19-08-09

Dodentocht

Opgeven staat normaal niet in mijn woordenboek...maar toch heb ik het vorig weekend moeten doen.  Of mag ik opgeven vervangen door "bewust vroegtijdig stoppen van een wedstrijd"...

Vorige week vrijdag stonden Nico en ik aan de start van de Dodentocht. Een 100 km lange wandeltocht in de omgeving van Bornem en Buggenhout.  Je hebt 24 u de tijd om  terug te zijn...het lijkt veel maar het is in de eerste plaats een wandeltocht en van de 11.000 deelnemers zijn er misschien maar een 100 tal die  het meeste of alles lopen.   Wij hadden uiteraard,  als voorbereiding voor de CCC, gekozen om te lopen.  Trouwens,  de omgeving is nu  echt niet  zo mooi om daar 20 u aan 5 km/u door te  stappen...

Nog 100 km lopen twee weken voor de start van de CCC ?  Velen vonden dit "overmoedig" of niet echt slim volgens de "trainingsboekjes".  Vandaar dat  we ook duidelijk vooraf gesteld hadden  dat het uitlopen van de 100 km geen doel op zich is maar wel het zien als een doorgedreven laatste training.  We wilden er  uiteraard geen blessures  of overtrainings-symptonen aan overhouden... een dagje of 2 zware benen was het maximum offer.

Om 21.00 u  werd het startschot gegeven  en na 5 minuten strompelen tussen de massa konden we beginnen lopen.  Het was echt heerlijk lopen : veel volk en ambiance, valavond,  een temperatuurtje van ongeveer 18 ° C,... en vooral het ging heel vlot.  Zonder probleem konden we  blijven babbelen met "Jan en alleman" terwijl we ongeveer aan 10 km/u liepen.  De controle posten volgden elkaar snel op ...maar  vanaf km 57 begon ik het lastig te krijgen.  Niet echt de ademhaling maar enderzijds de benen (er zat blijkbaar nog wat "sleet" van  56 km in de Ardennen van vorige week op) en anderzijds vooral mijn maag.  Richting Buggenhout besloot ik dan maar te stoppen.  Ik ben zeker dat ik nog verder  kon doen op karakter,  maar ik had geen zin om me mentaal en lichamelijk te forceren.  Dus na 66 km ben ik gestopt en wijselijk in mijn bedje gekropen.  De prijzen worden pas volgende week in Chamonix uitgedeeld...

Nico heeft wel nog verder gedaan.  Ook hij had het na 57 km wat lastig in de benen maar hij heeft  blijven volhouden en na wat stappen heeft hij terug kunnen lopen tussen km 66 en km 90...daarna werd het wat moeilijker maar het zou zonde zijn geweest om op 90 km te stoppen...dus afwisselend lopend en stappend is hij doorgegaan om na 12 u binnen te komen.  Respect en proficiat !   Nog iemand die twijfelt aan Nico om mee te gaan naar het WK ?  Wacht maar tot in Chamoxnix...

Wim

 

12:25 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Respect Nico! In 12 uurtjes ook nog... En Wim, zelfs ik vind je een beetje vreemd: "...maar vanaf km 57 begon ik het lastig te krijgen!" Je bent verdorie aan het lopen! Een normaal mens krijgt het al moeilijk na 57 km auto rijden. Anyway, allemaal super veel succes over 2 weekjes bij CCC...



Gepost door: Harm | 21-08-09

De commentaren zijn gesloten.