27-04-09

Bouillonnante

Roel, het is me gelukt. Ik heb ervan kunnen genieten, van het  ontspannen tempo die ik gans de wedstrijd heb kunnen aanhouden, van de mooie omgeving, van het prachtige maar pittige parcours en van de laatste 12 km waar ik nog eens lekker "à fond" ben gegaan en nog tientallen lopers heb kunnen inhalen.  De start was wat minder genieten...ik hoopte op een blauwe hemel zoals de voorbije dagen, maar het bleef maar regenen en ik  was niet echt  gemotiveerd om te starten.  Maar soit..we hadden geen andere keuze...

Om 09.30 startten we met 1.200 deelnemers uit het kasteel van Bouillon...met zo'n massa was het stapvoetend het  kasteel uitkomen en gezellig aanschuiven bij de eerste single tracks.  Dus hier en daar onderweg een babbeltje slaan met gekenden van de Raid XL,  de G4, van mijn vroegere triathlonclub,... en zo'n kwamen we al snel bij de eerste bevoorrading na 12 km (na 1.20 u).  Ik rekende om na 03.00 u toe te komen op de  2de bevoorrading ( 24 km) maar naar  mijn grote verbazing kwam ik er al toe na 2.40 u.  Dat wordt op die manier een mooie eindtijd...maar  het was stilte voor de storm.  Ondanks dat we nauwelijks asfalt gezien hadden  viel het  parcours behoorlijk mee tot de  2de bevoorrading,  geen al te zware beklimmingen en een vrij droog parcours.  Maar toen begon het...meer en meer steilere single tracks die spekglad waren door de modder.  Och arme zij die er liepen met een gewone loopschoen...na een relatie van 10 jaar ben ik nog altijd even verliefd om mijn Salomon XA PRO 3's.   Na 4.25 u kwam ik bij de 3de post toe op 38 km...nog 12 km te lopen,  de benen voelen nog goed,  geen opstoppingen meer, dus dat moet wel opnieuw lukken om  in 1.20 u het  laatste stuk te  doen en  vlot binnen de 6 u binnen te komen.  Maar in die laatste 12 km zijn er heel wat lijken gevallen...de man met de  hamer  stond er na iedere  bocht.  Gelukkig heb ik heb telkens kunnen vermijden.  Net vertrokken van de bevoorrading stond er ons een pittige beklimming te wachten : recht naar  boven zonder enig pad...   het nam 15 min in om 1 km  klauterend te  overbruggen om dan opnieuw steil naar beneden te (g)lijden tot bij de Semois.  Dit stond ons  vier maal te wachten in die laatste 12 km.     Het zou  zo wie zo wie  pijn doen...dus besloot ik om dan maar het lijden  zo kort mogelijk te houden  en verhoogde mijn tempo op vlakke stukken tot 14 km/u,  besloot ik niet meer te stappen  bij de beklimmingen en als een zot naar beneden te  crossen.  Ik haalde de ene na de andere in wat me nog meer motivatie gaf om te blijven volhouden.   Als 50ste kwam  ik na 06.09 u aan met 53 km op de teller (de meesten hadden eveneens tussen de 53 en 54 km op hun gps of footpod)  Bij de aankomst had iedereen het over die laatste 12 km.. de meesten hadden hierover 2 tot 3 u gedaan.  Nico is na 06.50 u binnen gekomen en Martine en Ingrid schat ik op 07.30 u.  Een ongelooflijke prestatie van hen..wetende wat ze de voorbije weken allemaal gelopen hebben ( de 60 km van Texel,  marathon van Rotterdam en de Raid Vert). 

Ondanks de groeiende organisatie blijft het een hele sympathieke en mooie wedstrijd en was het een mooie test en training voor de Ultra Trail du Mont Blanc.   Op naar "La Grand Course" op 27 en 28 juni ( 2 x 50 km trailrun in de Ardennen , onderborken met een bivak).

 

09:47 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

24-04-09

Een VO2Max test

1 Mei ga ik een VO2Max test doen bij de Nike Running Club. Een test die ik nog nooit gedaan heb en daarom wel leuk is om eens cijfers te zien. Verder is het wel interessant wat nu mijn maximale hartslag is omdat ik meestal in hartslagzones train. Ooit heb ik dat via een testje gemeten en kwam ik tot 190 slagen per minuut. Maar wat is nu een VO2Max test?

VO2max staat voor maximale zuurstofopname en geldt als dé maat voor conditie.
De maximale zuurstofopname vermogen bepaalt hoeveel zuurstof iemand tijdens een maximale inspanning kan benutten.
Hoe hoger dit is, hoe beter de zuurstofvoorziening naar de spieren is. Maar ook geldt, hoe hoger de O2 voorziening is hoe lager het energieverbruik zal zijn. 
Het is hierbij afhankelijk van de capaciteit van het hart om zuurstofrijk bloed naar onze spieren te pompen, maar ook van de efficiëntie van onze spieren om deze zuurstof te onttrekken en te gebruiken. De eenheid van VO2 max wordt gemeten in milliliters zuurstof per kilogram lichaamsgewicht per minuut [ml/kg/min]. Over het algemeen genomen geldt, dat hoe hoger deze waarde, des  te hoger je prestaties zullen zijn.

Een VO max Test geeft ons informatie over belangrijke inspanningsfysiologische waarden zoals de maximale zuurstofopname, het omslagpunt, de verhouding tussen koolhydraten en vetten als brandstof in de energievoorziening en maximale hartslag (HFmax). Bovendien kunnen we op basis van de testresultaten de individuele trainingszones bepalen, die je als sporter direct kan gebruiken in je trainingsprogramma.

Voor de inspanningstest meet men gewicht en de huidplooien op om het vetpercentage en de vetvrije massa te kunnen bepalen. Dit heeft namelijk invloed op de uitslag.
De test wordt op een op een loopband of fietsergometer gedaan.
Uiteraard is het voor hardlopers beter om die test ook daadwerkelijk op een hardloopband te doen.
Tijdens de test ademt de sporter door een masker dat via twee kleine kabeltjes is verbonden aan de meetapparatuur. Michel Butter zei laatst bij zijn VO2Max dat hij op Hannibal leek, en zo ziet het er ook wel uit.
Na een warming-up neemt de loopsnelheid in kleine stapjes toe, (meestal met 0.5 km p/u) tot maximale inspanning wordt bereikt.

De test geeft twee waarden voor de VO2 max: een absolute en een relatieve waarde.
De absolute waarde is de totale hoeveelheid zuurstof per liter per minuut die op het zwaarste punt van de inspanning werd geregistreerd. Deze waarde bedraagt voor vrouwen tussen de 2,5 (niet getraind) en 4,5 liter/minuut (goed getraind).
Bij mannen ligt de waarde voor ongetrainden op 3 liter/minuut en goed getrainden bereiken waarden van 6 liter/minuut en meer.
Bij de relatieve VO2 max wordt rekening gehouden met het lichaamsgewicht. Een lichtgewicht loper zal niet de absolute VO2 max van een zware loper kunnen halen. Vrouwen die niet getraind zijn hebben een relative VO2 max van 26-42 waar de getrainden waarden tot boven de 60 realiseren. (mannen als Ullrich en Armstrong zaten zelfs rond de 85)

De VO2 max kan beïnvloed worden door drie factoren: de hoogte, de leeftijd en het geslacht. De ijlere lucht op grote hoogte (>2000m) veroorzaakt een daling van 5 tot 7% van de VO2 max. De beste fysische prestaties kunnen geleverd worden rond de 30 jaar. De VO2 max vermindert met 30% wanneer een sporter de leeftijd van 65 bereikt. Na de 40 jaar daalt de VO2 max het sterkst. Toch is deze daling heel variabel en kan ze voor een groot gedeelte tegen gehouden worden door training. Intensieve training kan de VO2max tot 20% beïnvloeden.
Over het algemeen hebben vrouwen een lagere VO2 max dan mannen ( 15-30% lager).
Erfelijkheid speelt voor 20% tot 30% een rol in de VO2max en als het vetpercentage toeneemt vermindert de VO2max.

Martine

12:13 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Medisch | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-04-09

Vertrouw altijd op je kompas

snoopy

14:45 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Orientation | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-04-09

De juiste top

grapje

14:45 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Orientation | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

La Bouillonnante : 50 km genieten

rochehaut

Gezien ik de Fox Raid en de Raid Vert heb moeten missen is de Bouillonnante mijn eerste wedstrijd van 2009 waar ik toch een beetje naar toe heb getraind.  Uiteraard blijven de Ultra Trail du Mont Blanc  (CCC) en het WK Adventure Race wel de grote mijlpalen voor dit jaar,  maar enkele leuke "tussen-stopjes" zijn altijd plezant en motiverend.

De Bouillonnante is één van de grotere, en waarschijnlijke ook zwaardere, trailruns in België.  Zondag starten we met zowat 800 deelnemers aan een parcours van 24 of 50 km.  Martine,  Nico en ikzelf doen mee met de 50 km.   Vorig jaar hebben we ook reeds meegedaan maar dit jaar hebben ze nog 6 kilometer bijgevoegd aan het  parcours inclusief  400 hoogtemeters.  Dit brengt het in het totaal op 2.400  hoogtemeters,  m.a.w.  vlakke stukken zijn er heel zeldzaam. 

Pijn is niet te vermijden, maar lijden is vrij.... maar gelukkig wordt het lijden hier gemakkelijk overmeesterd door de prachtige omgeving en het mooie parcours.  Het parcours loopt door één van  de mooiste valleiën van België.  Voortdurend loop je in en uit de vallei van de Semois via prachtige single tracks en zelfs enkele keren gewoon het bos recht naar beneden zonder enig pad.  En ook de  laddertjes in Rochehaut om verschillende rotsen te beklimmen zijn er een vast onderdeel... ik probeer dit jaar wel iets sneller te starten want vorig jaar was het toch wel enkele minuutjes aanschuiven bij de eerste laddertjes.

img_traceRelief

Mijn ambities ?  Gewoon een vlotte race uitlopen waarbij ik soepel tot rond de 40 km probeer te lopen om de laatste 10 km nog alles uit de  kast te kunnen halen om een seconde  sneller te lopen dan wat ik zou kunnen.

Dit weekend heb ik gelukkig nog gemerkt dat, ondanks al de lange trage trainingen ( 1 u tot 3 u aan 10 à 11 km/u) en één interval per week, er toch nog wat snelheid in mijn benen zit.  Zaterdag heb ik meegedaan met een halve marathon door Buggenhoutbos. En naar  mijn grote verbazing ben ik als negende binnengekomen in 1u27min.  Ook Nico heeft er met 1u32min een schitterende prestatie geleverd.

's Anderdaags hadden we wel allebei stijve benen maar een rustig fietstochtje van 70 km langs de Schelde vermeed dat we de maandag als een oude peetje rondliepen.  Woensdag nog anderhalf uurtje loslopen, donderdag nog een 100 km mtb'en in de Ardennen (parcours verkenning Raid XL) en dan lekker rusten om 50 km te genieten rond de Semois.

Wim 

 

09:47 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

17-04-09

Wijzigingen Malheur Raid XL

Raid XL 2008 075Na vele maanden geduld  (wel geteld 5) hebben we eindelijk nieuws ontvangen van het Waalse  Natuur & Bosbeheer  i.v.m. de nodige toestemmingen en vergunningen.   Gelukkig is ons geduld beloond en kunnen we  95 % van ons gedroomde parcours behouden...dus dat beloofd !  Voor de geweigerde gedeeltes (privé, natuurbehoud, ...) hebben ze ons zelfs enkele mooie alternatieven voorgesteld. 

Nu het parcours definitief is hebben we  alles organisatorisch ook wat meer in detail kunnen bekijken, met als gevolg enkele kleine wijzigingen...vooral in jullie voordeel :

  • Er is geen zwemetappe meer voorzien in de Short track,  enkel in de Master's Race dient men te zwemmen ( ongeveer 1 km).
  • Een neopreen pak is niet  meer verplicht, maar wel aangeraden voor zowel het tubing- als zwemgedeelte !
  • Het nodige zwem- en tubing materiaal dient niet meegedragen te worden tijdens de race.  Dit materiaal dient in één zak van maximum 50 l. afgegeven te worden aan de organisatie bij het begin van de race.
  • Er is enkel een ranking en prijzen  voor het algemeen klassement, BK, NK en algemeen klassement Short Track ... hierdoor vermijden we een eindeloze  prijsuitreiking en kunnen we ook mooiere prijzen aanbieden (dus sorry voor de mannen teams die hopen op een podium plaats...twee weken geleden werden zowat alle plaatsen veroverd door gemengde teams, m.u.v. van het immer ijzersterke Salomon team).
  • De uitsalg wordt bepaald door deze volgorde : aantal etappes (nieuw) - aantal cp's - aantal bp's - totale tijd

Nu nog enkele puntjes op de "i" zetten en wij zijn er klaar voor !

Roel & Wim

11:20 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Malheur Raid XL | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De 60 km van Texel

"De Zestig van Texel", is een tweejaarlijkse loop die door velen beschouwd wordt als de mooiste en zwaarste punt-tot-punt wedstrijd voor ultralopers in Nederland. Het afwisselende en uitdagende parkoers voert langs alle markante punten van het eiland en is voor bijna tweederde autovrij. Het eerste deel langs de westkant is voor de helft onverhard en gaat o.a. over strand, door het bos en over duin- en fietspaden. Het tweede deel langs de waddenkant is geheel verhard en gaat door Oosterend en langs de haven van Oudeschild met tot slot de beklimming van de Hoge Berg.
Tweede paasdag liep ik mijn debuut op die 60 km. hieronder het verslag.
Martine

Vreemd, maar nu ik de 60 km van Texel heb gelopen heb ik pas echt het gevoel dat ik een ultraloop heb gedaan. Dat komt misschien ook omdat het best nog een eind was na het 40 km punt maar laat ik bij het begin beginnen.
De start ging zoals altijd voortvarend, al kletsend gingen de eerste km`s rond de 5.10 en 5.20. Dat was niet de bedoeling en dus heb ik mij iets laten zakken wat niet heel veel hielp maar gelukkig was het strand daar als remmende factor. Even was ik ook zeer verbaasd om Ingrid. Die liep mij voorbij na 1 km en verdween snel uit zicht. Vreemd dacht ik, die krijgt de geest, maar ik bleef vooral mijn eigen tempo lopen. Gerrie Visser kwam voorbij en vroeg ook wat er in Ingrid was gevaren. Tot we na 2.5 km Ingrid voorbij gingen en zij vertelde dat ze achter mij aanging. Ze had me niet gezien toen ze me passeerde. Het was wel duidelijk dat Ingrid ook doelde op een zeer scherpe tijd. Vanaf daar zijn we elkaar uit het oog verloren en hebben we beide ons eigen race gelopen. Lees hier verder.

01:10 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-04-09

Verdwaald ? Nooit...

hagar4

04:30 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Orientation | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-04-09

Waarover ik praat als ik over hardlopen praat...

9789045013473_1 Haruki Murakami (1949) is één van de meest toonaangevende auteurs in Japan en is de laatste jaren ook internationaal bekend als cultschrijver.  Zijn werk wordt reeds in 30 talen vertaald.  Er gaat iets onweerstaanbaars uit van zijn werk : val je voor hem, dan ben je verkocht, want dan moet je ineens alles van hem gelzen hebben.


In 1982 verkocht hij zijn jazzclub om zich geheel aan het schrijven te wijden.  Hij begon toen ook met hardlopen om zijn conditie op peil te houden.  Een jaar later rende hij reeds van Athene naar Marathon.  Nu onderzoekt hij,  na tientallen wedstrijden, triathlons, ultralopen, de invloed die de sport heeft gehad op zijn leven en werk.

Hij doet in dit boek openhartig vrslag van zijn trainingen, zijn reizen en belevenissen gedurende de voorbereiding op de New York City Marathon.  Hij gunt de lezer een blik op de  meest uiteenlopende zaken, over zijn passie's en de confrontatie met zijn eigen grenzen.  Een feest voor de fans van deze gevierde maar teruggetrokkern schrijver en voor het explosief groeiende aantal liefhebbersx van langeafstandslopen.

 Lees hier een interview met Murakami over hardlopen.

 

04:30 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Bosmarathon | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-04-09

LSD training

In aanloop van de bosmarathon zijn lange  duurtrainingen een elementaire bouwsteen ...  een vaak voorkomende term is LSD training.  Long slow distance.   Maar wat is het  nut hiervan ?

Door de lagere intensiteit van de (ultra)marathon behoeft minder getraind te worden op verhoging van de anaërobe drempel, de maximale zuurstofopname per minuut en de koolhydraatvoorraad in de spieren. Door de (veel) langere duur van de ultramarathon worden daarentegen de vetzuren verbranding, de koolhydraattoevoer en de belastbaarheid van pezen, spieren en gewrichten van groter belang in de training. Binnen de in de trainingsopbouw overheersende duurmethode is daarom LSD (Long Slow Distance) de centrale trainingsbouwsteen :

 

LSD - de lange langzame duurloop : belangrijk en veelzijdig

LSD is een variant van de duurmethode en de enige specifieke trainingsbouwsteen van de ultraloper .

LSD meet je bij voorkeur in tijd: voor de beginnende ultraloper is de duur tussen de 3 en 6 uren.

LSD loop je extensief, echt langzaam: hooguit  rond de 75% van je drempelsnelheid, langzamer mag.

LSD loop je het makkelijkst in het juiste tempo, wanneer je dat meet met een hartslagmeter

LSD verbetert de energielevering door verbranding van vetzuren. Van groot belang voor de ultraloper.

LSD versterkt langzaam maar zeker de constitutie, met name pezen, spieren, gewrichten , en haarvaten.

LSD is, naarmate deze langer wordt en afhankelijk van de gekozen vorm, ook een mentale training.

LSD is de enige training waarbij verschillende voedselopname zinvol kan worden uitgeprobeerd.

LSD is, in heuvelachtig terrein, ook een veilige oefenvorm voor het nodige krachtuithoudingsvermogen.

LSD elke week handhaven is belangrijker dan het - altijd - halen van het geplande weekvolume.

LSD is, gelopen als marathon of ‘korte’ ultra trainingswedstrijd, de meest specifieke variant.

LSD gelopen in een daags opeenvolgend tweetal, de zogeheten dubbeldekker,  is  een veilige variant.

In het begin van de training zal de LSD de loper zwaar vallen vanwege het tempo. Het is echt langzaam, je hebt het nauwelijks of zelfs nooit getraind. Het is prettiger om iets sneller te lopen . Begin toch meteen in het juiste (langzame) tempo , en hou dit de hele rit vol, telkens weer. Na enkele trainingen zul je merken dat het tempogevoel in alle opzichten verbetert. Verderop in het schema zal de LSD de beginnende ultraloper zwaar vallen vanwege de lange duur. Een relatief lang herstel hierna zal dan ook nog vele maanden nodig blijven.

De ultraloper doet ook aan vormen van snelheidstraining: intensief,  dicht in de buurt van, of soms heel even boven de drempelsnelheid. Deze snelheidstraining kan vele vormen aannemen. Snelle duurlopen, varianten van de intervalmethode (met liefst wat langere versnellingen - 800m of meer), de herhalingsmethode, en zelfs (korte) wedstrijden.  Deze trainingen verbeteren de loopeconomie, ze geven kracht op heuvels, en vergroten het snelheidsbereik waarbinnen nog aërobisch kan worden gelopen. Tevens geven deze trainingen de ultraloper net dat beetje extra wat nodig is om de vermoeidheid aan het eind van de ultrawedstrijd beter aan te kunnen (nvdr : ik combineer dit in een LSD training door iedere 15' gedurende 15" te versnellen)

De beginnende ultraloper heeft die snelheidstraining eigenlijk nog niet nodig. Het lichaam staat bloot aan nieuwe vormen van belasting, die veelal een gewenning  vergen van vele maanden. En hij traint nog voor wedstrijden die blessurevrij uitgelopen moeten worden.  Snelheid - een goede tijd of afstand - is daarbij nog niet een doel. De prestatie zit ’m vooralsnog louter in de afstand. Omwille van de variatie kan snelheidstraining een trainingsbouwsteen zijn, maar dan wel in minder omvang en frequentie dan tijdens de marathontraining.

Variatie is ook goed mogelijk met duursportvormen met een andere specifieke belasting (nvdr : en omgekeerd). Zoals: wandelen, fietsen, zwemmen, skilanglauf, schaatsen, kanovaren, vormen van zaaltraining. Zolang de trainingsprikkels maar in overwegende mate extensief blijven, want het is eerst en vooral een vorm van actief herstel.

Meer over  spefieke training voor ultralopen zie Ultraned

Wim

16:45 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Bosmarathon | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-04-09

Malheur Bosmarathon (3) - Yasso's 800 m

Iemand die voor het eerst een marathon loopt vraagt zich wel eens af in welke tijd hij deze zou kunnen beëindigen.  Wel,  een Duitse loper die nauwkeurig een trainings dagboek bijhield merkte dat zijn tijden van een 800 m interval training overeenkwamen met zijn marathon tijd maar  dan in uren en minuten in plaats van minuten en seconden.
Na verder onderzoek bleek volgende  test  heel relevant te zijn :  je neemt de  gemiddelde van 10 x  800 m lopen.  Hierbij probeer je uiteraard om een zo snel mogelijke tijd te halen.  Tussen de loopjes neem je die zelfde tijd als rust (dribbelen) .  Je gemiddelde tijd omgezet in uren en minuten geeft jou dan je haalbare  marathon tijd.

Vb : gemiddelde tijd 10 x 800 m is 3 min. 15 sec., dit geeft een marathontijd van 3 u 15 min.

Maar ook het omgekeerde geldt volgens de Amerikaan Bart Yasso die al meer dan 50 marathons en verschillende ultralopen achter de rug heeft.  Wanneer je de marathon wenst te lopen in vb. 03.00 u  dien je wekelijks te trainen op 800 meter loopjes aan die zelfde tijd maar dan in minuten.   Als dit te vlot lukt kun je beter jou lat wat hoger leggen.  De eerste weken doe je 3 x 800 m  aan 03.00 min en tegen 2 weken voor de marathon dien je 10 x 800m te kunnen lopen in telkens 03.00 min.  Tussenin dribbel je dezelfde tijd.

Dus binnenkort  het 10 x 800 m testje doen en vervolgens de komende weken Yasso's principe toepassen (naast jou wekelijkse duurloop) maar uiteraard een 10 tot 15 seconden sneller dan het resultaat van je test. 

Week 1 : test 10 x 800 m,  resultaat 04.10 min

Week 2 : 3 x 800 m aan 04.00 min ( = test min 10 sec)

Week 3 : 4 x 800 m aan 04.00 min

Week 4 : 5 x 800 m aan 04.00 min

Week 5 : rust

Week 6 : 6 x 800 m aan 04.00 min

Week 7 : 7 x 800 m aan 04.00 min

Week 8 : 8 x 800 m aan 04.00 min

Week 9 : 9 x 800 m aan 04.00 min

Week 10 : rust

Week 11 : 10 x 800 m aan 04.00 min

Week 13 : Malheur Bosmarathon aan 04.00 u (hopelijk)

In elk geval,  het is een goede wekelijkse interval training !

02:15 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Bosmarathon | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-04-09

Proloog Raid Vert in google

Hieronder ons (Roel en Martine) parcours van de Proloog van de Raid Vert 2009. Let niet op de tijd want ik ben de garmin vergeten uit te zetten. De afstand die wij gelopen hebben is 10.48 km.

11:02 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Adventure race | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-04-09

Catching Features

shot0009
Fietsers kunnen binnen op hun hometrainer fietsen,  lopers op hun loopband, lezen hoef je niet in een bibliotheek te doen en om muziek te luistern hoef je ook niet naar een concert te gaan.  En nu kun je ook al orientationrunning thuis oefenen dank zij Catching Features :

Catching Features is an orienteering game you can play at home. Use it for rainy-day training or rest-day enjoyment. Several different modes of play are available. Individual courses are run with interval starts against computer opponents, or with a mass start against lots of them. Relay events allow you to run one leg of a forked relay course.

shot0000_150
Each course you run will earn you a number of ranking points based on the other runners that day. By earning more points you can unlock additional events to run.

Internet play allows for races against human opponents all over the world in real time. Race against your friends in a virtual competition! And you thought you didn't have anything to do at work...

Can't coordinate a multiplayer game against anyone else, but still want to compare times? Competitions mode allows you to download and run a race whenever you can, then your splits and route choice are automatically uploaded to the CF server for everyone to see and compare!

skio07_150

A random map generator lets you create an endless supply of maps and courses to run on. You can run on a different map every day for the next 89 years...

A map editor is included with the full version of the game. Used for editing maps and planning courses, it allows full control over terrain, vegetation (down to individual trees and rocks), objects (tables, fences, boats...) and all other aspects of the map. An OCAD file converter lets you start building CF maps from your favorite local terrain.

You can also use the included Ocad Converter to convert your library of Ocad maps into playable CF maps! Train on your home forests!

Klik hier voor een gratis demo-versie.  Veel plezier !

04:30 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Orientation | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

06-04-09

Raid Vert... From heaven to hell and back in 6 hours (Deel 2)

Even kijken, waar waren we gebleven...

House MD ging beginnen, en ik had net neergepend hoe het is om een nachtje tussen 20 snurkende hollandse beren te slapen.

Dag 2 van de Raid Vert dan maar, lichtjes geradbraakt van te weinig slaap, maar zeuren doen we niet. Het is ooit erger geweest... Na een lekker ontbijtje van "bokes méé moazestrontsjes" (da's kempisch voor boterhammen met hageslag), zou om 9 uur de start gegeven worden. De organisatie had mooie watervaste kaarten voorzien, die echter tijdens het kopiëren besloten hadden van schaal te veranderen. Dus moesten de brave mensen van JT buitensport in zeven haasten nog nieuwe kaartjes gedrukt worden. Superstrakke organisatie, toch. Ondertussen waren Martine en ik ook nog druk in de weer om alles een beetje op poten te krijgen. Wat een organisatorische ellende toch altijd.

Maar dan, als het startschot gaat, verdwijnt alle achtergrondgeluid, en gaat de focus op één ding: punten intekenen en zo snel mogelijk vertrekken. Martine had op voorhand op haar blog al gemeld dat onze strategie bij het run&bike onderdeel heel eenvoudig zou zijn: ik run, Martine bike. Een oneerlijke wereld me dunkt, maar het is niet anders. Ik zou sowieso op een te kleine fiets moeten rijden, hoewel het natuurlijk wel die spiksplinternieuwe Hilset met tubeless banden, rohloff naaf, en meer van dat high-tech lekkers is waar op deze blog al eerder over werd bericht. Maar we wijken af...

1, 2, 3 Start. Snel CPs intekenen, en wij weg. Met run&bike, dus Martine op de fiets, en ikke lopen. Martine had wel de hoffelijkheid om mijn rugzak te dragen, zodat ik toch tegen 13-14 km/u door de Ardennen ging. Een aantal snellere (mannen-)teams gingen ons voorbij, maar na CP1 begonnen we afstand te nemen van Nico en Jacqueline die ongeveer gelijk met ons aan de Run&Bike begonnen. Afgaande op de resultaten van de proloog gingen zij onze belangrijkste tegenstanders worden vandaag. En toen, halverwege tussen CP2 en 3, na ongeveer 1/3 van de run&bike, besloot de achterband van Martine's fiets dat hij zich wat platjes voelde vandaag... Lekke band, vermoedelijk een slecht afsluitend ventiel, en plots was van fietsen geen sprake meer. Run & bike werd omgedoopt tot run with bike... ELLENDE !!!

Maar dan doe je waar adventure racers goed in zijn, hé. Improviseren, niet zeuren, en doorgaan. Dus allebei lopen, met de fiets aan de hand. Natuurlijk is zoiets niet bevorderlijk voor je gemiddelde snelheid, en we werden dan ook links en rechts voorbijgegaan door teams. Geen enkele hoffelijke heer vond het nodig om Martine, als dame in nood, een handje toe te steken (behalve blijkbaar Raymond Beeren van Merrell DART, waarvoor mijn excuses). Dus gewoon lopen, terug naar de start, waar we onze fiets zouden herstellen. Nu is het blijkbaar niet zo makkelijk om een tubeless band op te pompen, en zo'n rohloff naaf is voor mij technisch gezien een puzzelstuk. Anyway, om een lang verhaal kort te maken, het heeft ongeveer 25 minuten geduurd vooraleer we terug op pad waren. Alles in acht genomen, zouden Nico en Jacqueline nu wel zeker een half uur tot 40 minuten voorsprong hebben. Dat podium konden we dus wel vergeten.

Toch besloten we om lekker door te racen, goed te genieten, en ons voor de rest niet te veel zorgen te maken. Op de fiets dus naar een bos achter Gouvy, waar een eerste oriëntatieloop op ons wachtte. Het fietsen ging lekker, al zagen we geen enkel ander team meer, tot aan het wisselpunt. Daar vertrok Team Salomon als eerste terug, die lagen dus een ganse etappe voor. De oriëntatie zelf was prachtig, en lekker doorstekend door het bos kwamen we exact uit op de CPs waar we moesten zijn. Bij onze eerste CP kwamen we Nico en Jacqueline tegen, en ook de 2 X-bionic teams, die de oriëntatie in ongekeerde volgorde deden. Ach, laat maar lopen... wij doen ons ding wel. De rest van de oriëntatie ging perfect, en we hielden er een goed looptempo op na. Ook bergop bleven we lopen, en Martine volgde me als een schaduw door het bos. Sterk bezig, al zeg ik het zelf.

 

Terug de fiets op, op weg naar het volgende wisselpunt waar een klimproefje op ons wachtte. Ook het terugfietsen ging erg goed, vooral vanwege het vele bergaf. Bijna aan het wisselpunt aangekomen, kwamen plots Nico en Jacqueline uit de andere richting. Bleek dat ze vergeten waren CP14 te knippen, en dus minstens een kwartier terug moesten. Daarmee verloren zij dus ook zeker een half uur, en waren het nu de twee X-bionic teams en de meiden van FAST die op kop lagen. Bij de wisselzone aangekomen moesten we een korte klimproef doen, en dan terug een oriëntatieloop. En weer gingen we als gekken tekeer. De oriëntatie klopte als een bus, en elke keer als ik dacht even te wandelen om de benen wat te sparen, begon Martine alweer te lopen. Supersterk gewoon, niet moe te krijgen. Het was echt een geweldig gevoel om het ene team na het andere op te pikken, en snelste tijden neer te zetten. Op het einde van deze tweede oriëntatie kregen we dan ook Arnaud en Marije, het tweede X-bionic team, in de gaten. Die hadden misschien nog 5 minuten voor op ons, maar met het voordeel dat we hadden uit de proloog, stonden we dus waarschijnlijk alweer op het podium.

Terug de fiets op dan maar weer, voor een lange fietsetappe. Hier slaagden we erin om X-bionische Arnaud en vriendin in te halen, en afstand te nemen. Onderweg nog snel een special task boogschieten afwerken, en dan als een gek weer die fiets op. We gingen echt supergoed, en maakten maar één klein oriëntatiefoutje. En plots, bij één van de laatste fietsposten, kregen we plots Elwin en Monique in het visier... Dat was geen 10 minuten meer. Of toch? Ach, gewoon doorgaan, het snot uit de neus en de blik op oneindig die pedalen ranselen. De laatste CP voor de finish bleek nog een leuke special task te hebben, één persoontje van het team mocht 100m naar een boei zwemmen en terug, om daar af te knippen. Monique en Martine bewezen voor eens en altijd wie nu eigenlijk het zwakke geslacht is, en terwijl Elwin en ik van de kant stonden te supporteren, gingen zij het ijskoude water in. RESPECT !!!

 

Uiteindelijk zijn Elwin en Monique met een minuutje voorsprong gefinished, maar hielden we dank zij onze voorsprong in de proloog toch 10 minuten over in de eindklassering: 1e plaats mixed. Ondanks alle pech in het begin, toch een perfecte en supersterke race afgewerkt. Als kers op de taart bleken we ook nog eens tweede algemeen geworden te zijn. Yeah, Malheur rules. Nico en Jacqueline hebben hun achterstand door de gemiste post niet meer kunnen goedmaken, en vielen net naast het podium. Zonde, want anders had dat er weer lekker geel uitgezien.

Ik weet het. 't Is een veel te lang verslag geworden, maar het was echt de moeite waard. De emotie om vanuit een verloren positie terug te knokken, en voluit te blijven vechten voor elke seconde, maakte de beloning aan de finish eens zo zoet. Werkelijk een geweldige race, en een ongelofelijke opsteker. Hoewel ik wist dat Martine sterk was, heeft ze me toch weer versteld doen staan. Er kwam geen einde aan haar kracht, 100% ervoor gaan is de normaalste zaak van de wereld voor haar.

Ik vond dan ook dat het niet meer dan normaal was dat ik zondag in de zetel zat en voor Stijn De Volder supporterde die Vlaanderen's Mooiste won. Ik had immers de dag voorheen Steinbach's mooiste gewonnen. En Martine, die liep ondertussen gewoon de marathon van Rotterdam. Gek mens!!!

En meer wil ik daar niet meer over kwijt.

Hupsakéé

Roel

NB; het verhaal van Martine kun je hier lezen.

10:32 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Adventure race | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Terug van wegzijn : de Terra Incognita

Ik kan het niet verbergen...de Terra Incognita blijft nog steeds een van mijn favoriete  races.  We hebben er  tweemaal aan deelgenomen en telkens heb ik genoten van het  afwisselende landschap van eilanden,  zee, kust, bergen, groen, rotsen,...  Ook de sfeer was heel gezellig.  Ik herinner me nog steeds de gezelligheid op één of ander rotsachtig schiereiland waar we met zijn allen moesten wachten om over te varen tot de  zee wat kalmer was.  Ik ben er zeker van dat  de andere teamgenoten en verschillende Nederlandse teams  bij het lezen van de titel opnieuw de pijn zullen herinneren aan hun voeten nadat ze meer dan 30 km hebben afgezien op de messcherpe rotsbodem van het eiland Pag...Sorry mannen ! De resultaten ervan en de woelige zee zijn te zien in het begin bovenstaande filmpje.

En voor zij die het eens live willen meemaken.  Na een jaartje pauze is de Terra Incongita er weer van 23 tot 27 september.  Meer info op www.adventurerace.hr  . 

Alvast een voorsmaakje hieronder van hun website :

 Terra Incognita is an Expedition Adventure Race that covers over 400 km through Croatia - one of the most beautiful and diverse landscapes on the European Continent. Two and four person teams race non-stop for 24 hours a day during four days and five nights. They must make it from the start to the finish by themselves with no outside help. The clock never stops. Navigating over the entire course the teams must overcome demanding challenges of mountain biking, sea and river kayaking, hiking, canyoning and fixed ropes descending. In order to succeed competitors need to rely on their team-mate, their survival skills and their mental and physical preparedness. Strategy of movement, resting, sleeping and planning of food supplies and proper equipment is crucial. If one member drops out - the team is disqualified. Teams will be given exactly 5 days and nights to complete the course.. Terra Incognita is designed to push the boundaries of human endurance. It takes a lot of courage to start the race and only the most relentless can finish. Finishing this race is an extraordinary achievement. Winning Terra Incognita is beyond description. In 2009 the 8th edition of Terra Incognita takes place in the South Adriatic region and will include very different landscapes: the South Adriatic Sea with its islands as the backdrop, Dalmatian mountains that rise from the sea and reach over 1800 m of altitude, diverse lakes, rivers and the only remaining swamp on the Mediterranean! Also, Terra Incognita will include some part of Western Bosnia and Herzegovina and peaks over 2200 m of altitude!

 

04:15 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Adventure race | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-04-09

Raid Vert... From heaven to hell and back in 6 hours

De Raid Vert en ik, da's een beetje een haat-liefde verhouding. Twee jaar geleden kwam ik net terug uit blessure, en zag ik alle kleuren van de regenboog in mijn pogingen om Ton te volgen. Daarbij was het weer nog van den hond zijn kl¨%/ten, wat het geheel alleen nog pittiger maakte. Afzien was het codewoord, maar toch met veel liefde.

Verleden jaar slaagden Ton en ik erin om de traditionele proloog op vrijdagavond te winnen, maar al in de eerste oriëntatieloop van de eigenlijke wedstrijd lieten we door een stommiteit een CP liggen en hoewel we als tweede eindigden, kwamen we in de eindafrekening pas op de 14e plaats terecht. Ook toen was het weer ons niet goedgezind, en regende het een hele dag pijpestelen.

Dit jaar beloofde Frank de Boosere (voor de Nederlandse lezers: da's onze weerman) een lekker weertje, dus gingen we eindelijk ontdekken hoe Steinbach er in de zon uitzag. Voor de eerste keer ging ik met Martine racen, en Nico met Jacqueline, dus het beloofde een leuke interne Malheur-strijd te worden. Ook heel wat andere top-mixed teams stonden aan de start (o.a. de altijd sterke meiden van FAST en 2 X-bionic teams), genoeg uitdaging dus.

Voor de proloog op vrijdag kregen we zoals gewoonlijk een aantal punten rond Steinbach voorgeschoteld, die we al lopende moesten oppikken. Drie punten lagen relatief ver weg in de velden, drie andere technisch moeilijker in het bos. De meeste teams vertrokken richting velden, maar in plaats van de meute te volgen, trokken we eerst naar het bos. Het idee was dat we als (bijna) enige team in het bos makkelijker de posten zouden vinden, en niet afgeleid werden door de lampen en reflecterende kledij van andere teams.

Die strategie bleek goed te werken, want na ongeveer een uur en een kwartier kwamen we tot onze grote verbazing als derde team (1e mixed) terug aan de finish aan.  En hoewel we een paar keer verschillende routes namen tussen de CPs, bleven Martine en ik telkens Nico en Jacqueline weer tegenkomen aan de CPs. Resultaat was dan ook dat ze maar een minuut achter ons de finish binnen (2e mixed). Het vijfde team liet nog meer dan 10 minuten op zich wachten, dus dat zag er in elk geval goed uit voor de langere race morgen.

Na de finish nog een biertje gedronken, want Nico was verjaard (hip hip rahoe), en dan het bedje in. Slapen tussen 20 ronkende nederlandse beren, het is een beproeving op zich. Dus een veel te korte nacht, maar ik vermoed dat iedereen daar wel last van had.

Voila, dat was de proloog. De rest is voor morgen, want House MD begint.

Toedeloe,

Roel

 

21:18 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Adventure race | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-04-09

Op naar Raid Vert `09

Raid Vert `09

Ergens is het mis gegaan. Aanvankelijk had ik de Zware trail marathon in Cornwall geschrapt voor komend weekend en nu doe ik en een adventure race en de Rotterdam marathon.
Meestal kan ik duidelijke keuzes maken in het leven maar met 2 leuke dingen waarvan er 1 de schuld is van mijn werkgever kan ik dus geen keuze maken. Dus wordt de keuze beide doen. Verstandig of niet, dat zullen we wel zien.
Samen met Roel doe ik met Malheur Ultrasport mee aan de Raid Vert. Een race die traditioneel gezien erg slecht weer heeft . Het lijkt erop dat met mijn deelname deze traditie wordt doorbroken en het lenteweer gaat worden.
De race begint vrijdagavond om 22 uur in Steinbach/de Belgische Ardennen met een oriëntatie loop. Dit is tot 00.00 uur en dan kunnen we onze slaapzak in tot we om 9 uur met het tweede deel starten.
De site zegt dat dit de disciplines zijn die we moeten gaan volbrengen; ATB-en, orientation, running, archery, bike & run, special tasks. Een totaal van 90 km.
De schone taak aan mij om Roel te overtuigen dat hij wat meer runt en ik wat meer bike. Hij heeft wat last van de enkel waardoor hij misschien minder hard gaat. Maar ja, aan de andere kant, als we eenmaal in de wedstrijd zitten....
Daar komt bij dat er nog een ander team van Malheur is, Nico en Jacqueline strijden in dezelfde klasse. Het kan er nog wel eens fanatieker aan toegaan dan we willen.
De zaterdagavond wordt altijd afgesloten met een feest maar die moet ik dan maar missen om in ieder geval op tijd in bed te liggen in Rotterdam zodat ik redelijk fit aan de start sta van de Rotterdam marathon op zondag.

Martine

16:02 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Adventure race | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

02-04-09

De Marathon afstand

images

Voor de  Malheur Bosmarathon op 6 september ben ik volop het parcours aan het uittekenen om exact 42 km 195 meter te hebben...op een adventure race komt het niet op een kilometertje meer of minder.  Maar bij een marathon ligt  10 meter verschil waarschijnlijk al gevoelig.   Maar vanwaar  deze afstand ?  Ik dacht altijd de afstand tussen de Griekse steden Marathon en Athene...maar het blijkt anders te zijn.

In augustus van het jaar 490 voor Christus vochten Perzische soldaten en het Atheense leger een historisch geworden veldslag uit bij het plaatsje Marathon. Na de veldslag spoedde zich een koerier naar Athene om het nieuws van de Griekse overwinning aan de stedelingen te melden. Deze ijlbode, Filippides, stortte na het uitbrengen van de woorden “verheug u, we hebben gewonnen” dood ter aarde.
Dit verhaal (er zijn ook varianten waarin de koerier terugrende naar marathon en volgens geschiedschrijver Herodotes rende de bode zelfs naar Sparta, niet minder dan 246 kilometer) ligt ten grondslag aan het koningsnummer uit de hedendaagse sport: de marathon.
M.a.w. de afstand van de marathon, 42 kilometer en 195 meter, zou moeten overeenkomen met de afstand tussen Marathon en Athene. Maar wie echter de moeite neemt om de afstand tussen de twee plaatsen op te zoeken met een routeplanner (invoer: “Marathonas”) komt niet verder dan een weinig indrukwekkende 39 kilometer en 790 meter. Bijna 2,5 kilometer te kort.
Toegegeven, dat lijkt niet veel, maar zelfs voor de snelste renners scheelt het toch nog een dikke zeven minuten. Of preciezer: als de marathon 39,790 kilometer was, zou het wereldrecord al sinds 1985 onder de magische grens van twee uur liggen.
Hoe zit het dan wel? Bij de invoering van de moderne Olympische Spelen in 1896 stond de marathon als afstand voor het eerst op het programma. Bij die gelegenheid was de afstand precies veertig kilometer – vrij nauwkeurig de werkelijke afstand tussen de twee steden. Pas in 1908, bij de spelen in Londen, werd voor het eerst de huidige afstand gelopen: van Windsor Castle tot precies voor de koninklijke tribune in het White Stadium.
Tijdens deze race kwam de Italiaanse loper Dorando Pietri als eerste het stadion binnen. Aan uitputting ten prooi rende hij de verkeerde kant op en zakte vervolgens, historisch helemaal verantwoord, bewusteloos in elkaar. Artsen en verzorgers droegen hem vervolgens over de finishlijn – waarna hij werd gediskwalificeerd.

Ik weet niet of onze  bosmarathon dit historisch feit zal kunnen laten vervangen door "de afstand om een gratis Malheur te drinken" ?  Maar laat het dan minstens een motivatie zijn ! 

06:45 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Bosmarathon | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

01-04-09

Yankz, Sure Lace System

Ik heb al eens eerder geschreven over een elastische veter. Ideaal als je bijvoorbeeld een trail loopt, een triathlon doet of tijdens een adventure race. Salomon heeft de elastische veters in zijn schoen maar veel trialschoenen hebben dat niet.
Yankz is een vetersysteem van elastiek. Het voordeel van dit systeem is dat je zowel aan de bovenkant (de wreef) en de onderkant (de tenen) de veter losser of strakker kunt zetten. Simpelweg door het wat verder in de clip te trekken.
Ondertussen heb ik er een adventure race mee gedaan en dus mee gefietst en gelopen. Erg comfortabel, geen enkele keer hoeven te stoppen toen ik aan de bramenstruiken bleef hangen en waar normaal mijn veter los gaat. Makkelijk met een handeling wat losser te zetten bijvoorbeeld op de fiets en met lopen weer wat strakker.
Bovendien ook prettig voor ultralopers die meer ruimte in de schoen willen maken als de voeten opzetten na vele km`s .
Ze zijn makkelijk in je schoen te rijgen, maar voor de dummy`s is er zelfs een filmpje gemaakt. Je rijgt namelijk van boven naar onder.
Yanks zijn online te bestellen voor 7.50 dollar en er zijn 10 kleuren. Ook verkrijgbaar voor 50 cent meer met reflector. 
Ze zijn ook in NL en Belgie verkrijgbaar. Total running in Hilversum en Step One in Borne verkopen de veters in NL. In Belgie in meerdere sportzaken verkrijgbaar. Adviesprijs 9.95 E

11:04 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Gear | Permalink | Commentaren (0) | Tags: yankz, sure lace system |  Facebook |