29-05-09

Atak II broek van Axisgear

Atak II broek van Axisgear

Het Canadese sportmerk Axisgear is een merk wat gespecialiseerd is in outdoor kleding. En dan met name in adventure race kleding. Dat is een ruim begrip want dan heb je gelijk een aantal sporten zoals hardlopen en mtb-en.
Zij hebben in hun collectie een oriëntatie broek zoals het zo mooi heet. De laatste maanden heb ik deze broek onder verschillende omstandigheden aangehad.
De Atak II broek is er in 2 versies, de 3/kwart broek en de lange broek. Kleur; zwart met grijs.
Het is gemaakt van Ottoman Nylon aan de voorkant. (Het stofje wat in veel afritsbroeken zit) De binnenkant, achterkant van de knieën en het kruis is een andere stof die minuscule gaatjes heeft en wat steviger is. Dit is het grijze deel. De achterkant is een dunne ,zachte en gladde stof. De broek is zo gemaakt dat de zwakke plekken versterkt zijn en dat is slim.
Er zit een elastische band om de middel die met een clipje strakker of losser gezet kan worden. De achterkant heeft 1 kontzak met een rits. De zijkanten van de pijpen heeft een rits.
De broek is gemaakt van een ultralichte stof en is ademend. Zover hoe de broek is opgebouwd. 
Nu de praktijk. De Atak is inderdaad erg licht en zodra je hem aantrekt voelt het gelijk lekker. Het zit niet strak maar ook niet te wijd. Met de band kun je hem strakker of losser zetten met een clip in plaats van een knoop los te maken. Ik heb ermee in de regen, wind en zon gelopen/gefietst. De broek is ontzettend snel droog. Dat is echt een groot pluspunt.
In de knieen zit een extra naad zodat je wat meer bewegingsruimte hebt als je iets kruipend of klimmend moet doen.
Eigenlijk zit de broek aangenaam bij iedere sport.
Samenvattend heeft de broek vooral bij het adventure racen veel voordelen. Licht, luchtig, maar ook warm als het moet. Sterk en groot draagcomfort. Erg snel droog en makkelijk aan en uit te trekken. Zaterdag heb ik de Atak II weer aan.
Maar ook voor de hardloper en fietser is deze broek prima. Zo zal deze broek bijvoorbeeld meegaan naar de CCC 98 km ultratrail en op fietsvakantie.
Er is geen aparte dames of mannen broek.
Helaas zijn de broeken niet in Nederland te koop maar wel via internet te bestellen bij Axisgear.
Kosten Atak II pants; 99 Can Dollar (63 Euro)
Kosten Atak 3/4 pants; 64.99 Can Dollar (42 Euro)
Hier zie je de broek lang goed, en hier de 3/4.
Martine

10:41 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Gear | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-05-09

Op naar Malheur Raid XL

Terwijl Wim en Roel met hele andere dingen bezig zijn in de voorbereiding van de Malheur Raid XL proberen de anderen Malheurleden zich zo goed als kan voor te bereiden op de 30 urige race.
Wederom zullen wij met 2 mix teams deel nemen. Dit keer weer een andere samenstelling. Nico en Jacqueline zullen wel weer samen racen. Zij hebben nog iets goed te maken van verleden jaar. Daar ging het tijdens de Raid XL zo goed maar door materiaal pech eindigden zij niet waar ze hadden kunnen eindigen. Zij zinnen dus op wraak.
Ik zal samen met Christophe racen. Christophe zal na een lange tijd van blessures weer een race doen.
Met deze 2 teams zullen we pogen om het geel Malheur op het podium te krijgen. Het zal een hele klus worden want niet alleen is het veld sterk maar ook hebben Roel en Wim de wedstrijd erg zwaar gemaakt. Zoals te lezen was op deze site is het parcours killing. Maar gelukkig hebben al de deelnemers deze uitdaging.
We zullen het zien, het wordt in ieder geval een mooi pinksteren.
Martine

23:04 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Adventure race | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

18-05-09

Dope on a Rope = Teamwork at Its Finest

Op de site van Salomon Running vond ik onderstaand artikel.
Martine

 

TOWING: HOW AND WHEN

Dope on a Rope = Teamwork at Its Finest

 

“The day people tow me is the day I’m in a coffin!  I don’t want to be towed around lie a dog on a string!”

 

            — Kathy Lynch, Team PureNZ.com and Olympic Mountain Biker from New Zealand, in response to an inquiry about her suffering from drinking tainted water on her team’s way to a second place finish of the Discovery Channel World Championships Adventure Race in Zermatt, Swizterland, September 7, 2001.

 

It is known as towing, tethering, short roping, or whatever else the practice of having one or more team member assist another who, for one reason or another, is not as fast as the person doing the pulling.  Mechanically, it is accomplished through about a meter's length of elastic cord that can be anything from a bungee, a bike inner tube or surgical tubing that is tied or attached by way of carabineers from the tower’s waist or pack to the towee’s waist or sternum backpack strap. 

 

The practice of towing separates adventure racing from solo running and other non-team endurance sports.  With it’s umbilical-cord-like qualities, towing is a definitive characteristic adventure racing’s team sport essence.  It has also become quite prevalant at the TransRockies Run.  Yet it remains somewhat baffling to those who are not immersed in the world of adventure racing and trail runners don't quite get it right away.

 

The cliché: “A chain is only as strong as its weakest link,” echoes in the head of many an adventure racer, especially when one teammate is not faring as well as the rest of the team.  In adventure racing and team running, where the whole team must cross the finish line together, the fact that a team may only go as fast as its slowest member has the potential to haunt faster members, especially those who are unwilling to share their speed for the benefit of the whole.  That is why picking race mates is perhaps the most important aspect of both endeavors.  Even more important than choosing fast members for a relay race or being on a top-notch squad for semi-team sports like track and field, gymnastics, or wrestling, in adventure racing and team running there are no personal victories unless everyone on the team contributes to the same success.

 

Liz Caldwell and Barry Siff, authors of Adventure Racing: The Ultimate Guide and experienced adventure racers, are proponents of towing.  “In adventure racing other team members can, and often do, tow or push the other person.  This is an effective means of maintaining the team’s overall rate of progress . . .  Even the top adventure racing teams do this — sometimes right from the start of a race.” 

 

Although towing is helpful for sheer speed in shorter events like sprint adventure races, its importance is amplified in longer, expedition-style adventure races or the TransRockies Run.  In single-day races, where cummulative fatigue is less of a factor, team members are able to race at a sustained, fast pace throughout the event.  By contrast, multi-day races and the stresses they impose on the human body and mind are apt to wreak havoc on different teammates at any given time.  Towing, along with carrying an ailing member’s pack or at least redistributing some of the weight of their load and helping to keep up morale, are ways of getting through tough places and, in some cases, can be crucial to a team’s survival, much less finishing or winning.

 

And yet there is something unsettling about the practice.  From the individual “I can do it myself” perspective it smacks of cheating.  Towing conjures up images of Sandy Pittman being short roped up Mt. Everest by Neal Beidleman.  Wouldn’t it be convenient to be harnessed to Jonathan Wyatt up Mt. Washington? 

 

Is it demoralizing to be towed?  At the start of the Salomon Winter Adventure Race one racer was hooked up to her two teammates for a running leg and the scene gave cause for another team to remark that the tethered team looked like a horse-drawn sleigh.  It may look a bit odd to the inexperienced, but most weathered adventure racers appreciate that there are always times when any one member will struggle.  Knowing that you could very well be the person being yanked around on a rope inspires a great deal of humility.

 

Is towing a gender issue?  Ask Danelle Ballengee or Karen Lungren, who have towed many a male teammate in their day.  Some women who have had to haul the men on their teams around have even been heard to lament that they just “want to be the chick on the team.”  That is, they want to be towed or the one who would otherwise slow down the team’s progress.

 

Adventure racing shares many similarities with other endurance and multi-sport endeavors such as trail running, du- and triathlons.  Die-hard soloists in these related sports see adventure races and can envision themselves participating.  But they can’t quite come to grips with the towing and they certainly can’t imagine being towed.

 

That is why those interested in using towing — or runners who want a harder trail running workout or simply wish to run with a slower running partner — should consider integrating towing into their training runs.  Towing should be practiced before a race, especially by the person most likely to be towed.  Imagine running at a clip that is about 30 seconds per mile faster than you are normally capable of running, bounding down a steep stretch of sketchy, rocky singletrack with only about two feet of visible ground separating you and the person pulling you. 

 

The teammates who are more likely to be doing the towing should also consider pre-race pulling because it dramatically increases the exertion level and may strain muscle tissue.  It is not uncommon for a person doing the pulling to over tax a hamstring or adductor or to simply become exhausted early in a race.  Such strain can have devastating effects over a long course and will be especially deleterious if the runner being towed has to rely increasingly on the tow.  Practicing towing and working pulling-specific muscles will help to stave off such strains or exhaustion.

18:57 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-05-09

Kajakken

Je moet maar lef hebben!
Martine

19:08 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Other | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-05-09

Gewonnen met Euromillions

arwc

Iedereen droomt er wel eens van om het grote lot van Euromillions te winnen...wel met ons team hebben we Euromillions gewonnen, helaas niet de 124.000.000 eur van vorige week maar wel gratis accomodatie voor ons team tijdens het WK Adventure Racing 2009.

Vorig jaar werden we geselecteerd om te kunnen deelnemen aan het WK adventure racing tussen 5 en 15 november.   Een droom die voor ons allen in vervulling gaat.   Tot op heden hebben we  al heel wat races gedaan , vooral in België,  Nederland en Frankrijk net als enkele races in Portugal,  Slovenië, Tunisië, Kroatië,....   Het niveau was op deze wedstrijden al behoorlijk maar de top teams ontbraken nog.   Maar tijdens het WK komen uiteraard alle topteams,  inclusief enkele prof-teams, de winnaars van het vorige WK, top teams uit Australië en Amerika,... en het gele leger van Malheur.   Gewoon al aan de start mogen staan van zo'n wedstrijd is een unieke belevenis...maar we hopen (trainen) uiteraard om de wedstrijd volledig te kunnen uitdoen  en liefst met  nog wat teams achter ons.  Toen  de prijzen pot destijds  100.000 eur bedroeg ging ik nog durven zeggen dat een WK uitdoen minstens evenveel waard is als de lotto winnen,  maar met een pot van 124.000 eur moet ik er nog eens over nadenken...  (een combinatie lijkt me nog het beste).

Wim

14:08 Gepost door Belgium Adventure Race Team in XPD Portugal | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-05-09

Laatste nieuwsbrief Malheur Raid XL

Op onze website www.adventurerace.be vindt u de laatste nieuwsbrief voor de Malheur Raid XL op 30 en 31 mei.

Zij die nog moeten inschrijven...wees snel want we moeten ons beperken tot 30 teams per race. 
Zij die nog moeten betalen ... wees snel of anderen nemen jullie plaats vanaf 15 mei !

 

16:47 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Malheur Raid XL | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-05-09

Het zuiden kwijt

le%20chat_noordpool

14:45 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Orientation | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-05-09

De hoogtemeters...

geolives_tmp_report_01

Nadat ik Roel zijn "finale folder"  heb ontvangen heb ik eens alle punten verbonden met als resultaat een tochtje van 230 km (exclusief de BP's, alle gekronkel, verdwaald lopen, ...) en 6.700 hoogtemeters !  De short trackers mogen er 100 km van af doen maar mogen nog steeds 4.100m klimmen. Enjoy !

16:32 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Malheur Raid XL | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Nieuws uit het mapje "finaal"

Gisterenavond lag onze kleine Noa een dutje te doen, en was mijn vrouw naar de personeelsvergadering van haar werk. Ik had dan ook wat tijd voor mezelf, en heb Wim uiteindelijk een mailtje gestuurd...

Niks aan, hoor ik u al denken. Maar er is meer... De twee attachments bij het mailtje noemden "Postenbeschrijving Raid XL" en "Postenbeschrijving Short Track", en ze kwamen uit het mapje "finaal". Maw, wat mij betreft zit het parcours-bouwen voor de Raid XL erop.

Urenlang op de kaart staren, mogelijke routes afwegen, verkennen op het terrein en weer aanpassingen maken. Kriskras door de bossen lopen, verdwalen, en het mooiste paadje ter wereld tegenkomen (en niet mogen gebruiken wegens privé) :o(

Volgens mijn bescheiden mening wordt het een killer-parcours, een BK/NK zeker waardig. Genoeg variatie, een mengeling van korte en lange etappes, van lekker gààn tot slopend technisch... het zit er allemaal in. Als het broeikas-effect nu nog een beetje mee wil spelen, wordt het een fantastische race, dat voel ik gewoon.

Waarschijnlijk krijg ik straks van Wim een reply-mailtje met een paar opmerkingen, en is het terug naar het tekenbord voor alternatieven. Ik ga het vandaag even negeren, denk ik.

09:13 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Adventure race | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

05-05-09

De Boxit

De afgelopen periode heb ik met meerdere sporten en met name met adventure racen de Boxit uitgeprobeerd. Een behuizing voor je telefoon. Maar niet zomaar een behuizing, hij is gelijk waterbestendig.
Maar wat nog veel belangrijker is, hij is in de behuizing ook bruikbaar. Je kunt dus gewoon bellen of gebeld worden zonder dat je de telefoon uit de behuizing hoeft te halen. Er zit namelijk een Goretex Membraam in en het is ademend zodat je geen condensvorming krijgt.
Met het uitproberen kon ik de ander goed verstaan, wel moest ik harder en duidelijker praten maar was daarna wel goed te horen.
Nu neem ik met hardlopen niet vaak de telefoon mee maar wel als ik een trailloop doe. Maar ook gaat er met fietsen en adventure racen altijd een mobiel mee. Vooral bij het laatste is een behuizing geen overbodige luxe. Bij de laatste Malheur training zat de telefoon in de Boxit en sloeg ik om met de kajak. Hij bleek nog kurkdroog te zijn. Maar aangezien ik niet goedgelovig ben heb ik de Boxit met telefoon in een bak met water laten liggen gedurende een uur. En ook hier geen druppel water in de huls. Bijkomend voordeel is dat de boxit blijft drijven en dus ook je telefoon als je in het water stort. Naast het waterbestendige beschermt het ook tegen zand, vuil en schokken bij bv het mountainbiken.
De telefoon erin stoppen is geen probleem maar hem er uit krijgen gaat niet heel soepel. Je zou volgens de dealer het tube oprolsysteem moet hanteren. Maar zelfs dan gaat hij er nog erg stroef uit. Mijn telefoon is vierkant en de Boxit loopt iets smaller naar onderen (de oude modellen Nokia). Een irritant minpuntje.
Verder kun je er accessoires bijkopen om de Boxit te bevestigen aan je arm, op je fiets of om je nek. Persoonlijk heb ik daar niet veel aan, ik stop hem wel in mijn rugzakje. Mijn fietsstuur zit vol en iets aan mijn arm tijdens het lopen is niet ideaal. Maar dat kan wel weer handig zijn voor de watersporter. Ik denk dat er ook wel een gps voor je fiets in past en die kun je dan keurig op je stuur plaatsen. Fietsen met een mobiel op je stuur gaat mij iets te ver.
De Boxit is verkrijgbaar in verschillende maten voor zo goed als alle mobiele telefoons.
Prijs; 29.95 E exclusief accessoires.

22:13 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Gear | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

04-05-09

Sleepmonsters voor de 98 km trail

Kan er niet goed uit opmaken of het nu Roel, Nico of Wim is.

15:17 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-05-09

Malheur in actie

Malheurleden Wim, Martine en Nico in actie tijdens de Bouillnante.

10:32 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |