16-11-08

Wie hoog mikt kan diep vallen...

Gisteren was het Belgisch Kampioenschap mountainbike oriëntatie... een belangrijke dag voor mij, want deze wedstrijd stond met een dikke rode stift omcirkeld in mijn agenda. Als je nog nooit buiten de top 3 van een MTBO geëindigd bent, en allebei de wedstrijden van 2008 met ongeveer 10 minuten voorsprong hebt gewonnen, mag je toch een hoge trede op het podium ambiëren, niet?

Viel dat even tegen, zeg...

Het begon vrijdagavond al, toen mijn 5-jarige neefje plots met een acute oorontsteking te maken kreeg. Nu ben ik niet snel ziek, maar een erg stressvolle werkweek en drie dagen congres in Bonn, Duitsland hadden blijkbaar hun sporen nagelaten. Gevolg: vrijdagavond kreeg ik lichte keelpijn, en een paar uur later kon ik nog amper slikken, zo'n pijn deed mijn keel. Zaterdagmorgen meteen naar de apotheker voor orophar en strepsils, en maar met een plat gevoel naar Halen (bij Diest) afgezakt, waar het BK MTBO doorging. Het dorpje Halen is maar een zakdoek groot, maar ik heb alle hoeken van de zakdoek gezien, inlcusief de kanten boordjes en zelfs de achterkant. Oorzaak: ik vond hondenschool Lupus niet, de locatie waar ik me moest aanmelden en inschrijven. Omdat het een BK was, had iedereen een verplichte starttijd (mijne was 10:39u), maar omdat ik heel Halen van voor naar achter heb doorkruist, verscheen ik 9 minuten te laat, hypergestressd en totaal ongeconcentreerd aan de start. Ik moest meteen vertrekken, en door die combinatie van factoren...

reed ik aan de eerste kruising, na 100m wedstrijd, links de kaart af ipv naar rechts richting CP1. Gevolg was dat ik al meteen op de eerste CP meer dan 5 minuten heb laten liggen op mijn naaste concurrenten, en gelijk mijn BK naar de maan geholpen had. Even spookte er door mijn hoofd om maar terug naar de auto te rijden en naar huis te gaan,maar ik kon er alvast wel een goede training van maken. Het duurde wel tot CP5 eer ik mijn ritme gevonden had, maar vanaf dan ging het weer erg vlot, en voelde ik de kracht in mijn benen terugkomen.

Toen ik echter naar CP10 weer een stomme fout maakte, heb ik het hoofd een beetje laten hangen, en heb ik gewoon de race uitgereden. Eindresultaat... niet geklasseerd !!!???!!! WATTE ?????????

Ben ik toch zeker niet in al mijn haast, en door een gebrek aan concentratie, vergeten de laatste post, CP14, af te prikken, op 250m van de finish !!! Je kon die niet missen, er is geen enkele andere route mogelijk tussen CP13 en de finish (of je moest met de fiets op de schouder door een patattenveld ploegen)... Gewoon vergeten, niet opgelet, en er gewoon langsgereden... Stomme idioot die ik ben !!! Anders had ik zeker derde geweest, zelfs met mijn beginstommiteit. Ook de tweede plaats was zeker niet onmogelijk geweest, al betwijfel ik of ik Wim Peers, de uiteindelijke terechte winnaar, had kunnen bedreigen.

Alweer een dure les geleerd, motivatie en concentratie zijn essentieel in dit soort oriëntatiewedstrijden, bijna even belangrijk als de fysieke kracht. Hopelijk heb ik nu mijn portie ongeluk voor 2008 wel gehad, en schijnt het zonnetje over 2 weken in Portugal. Ik heb dringend nog eens een succeservaring nodig...

Maar ach, terwijl ik dit typ, ligt mijn heerlijke dochtertje Noa in mijn armen te slapen... Hopelijk ben ik voor haar wel een kampioen ! Kwestie van alles in het juiste perspectief te zien, toch?

Roel

10:58 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Adventure race | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

Sprakeloos Roel,

Ik ben sprakeloos!

Gepost door: Ton | 16-11-08

... Wie diep valt kan hoog klimmen ;0)

Gepost door: Ton | 16-11-08

Ach roel, van je lessen leer je en die gebruik je weer in portugal. Ik heb alle vertrouwen in jullie!!!

Gepost door: martine | 17-11-08

Zo veel levenswijsheid in jou afsluitende zin !

En uit verliezen leer je meer dan uit winnen. en krijger wordt erkend door de keren dat hij opnieuw is opgestaan na dat hij verslagen werd en niet door die ene keer dat hij heeft gewonne

Gepost door: Wim | 17-11-08

Toch? Allerbeste Wim,

Dat laatste woordje in de laatste zin baart mij grote zorgen.

Gepost door: Ton | 17-11-08

Ook aan de andere stoere deelnemers in P. natuurlijk het allerbeste...Roel wensen we uiteraard veel geconcentreerde akties toe, misschien een fotootje van Noa op de binnenkant van je bril plakken?

Gepost door: Ton en Bieke | 19-11-08

Stultorum infinitus numerus est!! Je dochter maakt nu voor een groot stuk jouw geluk.
Ik wens je veel succes in Portugal.

Gepost door: Timmy | 28-11-08

De commentaren zijn gesloten.