27-02-09

Trainen met Malheur

Roel is heel de dag al in het gebied. Hij is op de mtb de omgeving aan het bekijken voor de Raid XL.
Nico, Wim en ik voegen ons vanavond bij hem. Vannacht staat er een inline skating en trailrun op het programma. Na een Malheur biertje en wat slaap begint de dag morgen met een loop. Daarna zullen we de Viroin afkayaken in kleine playboats om als laatste nog een mooie rit op de mtb te doen.
Het wordt weer een mooie training. Ziet u het weekend ergens in de Ardennen iets geels voorbij vliegen dan zou het zomaar een Malheur lid kunnen zijn.
Martine

17:12 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Training | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-02-09

Drymax sportsokken

Sinds lange tijd draag ik X socks waar ik redelijk tevreden mee was. Sinds een half jaar loop ik op DryMax sokken. Deze Amerikaanse sokken zijn er in vele soorten en maten. Men verkoopt 22 verschillende sokken voor diverse sporten.
Hetgeen Drymax anders maakt dan de meeste sokken is dat je droge voeten houdt, of minder natte voeten krijgt. Dat wil dus ook zeggen dat je minder blaren krijgt omdat vaak de blaren veroorzaakt worden door natte sokken.

Er is een heel technisch verhaal over de sok te vertellen maar als je dat wil weten moet je de site maar even lezen.Waar het mij om gaat is de praktijk. Ik heb oa de trail sok uitgeprobeerd. De Transrockies run was ideaal om uit te proberen. De eerste en tweede dag heb ik op x socks gelopen. Maar door de vele water doorwadingen had ik de tweede dag al 2 blaren, waarvan 1 hele grote. Simpelweg omdat mijn sokken kleddernat waren en er dus wrijving optreedt. De derde dag heb ik de Drymax trail sokken aangedaan en sindsdien nooit meer uitgedaan.Hoe nat mijn sokken ook werden het voelde nooit nat. Het water is door een speciale techniek erg snel uit de sok. Vanaf dag 3 heb ik geen enkele blaar meer gehad. Bovendien zit er in de trailsok een extra rand aan de bovenkant waardoor er minder snel zand en ander los spul in je sok komt en dus nog minder kans op blaren. Ook krijg je geen koude voeten omdat je sok snel droog is. Ik heb de sok aangehad tijdens een 17 uurs adventure race. Wederom waren mijn sokken snel droog nadat ik in een sloot had gestaan.

In de collecite hardloopsokken zijn er 6 soorten verkrijgbaar.Waaronder de maximum protection running, een sok die veel door marathon en ultra lopers gebruikt wordt omdat er een Blister Guard® system  in zit.
Maar ook de gewone hardloop sok is een topper. Het heeft geen naden en ook hier geldt dat de sok snel droog is.  De afgelopen periode heb ik de Drymax Cold weather running sock getest en het resultaat kun je hier lezen.
Buiten het feit dat het een geweldige sok is , is het bovendien nog een hele betaalbare sok. Rond de 10 dollar heb je een drymax sok, dat is nu 7.30 euro.
Malheur Ultrasport Team zal binnenkort te zien zijn in deze sokken want wij denken dat dit de ideale sok is voor adventure racen.
Martine

10:59 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Gear | Permalink | Commentaren (2) | Tags: drymax socks |  Facebook |

16-02-09

Hilset BikeWorks bouwt weer een mtb voor Malheur Lid

In navolging van Wim heb ik mijzelf ook een kado gegeven.
Het is tijd voor een nieuwe MTB. Waar kun je deze beter laten bouwen dan bij Hilset BikeWorks. Volledig op maat gemaakt met alle onderdelen erop die een mtb nodig heeft om een Adventure Race te overleven. Er zit een Rohloff naaf op, tnt banden en ust velgen.
Verder zit er een speciale nieuwe trapas op met een licht frame. Dit is nieuw en dat betekent dat men niet meer de OEM Rohloff Frame hoeft te gebruiken. (die wat zwaarder zijn). Er zit nu een Scandium Frame op van 1200 gram.
Vrijdag ga ik hem ophalen. Hier alvast een foto van mijn nieuwe aanwinst. Martine

13:53 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Gear | Permalink | Commentaren (3) | Tags: hilset bikeworks |  Facebook |

12-02-09

Routegids Mountainbike Ardennen

Routegids Mountainbike Ardennen biedt 57 unieke MTB-routes in de Ardennen en de Oostkantons. De routes zijn samengesteld door MTB-specialisten die weten wat de mountainbikeliefhebber wil.

Routegids Mountainbike Ardennen is het vervolg op de Routegids Mountainbike Nederland. Alle routes zijn zodanig geselecteerd dat vanuit één standplaats drie tot zes routes gefietst kunnen worden. De tips voor logeeradressen maken deze gids ideaal voor een actief weekeinde weg. De gids bevat overzichtelijke routekaartjes en -beschrijvingen. Maar ook praktische informatie over startpunt, lengte, hoogteverschillen, vereiste conditie en moeilijkheidsgraad. De routes zijn samengesteld in samenwerking met MTB-specialisten en de redactie van het tijdschrift 'Fiets'.
Routegids Mountainbike Ardennen kost 13,95 € (niet-leden: 14,95 €) en is vanaf half maart verkrijgbaar bij ANWB-winkels, de ANWB-webwinkel en via de boekhandel.
Bron; www.mountainbike.be

Martine

21:27 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Gear | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-02-09

Tourskiën in Silvretta

web

Terwijl Nico en Martine een schitterende prestatie aan het leveren waren tijdens de Fox Raid was ik ergens aan het genieten in de Oostenrijkse Alpen.  Door het wegvallen van de internationale G4 selecties in Eastnor Castle had ik een andere uitdaging nodig.  Chirstophe had  me verteld dat hij enkele dagen ging toerskiën met Didier D'hondt en dat er nog wel een plaatsje over was...en zo vertrok ik donderdagavond richting Ischgl.  We verbleven er in de Heidelberger Hutte, de  perfecte uitvalsbasis om te tourskiën in Silvretta.  In mijn geval was het eigenlijk "tour-surfen", met de sneeuwraketten en het snowboard op de rug naar boven klimmen om vervolgens door maagdelijke diepsneeuw naar  beneden te surfen.   Puur genieten...toch wanneer je ten minste iets kan zien.  Helaas was het constant overtrokken waardoor je nauwelijks iets zag...je had geen diepte zicht, je zag het  reliëf nauwelijks en de overgang tussen het landschap en de horizon was ook niet te herkennen...een echte  "white out".   Hierdoor en ook door de koude wind  beperkten we ons tot kortere tochten waarbij we telkens terug in de Heidelberger Hutte kwamen.  Gezien een deel van de groep in voorbereiding was voor het Europees kampioenschap tourskiën bleef het uiteraard niet bij één kortje tochtje per dag maar werden er tot 3 beklimmingen per  dag gedaan...meestal in "survival of the fittest stijl"...

Gezien het aanhoudende slechte weer werd er besloten om de zondag richting ski-oord Ischgl te  trekken en daar wat  "off-piste" te skiën en surfen.  Didier die het gebied op zijn duimpje kent bracht ons aan een heerlijk maar razend tempo van de  ene uitdaging naar de andere.  Nauwelijks de lift af  en slechts enkele meters op de  piste leidde hij ons naar beneden  via  supersteile afdalingen  tussen  de rotskammen of bomen door.  Met elf man volgden we zijn spoor..er werd enkel eens gestopt wanneer er  iemand door het slechte zicht één of andere  hindernis niet had kunnen zien aankomen en  van dicht bij kennis maakte met de sneeuw...Vlug eens tellen of we nog met 11 zijn en  met de eenvoudige  vraag "alles ok" ging hij weer verder naar de volgende  uitdaging.

De zondag vertrokken de meeste huiswaarts.  Gezien "Sabine Alpendoren" blauwe hemel voorspelde bleven we met vier man nog een dagje langer...maar zonder Didier.  We besloten  om de Piz Da Val Granda  op te klimmen  van daaruit richting Ishl naar beneden te skiën...maar al snel was de waarde van een goede gids als Didier duidelijk toen we  op de P. Davo stonden in plaats van de Piz Da Val Granda... niet enkel om de  juiste weg te vinden maar ook om de meest economische en veiligste  route te vinden.    Maar anderzijds was het een mooie en leerrijke ervaring  om zelf de  route te bepalen.

Bedankt iedereen voor het leuke gezelschap en bedankt Didier om ons de mooiste plekjes te hebben laten zien op een sportieve, uitdagende en veilige manier !

ps Indien ook zin in een tour- of safari ski  of een andere uitdaging ..zie gerust eens op Didier zijn website Action Sport

10:50 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Other | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-02-09

De Voshaar Salomon Foxraid 2009

Zaterdag zat ik om 5.45 uur in de auto op weg naar Eibergen voor de foxraid  adventure race. Samen met Nico hadden we als Malheur Team ambities. We wilde ons op het podium racen.
Na een briefing was om 9 uur de start. Het begon met een 6tal km`s hardlopen. Wel prettig want het was best fris. Er lag een mooie laag nevel op het landschap. Ze hadden een  trailparcourtje uitgezet langs de weilanden en door een bosje. En wat is een ar zonder hindernissen? 6 km alleen lopen is te simpel. Dus moesten we onderweg 2 maal door een buis die onder een bruggetje liep. Door de sloot dus. Wel zo makkelijk want dan weet je tenminste zeker dat je schoenen zeiknat zijn en hoef je geen pogingen meer te doen om die droog te houden.
Na 6 km kwamen we terug op het start terrein en konden we de coördinaten voor de eerste 9 checkpoints gaan intekenen. Vrij snel waren we klaar en stapte we op de mtb. Eigenlijk hadden we er gelijk een goed tempo in. Ik zat wat achter Nico zijn rug zodat ik uit de wind zat en we haalde wat teams in.
Na een aantal cp`s gevonden te hebben kwamen we aan bij een punt waar een bike-run was. We waren zeker bij de eerste 8 teams.
Ik startte met hardlopen en Nico fietste een stuk door. Op de kruising lag de fiets toen ik er aan kwam en zo fietste ik naar Nico. We spraken af dat ik door zou fietsen naar de afslag en daar moest Nico met de fiets een andere weg nemen. Hij mocht niet op het bospad. Daar ging het mis. Ik liep een 2/3 tal km langs het water en zag uiteindelijk aan het eind mijn fiets staan. Nico was in geen velden of wegen te zien en ik had geen idee waar ik heen moest. Hij had de kaart. Ik ben dus eerst de goede richting opgereden bleek later maar zag niemand. Dus ben ik terug gegaan en de weg over gestoken om vervolgens aan de andere kant langs het water te rijden. Ook geen Nico. Ik baalde als een stekker want daar ging ons podium plaats. Na heen en weer rijden kwam ik een Fransman tegen die ook zijn loper kwijt was.
Hij had een kaart en heb ik gekeken waar ik was en richting cp 7 gereden. Ineens hoorde ik Nico roepen. We hadden elkaar weer gevonden, maar hadden zeker 20 tot 30 minuten verspeeld.
In rap tempo zijn we naar het volgende punt gereden waar we de kajak ingingen. Lagen we eerst in het eerste veld, nu waren we afgezakt naar plaats 30 of zo.
In de kajak haalde we nog wel een paar teams in maar zagen we wat een gat er was geslagen omdat er veel teams op de terugweg waren en wij nog rond de 14 km moesten.
Het begon te regenen en te waaien en toen we terug waren, waren we beide verkleumd. Bibberend stonden we nieuwe cp`s in te tekenen. We stapte weer op de mtb en we begonnen aan een inhaalslag. De handen werden warm wat gewoon pijn deed.
We prikte de cp`s af en besloten er 1 te laten liggen ivm eventueel tijdsgebrek. Het volgende punt was een oriëntatieloop. We liepen rap en waren vrij snel terug. Hadden een boel teams ingehaald en stapte weer op de fiets.
Op de startplaats aangekomen lagen er nog een aantal special tasks. We hadden nog een klein uur. De special task hebben we met niet veel succes gedaan en daarom steeds extra dingen gedaan om alsnog de cp`s te krijgen.
Zo hadden we 26 van de 27 cp`s geknipt en kwamen we binnen de 8 uur over de finish. Nog even hebben we gekeken of die cp 15 nog konden halen maar dat was te ver.
We hadden echt goed geraced maar hebben onze kansen verspeeld op de bike-run. Het eerste mix team kwam 2 minuten voor ons binnen en had wel de cp 15. Met ons half uur verspilde tijd hadden we die cp 15 kunnen afknippen en ruim op tijd kunnen finishen.
Jammer maar helaas. Wel werden we 2de mix team.
Na een heerlijk bord boerenkool met worst sloten we de weer goed georganiseerde race af.

Martine

14:27 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Adventure race | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-02-09

Parcoursverkenning in Brabant

Eind April hebben we een weekend training met het Malheur Ultrateam Team. Aangezien we dit in Nederland willen doen hebben Jacqueline en ik het op ons genomen om die weekend training te organiseren.
De zondag is makkelijk, daar lopen we "La Bouillonnante", een trailrun van 50 km met 2100 meter hoogteverschil.
Zaterdag zullen we vullen met lange afstand skaten op het eiland Tholen. Als het erg nat weer is gaan we het water op met de kajakken. De vrijdag avond/nacht zal gevuld worden met mountainbiken.
Dat was ons doel voor vanmiddag. De route verkennen met betrekking tot het mtb-en.
Ons basiskamp in april zal in Poortvliet op Tholen zijn, daar wonen Jacqueline en Ton. Vanuit daar zijn we net voorbij Halsteren gereden waar we op de mtb zijn gestapt.
We reden gelijk het bos in. De vrieskou en de regen hebben gezorgd voor een blubberpad.
Op de smalle paadjes sturen we onze mtb`s het bos door. We komen uit op de Wouwse Plantage. Een mooi en afwisselend gebied. Hier en daar wat water, heide en overal zijn korte klimmetjes te vinden als je van het bredere pad af gaat.
Jacqueline kent het gebied goed en ik kijk mee op de kaart hoe we fietsen. Onderweg kletsen we bij en verzinnen wat dingetjes voor de training in april.
Dit gebied heeft geen officiele mountainbike parcours maar het is een geweldig gebied om te fietsen. Er lopen veel paadjes, ruiterpaden en zonder enige irritatie gaan de ruiters, hardlopers, wandelaars en mtb-ers samen in dit gebied. Als je mensen en of paarden passeert hou je even in en iedereen respecteert elkaar.
Blijkbaar zijn verschillende instanties eigenaar van een deel van de plantage en misschien is er daarom wel nooit een mtb parcours aangelegd.
Na een paar uurtjes op de mtb staat de teller rond de 35 km. Na een afspuitbeurt zet ik de fiets weer op de auto en verlaat ik Tholen. Het wordt een mooi trainingsweekend in april in de provincies Brabant en Zeeland.

14:15 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Training | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wouwse plantage |  Facebook |

06-02-09

Team Malheur opnieuw in actie komende weekend...

Het seizoen is begonnen....Nico en Martine strijden dit jaar opnieuw mee voor het gemengde podium tijdens de Fox Raid in Gelderland (NL).  De Fox Raid is een 8 uren adventure race en is de eerste wedstrijd van de WERS 2009.  Het was ook vorig jaar dat Martine tijdens deze wedstrijd voor de eerste keer kennis maakte met adventure racing.   Ondertussen maakt Martine reeds een jaar deel uit van ons team als tweede dame naast Jacqueline.    Jacqueline heeft in 2008 met ons deelgenomen aan o.a.  de WK series in Portugal waar ze onklopbaar was ! In 2009 zal ze deelnemen met Roel,  Nico en mezelf aan het WK 2009.   Martine heeft in 2008 (o.a. Slovenië) eveneens bewijzen dat ze een waardige reserve is om Jacqueline te vervangen in geval van blessures of dergelijke.   Het is een ongelooflijke luxe om zulke twee schitterende dames in ons team te hebben ! 

Ook Nico heeft in 2008 bewezen dat hij uit het juiste hout gesneden is om adventure races tot een goed einde te brengen.  We zien echt al uit om met hem in Portugal te racen.

Naast de WERS wedstrijden,  de Malheur Raid XL en het WK in Portugal wordt de Ultratrail de Mont Blanc hopelijk ook een hoogtepunt in 2008.   Met Roel, Martine, Nico en mezelf hopen we daar een onvergetelijke ervaring op te doen.

Christophe en mezelf zijn vandaag toegekomen in Ischgl voor een 4 daagse tourski, de perfecte combinatie tussen trainen en vakantie.   Ik echter wel op mijn snowboard, maar "toursnowboard" klinkt  niet echt.

En Roel,  die is ook reeds volop aan het trainen en iedere vierkante centimeter kaart rondom Froidchapelle aan het bestuderen om jullie een uitdagend en mooi parcours voor te schotelen tijdens de Malheur Raid XL op 30 en 31 mei.

 malheur_glas En "by the way"...ons sponsorcontract met Malheur is verlengd tot 2011...dus jullie kunnen na de Malheur wedstrijden opnieuw genieten van een heerlijk Malheur biertje !  Schol !

11:45 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Adventure race | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-02-09

DAVOC Oriëntatietocht

DSC05187
Vorige week hebben een 100tal sportievelingen deelgenomen aan de 7de nachtelijke oriëntatietocht.  Opnieuw kon je kiezen tussen verschillende afstanden tussen de 5 en 15 km.  De meeste teams kozen voor de 10 of 15 km.   Zoals ieder jaar kiezen wij voor een nieuwe lokatie en enkele nieuwe oriëntatie-opdrachten.   Dit jaar was Lippelo bos het strijdtoneel waar 21 controlepunten  verstopt waren in een straal van ongeveer 5 km.  Iedere controlepost had een bepaalde waarde,  afhankelijk van de afstand en moeilijkheidsgraad.  Per  afstand moest een minimum aantal punten verzameld worden.  Verschillende ploegen besloten zelfs om alle controlepunten te zoeken wat hun tocht  uitbreidde met 3 km...  De meeste punten stonden reeds op kaart maar toch moesten er hier en daar punten gezocht worden a.d.h.v. azimuth's, coördinaten en een fotozoektocht.   Deze  jaarlijkse oriëntatietocht is geen wedstrijd maar omdat competitie toch in iedereen zijn genen zit meten de verschillende teams zich graag met elkaar.  Vandaar dan toch een uitslag op www.adventurerace.be.   Hopelijk tot volgend jaar op 27 februari !

12:03 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Other | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-02-09

Het principe van overtraining volgens Noakes

Het boek Lore of Running  van de Zuid-Afrikaanse sportwetenschapper Tim Noakes  dateert al uit de jaren 80.
Noakes was misschien wel een van de eerste trainers die het principe overtraining begreep.
In zijn boek waar ondertussen de 4de editie van uit is staat ook een uitgebreid hoofdstuk over dit onderwerp.
De meeste lopers kennen de basis principes van overtraining wel,
- versnelde hartslag in de morgen
- versnelde hartslag bij een bepaald tempo waar het normaal lager is
- zware benen en moeite om trappen te lopen
- moeilijk herstel van zware trainingen
- spierpijn en een beurs gevoel in de benen
- gevoeliger voor infecties en ziek worden zoals de griep krijgen

Om overtraining te voorkomen pleit Noakes voor variatie, dat is de sleutel tot preventie. De adventure race trainingen zorgen voor genoeg afwisseling.
Dat kan door zware dagen en lichte dagen, door variatie in afstand ipv constant dezelfde afstand. Ook adviseert hij 1 rustdag per week en meer tapering dan de meeste van ons nu doen. De adventure race trainingen zorgen voor genoeg afwisseling.
Wat ook erg aardig in het boek is dat Noakes een simpele test hanteert voor potentiële blessures voordat ze een probleem gaan vormen. Hij noemt het de `Pinch Test`
Je prikt/drukt op bepaalde spieren en pezen en voelt of het gevoelig is. Gevoeligheid is een teken dat je op moet gaan letten.
De gebieden die hij noemt zijn je achillespezen, de pees aan de buitenkant vd knie, de patella pees en de scheenbenen. Als die gevoelig worden adviseert hij wat extra rust. De truck is om niet voorbij fase 1 te komen met je eventuele blessure.
In fase 1 begint en verdwijnt de pijn met lopen en kun je behandelen met ijs,ontstekingsremmers en eventueel strekken.
Fase 2 voel je ook tijdens het lopen, fase 3 belemmert je trainen en in fase 4 kun je niet meer hardlopen.
Zoals gezegd is het drukken op de genoemde plaatsen vooral bedoeld om niet voorbij fase 1 te komen. Dat vraagt discipline. Mijn ervaring is dat vooral de harde leerschool mij geleerd heeft om te doen wat Noakes beschrijft. 1 keer veel te ver gaan en in fase 4 belanden heeft mij een hoop geleerd. Maar de pinch test van Noakes doe ik wel iedere week even.
Gelukkig ben ik niet overtraind of heb ik opkomende blessures en dat wil ik vooral zo houden.
Het boek van Noakes is een pil maar wel een waar je veel van kan leren.
Martine

13:12 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Medisch | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |