05-04-09

Raid Vert... From heaven to hell and back in 6 hours

De Raid Vert en ik, da's een beetje een haat-liefde verhouding. Twee jaar geleden kwam ik net terug uit blessure, en zag ik alle kleuren van de regenboog in mijn pogingen om Ton te volgen. Daarbij was het weer nog van den hond zijn kl¨%/ten, wat het geheel alleen nog pittiger maakte. Afzien was het codewoord, maar toch met veel liefde.

Verleden jaar slaagden Ton en ik erin om de traditionele proloog op vrijdagavond te winnen, maar al in de eerste oriëntatieloop van de eigenlijke wedstrijd lieten we door een stommiteit een CP liggen en hoewel we als tweede eindigden, kwamen we in de eindafrekening pas op de 14e plaats terecht. Ook toen was het weer ons niet goedgezind, en regende het een hele dag pijpestelen.

Dit jaar beloofde Frank de Boosere (voor de Nederlandse lezers: da's onze weerman) een lekker weertje, dus gingen we eindelijk ontdekken hoe Steinbach er in de zon uitzag. Voor de eerste keer ging ik met Martine racen, en Nico met Jacqueline, dus het beloofde een leuke interne Malheur-strijd te worden. Ook heel wat andere top-mixed teams stonden aan de start (o.a. de altijd sterke meiden van FAST en 2 X-bionic teams), genoeg uitdaging dus.

Voor de proloog op vrijdag kregen we zoals gewoonlijk een aantal punten rond Steinbach voorgeschoteld, die we al lopende moesten oppikken. Drie punten lagen relatief ver weg in de velden, drie andere technisch moeilijker in het bos. De meeste teams vertrokken richting velden, maar in plaats van de meute te volgen, trokken we eerst naar het bos. Het idee was dat we als (bijna) enige team in het bos makkelijker de posten zouden vinden, en niet afgeleid werden door de lampen en reflecterende kledij van andere teams.

Die strategie bleek goed te werken, want na ongeveer een uur en een kwartier kwamen we tot onze grote verbazing als derde team (1e mixed) terug aan de finish aan.  En hoewel we een paar keer verschillende routes namen tussen de CPs, bleven Martine en ik telkens Nico en Jacqueline weer tegenkomen aan de CPs. Resultaat was dan ook dat ze maar een minuut achter ons de finish binnen (2e mixed). Het vijfde team liet nog meer dan 10 minuten op zich wachten, dus dat zag er in elk geval goed uit voor de langere race morgen.

Na de finish nog een biertje gedronken, want Nico was verjaard (hip hip rahoe), en dan het bedje in. Slapen tussen 20 ronkende nederlandse beren, het is een beproeving op zich. Dus een veel te korte nacht, maar ik vermoed dat iedereen daar wel last van had.

Voila, dat was de proloog. De rest is voor morgen, want House MD begint.

Toedeloe,

Roel

 

21:18 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Adventure race | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.