28-09-08

een weekendje trainen met het Malheur Team

`Het is wel een vreemde hobby he`, zie Wim toen we vrijdag nacht in het bos aan het mountainbiken waren. Ik kon het alleen maar beamen.
We waren rond de klok van 23 uur vertrokken om een deel van het mtb parcours van de Grand Raid Godefroy te fietsen. Halverwege de nacht zouden we dan nog een oriëntatie loop doen. Het was lekker koud, donker, helder en de hemel stond vol sterren.
Dit gebied in de Ardennen ligt vlak bij Bouillon.
Het is een paradijs voor de mountainbike liefhebbers want er ligt voor 160 km parcours. Terwijl we de donkere nacht in gingen reed Wim haast een everzwijn aan. Later zouden we nog wel het een en ander horen aan dieren maar niet meer zien. Mountainbiken in de nacht is een sport apart. Je ziet alleen de straal van de verlichting op je hoofd. Wat er verder voor je ligt is een verrassing. Dat maakt een afdaling op snelheid spannend en een klim verrassend want je hebt geen idee hoe lang die is. Het gebied is prachtig. Althans dat denk ik want veel zagen we niet. Die mtb route ga ik zeker nog eens overdag fietsen.
Halverwege de nacht hebben we de fietsen aan de kant gezet en hebben we een oriëntatie loop gedaan ergens in dat gebied. Met de kaarten in de hand zijn we een aantal punten gaan zoeken. Dat is altijd weer een sport apart.
Zo dachten we een mooi doorsteekje te maken. Er liep geen pad langs het water maar we konden er wel langs klauteren tot er weer een pad zou beginnen volgens het kaartje. Dat ging goed. Tot we niet meer verder konden tenzij we door een woud van brandnetels wilden.
Dan maar naar boven. Naar boven werd een steile klim over en door stammen, bomen en vooral veel bramenstruiken. Uiteindelijk was het een mooie orientatie van 11 km. Daarna weer op de fiets en rond een uur of half 6 waren we weer op de camping. De laatste afdaling was een hele koude. Volle vaart klappertandend naar beneden.
We zijn niet voor niets Team Malheur en vol verbazing heeft Ingrid, die de hele nacht lag te slapen op de camper heeft gepast, gekeken hoe wij nog een heerlijke malheur nuttigde.
De Malheur 10 is mijn favoriet en na 1.5 flesje was het dan tijd om een powernap te nemen.
Een powernap was het, na 1.5 uur kropen we weer uit de slaapzak. Eerst 20 minuten lopen naar het dorp waar we in de kayak zouden stappen. Daar hadden we nog wel een powernap kunnen doen want het duurde even voor de kayakken arriveerde. De route was prachtig, 22 km lang de La Semoise afvaren. Het weer was prachtig, je zag de eerste kleuren van de herfst al in de bomen langs de rivier.
Na 22 km uit de kayak stappen om te gaan hardlopen valt niet mee. Je bent vooral erg stijf.
Wederom met de kaart orienteren op een route van ongeveer 15 km. Voor mij erg leuk om te doen, ik leer steeds een beetje meer en begin het ook steeds leuker te vinden.
Ook deze route was weer mooi. Na 15 km waren we weer op de camping. In totaal hadden we die dag 20 km trail gelopen met de nodige hoogtemeters. Het was rond de klok van 17 uur. De jongens gingen nog een mtb tourtje doen van 20km. Ik vond het genoeg. Mijn knieen voelde stijf/stram en mn mijn linker knie. Het was nog de bedoeling om te gaan boogschieten maar daar zijn we niet meer aan toegekomen. Na een heerlijke steengrill en een biertje in de camping kroeg zijn we om 23 uur in een hele diepe slaap gevallen.
Vanochtend om 9 uur verraste Ingrid ons met verse broodjes. Wij zijn hierna naar huis gereden terwijl de jongens nog een tourtje op de mtb gingen maken.
Amai, het was weer een heerlijk en gezellig sportweekend. Ik begin het al vrij normaal te vinden om s`nachts te sporten, om haast niet te slapen en het ook nog leuk vinden.
Ondertussen ben ik nu bijna 9 maanden lid van het Malheur Ultrasport Team. Een verrijking voor mijn sport leven. Ik ben in alle opzichten sterker geworden. Ik moet nog veel leren en nog veel sterker worden. Maar het begin is er. Ik begin steeds meer de Belgen te begrijpen en ben zelfs een liefhebber van speculoos geworden.
Buiten het feit dat het leuk is om al die verschillende sporten te doen in extreme omstandigheden is het ook vooral een erg gezellig en motiverend team.
Martine

Aanvullend op bovenstaand verslagje van Martine, hebben wij (Nico, Christophe en mezelf) na de  heerlijke ontbijtkoeken van Ingrid met de wagen doorgereden naar Bouillon.  Van daaruit hebben we het oostelijke gedeelte van de Raid du Godefroy afgefietst.  Op ons nuchtere maag werden we  al onmiddellijk geconfronteerd met een 3 km lange beklimming maar éénmaal boven was het  uitzicht adembenemend ! De stilte, het uitzicht, de vroege herfstkleuren, de vogeltjes, de blauwe  hemel die zich beetje per beetje sterker maakte dan de ochtendnevel,....wat is sporten in de Ardennen toch heerlijk.  De rest van het parcours bleef heel mooi, toch wat de omgeving betreft.  Mountainbike-technisch gezien miste ik wel wat single-tracks en technische beklimmingen en afdalingen.  Het parcorus bestond vooral uit brede boswegen.   Dus Houffalize en Malmedy blijven voor mij nog steeds het mekka om in België te mountainbiken.
Wim

22:11 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Training | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.