP`s overgeslagen moesten worden. Sommige teams moesten hele onderdelen overslaan. Nico en ik lieten ons niet gek maken en wij gingen verder. Voor ons was het doel een mooie training en vooral leren. Na de loop moesten we nog een stukje fietsen tot het kano punt. Een bizar punt. Wat was nu het geval. Je kwam aan de ene kant van het kanaal aan en aan de andere kant lagen de kanoes. Er was een touw gespannen over het kanaal net naast het viaduct. De bedoeling was om via dat touw aan de overkant te komen. Wij en nog een ander team hadden dat niet in de gaten. Mijn oog was op het viaduct gevallen en bij nadere inspectie kon je langs de rijksweg via een oud voetpad oversteken. De mensen van de organisatie maakte ons ook niet duidelijk hoe wij aan de overkant moesten komen. Dus wij zijn via het viaduct overgestoken. Terwijl we daar stonden met een kano in de hand kwam er een groot binnenvaart schip aan. Die zag terwijl hij dat viaduct onderdoor ging het touw, probeerde te remmen maar dat lukt natuurlijk niet. Het touw bleef hangen aan de voorkant van het schip, werd strak gespannen en gelanceerd als een katapult en klapte op het schip. De schipper ging natuurlijk helemaal uit zijn dak, terecht. Het enigste waar ik aan kon denken was aan het feit dat wij zomaar met dat andere team aan dat touw hadden kunnen hangen. Ik wil niet weten wat er dan was gebeurd. Een ernstige inschattingsfout van de organisatie. Terwijl het schip op de politie wachtten hebben wij de volgende coördinaten ingetekend en zijn wij in de kano gestapt. Vervolgens hebben we de fietsen aan de overkant opgehaald en op de kano gebonden. Zo zijn wij het kanaal afgepeddeld met het ochtendgloren. Er lag een prachtige mist over het water. Het was wel het moment waar we alle 2 een slaapaanval kregen. Tijd voor NRG. Kletsend kwamen we na 14 km aan bij het wisselpunt ondertussen waren we in België. Daar stapte we weer op de fiets en vervolgde we onze race in België. Dat we op de grote wisselplaats te laat zouden komen wisten we al lang en boeide niet echt. We hebben alle CP`s gedaan en het oriënteren ging feilloos. Hier en daar moesten we nog een stukje rennen om de CP te vinden. Het parcours was prachtig, in de bossen, over de heide waar veel mooie mtb trails lagen. Je raakt gedurende de dag altijd een beetje het gevoel voor tijd kwijt. Het is altijd bizar hoe snel de tijd gaat. Maar ergens in de middag kwamen we bij een wisselpunt aan. We mochten niet meer de korte loop en mtb oriëntatie doen ivm de tijdslimiet. Daar kregen we weer nieuwe coördinaten en voor we in weer in de kano sprongen eerst nog wat geklim over een touw en balk. Een mooie route in de kano, peddelend tussen de weilanden en het riet door kwamen we na 7 km bij de volgende CP. Daar moesten we een stuk lopen om bij het volgende wisselpunt te komen. Het weer lopen ging niet zo heel soepel in het begin. Ik voelde mijn knieën wat, vooral stijfheid. Na 1 km voelde het allemaal weer redelijk. Via een mooie afgesneden route door een weiland waren we er redelijk snel. Dat we wel tussen de koeien 4 sloten doormoesten, 5 keer over prikkeldraad en ik languit in de brandnetels viel was bijzaak. Daar stonden de steppen klaar. We mochten nog maar naar 1 CP ivm de tijd. We konden ook kiezen om het helemaal over te slaan maar we wilden toch nog wat km`s maken op de step. Achteraf gezien hadden we het steppen beter kunnen overslaan en de hele fiets etappe kunnen doen. Dan hadden we 80 punten kunnen halen ipv de 20 met het steppen. een aantal slimmeriken hadden dat door, wij hebben daar nooit aan gedacht. Het was even wennen want ineens waren er heel veel mensen op de step en mtb. Daar was namelijk ook het wisselpunt van de korte 7 uurs race. Die was die morgen om 10 uur gestart. Na het steppen weer op de fiets voor de laatste km`s. Helaas mochten we ook daar maar 2 cp`s aandoen. Daardoor waren we 35 minuten te vroeg bij de finish. Jammer want we hadden nog makkelijk een paar cp`s kunnen vinden/fietsen in die 35 minuten. Het was na de race de klacht van velen. De tijdslimieten waren fout ingeschat en daardoor konden veel mensen niet alles doen. Na de douche volgde er een heerlijke pastamaaltijd. Daarna volgde de prijsuitreiking. Tot onze verrassing waren wij derde geworden in de mix/dames klasse. Er waren overigens maar 5 mixed teams dus niet echt spectaculair, maar toch. Wat echte klasse was, de jonge meiden van het team FAST waren eerste zowel in onze klasse als in de overall klasse. Een prestatie om trots op te zijn als je het van al die kerels wint! Nico en ik waren toch ook wel content met de derde prijs, altijd weer goed om de gele Malheur kleuren op het podium te zien! We hadden over het algemeen goed geraced. De 2 fouten die we gemaakt hebben zijn er om van te leren. Bovenal waren we een goed en gezellig team! De fietsteller stond op 115km. Het kanoen zou rond de 21 km zijn. Het lopen is misschien 15 km geweest en de step rond de 8 km schat ik. Als team zeker voor herhaling vatbaar! De organisatie was ok. De mindere punten zijn hier al genoemd. Tijdens de race klopte alles op de limietstijden na. Voor de race en na de race vond ik het allemaal karig. Een kop koffie had niet misstaan en een sportdrank na de race ook niet. Als team betaal je 150 euro en dan hoort zoiets en een shirt of buff er ook wel een beetje bij. Martine

19:27 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Adventure race | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Een korte reactie Leuk om jullie verhaal te lezen, ook de kritische noot hier en daar is welkom. Net zoals jullie als team hebben geleerd, leren wij ook weer van iedere race. Zeker met de ontvangst en de aankomst daar kunnen wij iets mee, de kanaaloversteek is duidelijk, dit was een grote inschattingsfout. De deadlines hebben echter wel gewerkt zoals wij wilden. Het is onze bedoeling dat iedereen tussen 16u en 17u binnen is. Dit betekend dat wij voor de snelle teams een echt uitdagende route moeten maken en dat de iets minder snelle teams altijd tegen deadlines aanlopen. Het gaat er dan ook om zoveel mogelijk punten te halen binnen de gestelde tijd. Qua t-shirt of buff kiezen wij ervoor om hier geen deelnemers geld in te steken, al het inschrijfgeld gaat in de route, zoals bv het hoogte parcours bij WP2. Dit als kleine toelichting op jullie opmerking. We zullen jullie opmerkingen zeker meenemen voor de plannen van volgend jaar. Hopelijk zien we jullie dan weer terug.

Gepost door: Sven | 22-09-08

De commentaren zijn gesloten.