30-11-09

De laatste show : adventure race deel 2

09:38 Gepost door Belgium Adventure Race Team in XPD Portugal | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

De Laatste show : adventure race deel 1

09:37 Gepost door Belgium Adventure Race Team in XPD Portugal | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

23-11-09

Portugal - Part 1

Zeven jaar geleden, in 2002, nam ik deel aan de Belgische pré-selecties van de Landrover G4 challenge. Op dat moment liep ik een keer of 2-3 per week 6 km, en voor de rest niet veel meer. Het was mijn introductie in adventure racen, het begin van een verslaving. Nu sta ik zo’n beetje aan het einde van een cyclus; vaak over gedroomd, maar nooit gedacht dat we bij de top 25 zouden eindigen in het Wereldkampioenschap Adventure Racen, een overlevingsstrijd van 900 km en 127 uur door Portugal…

 arwc1

En het gekke is, dat ik vooral het gevoel heb dat er nog meer in zit!!!

 Ik ga proberen het verslag beperkt te houden, dus begin met fast-forward: vliegen naar Lissabon, winkelen, materiaal inpakken, jeugdherberg, 79 kaarten, nerveus rondlopen, terug uitpakken en weer inpakken, rommelige briefing, laatste nacht… Start (voor de volledige versie moet je me maar eens een pint trakteren).

 In elk geval, de race begon met een proloog. Nu ja, zo een beetje de short-track van de Raid XL, om je maar een idee te geven van de verhoudingen waarover we spreken in zo’n WK. Het begon met wat spelletjes in en rond Cascais, en daarna 15 km inline skaten, dan een trekking, wat touwen, MTB’en, en weer een korte trekking naar de finish. Aangezien de spelletjes alleen goed waren voor een BP (bonus Point), vertrokken we meteen al lopend naar de start van het inline skaten. Onze strategie was duidelijk, vergeet die BPs maar, alleen CPs tellen voor ons. arwc1Het skaten liep lekker, een mooie asfalt, een lekker treintje Skins-Malheurekes, en een 5e of 6e positie in het veld.

Dat geeft in elk geval een goed gevoel. De trekking voerde Wim en mezelf over bekend terrein, langs de kliffen van het meest Westelijke punt van Europa, constant steil klimmend en dalend langs de zee. Er stond een strakke wind en het weer was niet super, maar we gingen lekker door op deze 20 km lange trekking.

arwc1

De wisselzone naar het MTB’en lag aan een klooster bovenop een bergtop, waar Wim en ik ook verleden jaar al passeerden. Bijna aan de wisselzone werden we voorbijgelopen door Lundhags, die de spelletjes in en rond Cascais wel hadden gedaan, en nu op kop lagen. Na een snelle babbel liepen ze verder, en een kwartier later staken ze ons weer voorbij… Klein navigatiefoutje van de Zweden, héhé ! De MTB was vooral afdaling, dus dat ging lekker snel. Hier kwamen we meer en meer topteams tegen; Nike-Beaver Creek, FJS, Quechua,… leuk om hun ook eens in aktie te zien. Na nog een makkelijk toeristisch touwenparcours kwam het laatste wisselpunt alweer in zicht. Nog een korte 5 km trekking en de proloog zat er weer op.

Bij de finish bleek dat onze concullega’s van 4Extreme een minuut of 5 voor ons gefinished waren, goed voor hen. Fokko en de andere Falke’s hadden het een beetje moeilijker, en kwamen wat later over de meet. Ons support team, Tania, Jos, en Jan was blijkbaar nog druk bezig met het poetsen van de fietsen, want zij waren nog niet aan de finish lijn. Dan maar even een lekkere kebab met looksaus gaan eten en een colaatje drinken… Leuk, zo’n proloog. Bijna een toeristisch tripje.

Nadat ons support team was aangekomen, en we droge kleren hadden aangetrokken, gingen we met z’n allen de bus in voor een trip van een uur of 3. Eindpunt was de sporthal van Lousa. Daar was ons support team nog niet aangekomen, wat wel vreemd was. Ze gingen met onze privé-bestelwagen voorop om onze eerste rustplaats voor te bereiden. Bleek uiteindelijk dat er twee sporthallen zijn in Lousa, en zij ons bedje gespreid hadden in de ene, terwijl wij gedropt werden aan de andere. Het begin van vele organisatorische onvolmaaktheden, waar we als team echter niet al te veel van merkten.

Anyway, maandagochtend begon het echte geweld, meteen de volle beuk erin met 50 km trekking, 100km MTB’en en terug een 30-tal km trekking… Goed voor zo’n 10.000 hoogtemeters. Slik, hoest en kuch… Dat werd serieus afzien.

Dat het een strategische race werd, daar waren we ons al van bewust. De eerste beslissing die we dan ook namen was het laten vallen van de eerste twee CPs omdat die in de verkeerde richting lagen, en meteen door te lopen naar de canyoning en de start van de MTB. De eerste cut-off, na 69 uur wedstrijd, zou bepalend zijn voor het verloop van de wedstrijd. Die cut-off missen betekende het laten vallen van 12 CPs. Binnen de 69 uur aan TA3 zijn was dus ons eerste doel.

De trekking ging vlot, de canyoning begon met een leuke abseil maar werd na een tijdje een beetje saai, en al snel bereikten we het begin van de 100 km lange MTB-etappe. Deze beloofde zo ongeveer de zwaarste van de hele race te worden, maar de spirit was goed, en de benen nog soepel. We maakten nog goed gebruik van het weinige daglicht, en klommen al snel naar de eerste bergrug waarover een constant klimmend en dalend pad lag. Die bergrug lag echter in de dichte mist, waardoor we ongeveer 10m ver konden kijken, en dus niks van het ongetwijfeld prachtige landschap hebben gezien. De bergrug stond wel bezaaid met grote windmolens, die je pas op 10m afstand zag, maar al vanop 100m afstand kon horen. Op momenten een onaards gevoel om het klieven van de rotorbladen door de mist te horen zonder ook maar iets ervan te zien. arwc1

In November zijn de dagen (veel te) kort, en al snel doken we dan ook de nacht in. De mist werd er alleen maar dikker door, en soms zagen we letterlijk en figuurlijk geen hand voor onze ogen. Fietsen was ook niet altijd mogelijk, dus moest regelmatig met de fiets aan de hand naar boven geklommen worden. En omdat we toch ook aan creatief route-zoeken doen, ging ook de afdaling van de voorlaatste berg door alles heen met de fiets op de schouder. De kortste weg is waarschijnlijk zelden de snelste, maar omrijden betekende meestal nog meer klimmen en fiets bergop duwen. Toch vorderden we relatief goed, en na een lange nacht bereikten we tegen het ochtendgloren de wisselpost naar de volgende trekking-etappe. Die bracht ons naar de hoogste berg van Portugal, en ook naar de eerste Assistance zone. Het weer was ondertussen al wat beter geworden, en we genoten van de zon, die zelfs bij momenten een beetje té warm werd.

In de Assistance zone stond ons support team klaar met heerlijke broodjes smos, netjes gepoetste en gesmeerde fietsen, en goed nieuws ivm onze positie. We circuleerden zo’n beetje rond het midden van het pak, een onverhoopt goede positie. Uitdoen was voor ons het doel, en elk plaatsje wat we konden winnen was puur bonus. De eerste etappe na de Assistance Zone was een downhill MTB, wat in Portugal betekent dat je toch ook wel weer die rotfiets de berg op mag duwen… Uiteindelijk bolden we alweer de volgende wisselpost binnen, waar het ondertussen weer donker geworden was. Dag en nacht wisselen mekaar zo snel af, dat je je afvraagt wat je nu eigenlijk weer een hele dag gedaan hebt. Met het ingaan van het donker verviel ook de mogelijkheid om de volgende etappe te kayakken, maar te voet mochten we de CP ook oppikken. Alweer 15 km trekking dus, waar we ons snel doorheen werkten. Alleen op het einde was het even moeilijk om de CP te vinden, omdat de eucalyptus-plantage een doolhof van paden bleek te zijn.

Aan het volgende wisselpunt aangekomen was het ondertussen na middernacht, en besloten we van twee uurtjes te slapen. Onze support crew had onze matrasjes en slaapzakken al voor ons uitgerold, en voor het eerst in meer 40 uur gingen de oogjes toe.

Omdat de volgende etappe weer een MTB-etappe met heel wat klimmen was, besloten we van taktisch te werk te gaan, en een stuk via de openbare weg te rijden. Het was langer dan doorsteken via de bergen, maar bespaarde ons heel wat hoogtemeters (en dus ook tijd). Hier hebben we zeker een paar uur gewonnen, wat ons op schema hield om de deadline van 69 uur te halen bij de volgende transitie. De rest van de MTB-tocht liep voorspoedig, en al snel arwc1
bood het volgende wisselpunt zich aan. Na nog een overheerlijk broodje smos mochten de inline skates weer aan, voor een etappe met wat hoogte-reliëf. Nu ben ik geen held op inline-skates, maar mijn zondagse tochten op de Laakdalse paden hebben toch hun vruchten afgeworpen. Op vlakke en steigende wegen kan ik m’n mannetje staan, maar bergaf is het echt niks. Het duurde dan ook niet lang voor ik tijdens een afdaling mijn snelheid niet meer onder controle had, en behoorlijk hard tegen het asfalt ging. Even flitste door mijn hoofd dat de race zo gedaan kon zijn, maar buiten een paar schaafplekken (en een pert totale Skins-broek), viel de schade nogal mee.
 Omdat Nico even bleek om de neus werd van de afdalingen, gingen we beide in looppas de berg af. Veel tijd hebben we niet verloren, maar mijn skate-ego heeft alvast wel weer een serieuze deuk gekregen…arwc1

Op het einde van het skate-traject wachtten ons (eindelijk) de kano’s, zodat we voor de eerste keer in ongeveer 60 uur eens niet op onze benen hoefden te rekenen. De kano-stoeltjes die we allemaal meehadden, deden hun werk voortreffelijk, en voor de eerste keer in mijn leven zat ik relatief comfortabel in zo’n sit-on-top. Kayakken zal wel nooit mijn ding worden (te zwaar, weet je wel, ik schep de hele tijd water), maar met de cut-off van 69 uur binnen het bereik gingen de 50 km toch snel voorbij. Nog even melden dat Nike-Beaver Creek ons inhaalde tijdens het kayakken, en het net was of ze een motortje onder hun boten hadden. Wat een snelheid zeg, gewoon niet te geloven hoe soepel zij door het water gleden. Ook Orion Health kwam ons (ietsje trager) voorbij, en het is echt leuk om te zien hoe ook deze topteams de tijd nemen om even een praatje te maken. Echt leuk om 5 minuutjes ervaringen uit te wisselen, te babbelen, en dan weer ieder zijn eigen weg. Het race-concept van XPD Portugal komt wel eens onder vuur te liggen, maar het is wel leuk om af en toe eens in het zog van de topteams te zitten.

In elk geval, met een uur of twee overschot haalden we de 69 uur cut-off. arwc1
Het eerste deel van onze missie was in elk geval al geslaagd, we hadden er al een goeie 450 km opzitten, met het merendeel van de hoogtemeters. Nu rustig eten, wat tot rust komen, en ons voorbereiden voor het tweede deel van de wedstrijd. Hoewel het aantal hoogtemeters nu afnam, was het nu pas echt menens; een lineaire trekking-etappe van ongeveer 60 km (geen mogelijkheden voor afkorting), en dan terug de
MTB op voor de langste etappe, 160 km. Pfffffffft…

Maar da’s voor een volgende keer.

arwc1

Roel    

 

14:56 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Adventure race | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

16-11-09

Mission completed...

_arwc2009_2009_IMG_0896_Wladimir_Togumi

Sinds gisteren toegekomen van het wereldkampioenschap adventure racing.  Uiteraard volgt een uitgebreid verslag één der komende dagen ( niet Roel ?).  Maar in afwachting kunnen wij vol trots melden dat we als 24ste zijn aangekomen.  Ons doel was eindigen, dus met nog 35 teams achter  ons spreekt het voor zich dat we meer dan tevreden zijn.  Alles verliep vlekkeloos (toch volgens de AR normen) : als team groeiden we meer en meer naar elkaar toe naarmate we  verder  in de race kwamen, we  hebben goede tactische beslissingen genomen,  conditioneel zaten we alle vier ook heel goed,  het  parcours was om de vingers van af te lekken (voor zover  er geen mist was...), het support team heeft een schitterende  job gedaan (bedankt voor de dagelijkse  heerlijke smoskes), ... met andere  woorden een droom is  werkelijkheid geworden.  De grootste vijand was de slaap, de laatste nacht was een voortdurende strijd tegen sleepmonsters en recht op de fiets blijven.

De voortdurende  steun van het  thuisfront was ook heel motiverend.  Dus iedereen bedankt voor de berichtjes en het  meeleven.

Maar de grootste dank en meeste respect gaan naar mijn teamgenoten.  Roel heb ik nog nooit zo sterk gezien.  Super genavigeerd maar vooral ijzersterk gefietst. Hij heeft  Jacqueline meer dan de  helft van het mtb parcours achter hem gesleept...En de helft betekent dan meestal de  beklimmingen en vlakke stukken.  Het niveau van Jacqueline was ook verbijsterend sterk.  Zowel tijdens het stappen als fietsen ging ze zonder probleem ons tempo mee en tijdens het skaten moesten wij moeite doen om haar te volgen.  De uitdrukking vechten als een beer  mag  vanaf vandaag vervangen worden door vechten als Jacqueline....een beer kan er gerust een puntje aan zuigen.  Nico heeft ook iedereen verrast.  Ik wist  dat hij sterk stond...maar zo sterk had ik hem niet verwacht.  Zowel mentaal als fysisch.  Ik had zelfs de indruk dat hij naar  het einde toe sterker en sterker werd.  Ook zijn bijdrage naar  de teamsfeer en het navigeren was verrassend...vooral de laaste dag toen ik als een zombie de laatste 100 km mtb doorspartelde.

Mannen bedankt !  En op naar 2011...

Wim

10:02 Gepost door Belgium Adventure Race Team in XPD Portugal | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

14-11-09

fantastische prestatie op ARWC in Portugal

Zaterdag 13uur:het verlossende bericht, ze zijn aangekomen!!!! Na 6dagen en 6 nachten meeleven, beven, hopen, duimen,...is het zover. Het Malheur team heeft het gehaald! Ze hebben het wereldkampioenschap met verve overleefd en dan nog binnen de top 25 van de wereld. Vanavond weten we welke exacte positie ze hebben maar waarschijnlijk rond de 23 ste plaats. Het doel is bereikt nu volgt de voldoening en de felicitaties van de massale achterban die allen met spanning de wedstrijd hebben gevolgd.

Van mij dan ook een dikke proficiat aan het ganse team!

Muriel

 

Nog een laatste SMS-verlslag van Wim: Laatste dag en nacht mentaal loodzwaar. Moeilijke oriëntatie, onweer en gevecht tegen de slaap. Als team groeiden we naar het einde meer en meer naar elkaar toe.

 

13:52 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Adventure race | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

10-11-09

Nieuwsdienst verslag stage 1 en 2

Het eerste vierde van de race zit erop. Ze zien het precies nog helemaal zitten. De trekkings van stage 1 waren blijkbaar vlot gegaan. Op beide trekkings hebben ze wel telkens 2 CP's laten liggen. Dit om zeker op tijd te geraken aan TA 3. Het mountainbiken viel zwaar, vooral s'nachts. Er was veel wind, veel beklimmingen, technische afdalingen en dit allen met een potdichte mist.

berichtje van Wim bij aankomst op TA2 (rond 16uur):

sfeer heel goed, Roel in topvorm, medewerkers doen super job, nederlandse teams achter ons, dus tot nu toe alles OK. Maar nog niet half weg...

 

Telefoon rond 19u30:

De 24 Km afdaling MTB zat er op, "afdaling" was wel een relatief begrip, er zaten een paar serieuze beklimmingen in. Ze hebben er bijna 2 uur over gedaan. Dat zegt al genoeg. Na het MTB moesten ze normaal gaan kajakken maar het was nacht en dus moeten ze dit stuk te voet doen. Was blijkbaar wel te doen, hadden tijd om met het thuisfront te bellen tussendoor. Hadden wel spijt dat ze niet eens konden gaan zitten...

 

Op naar TA3 dus, nu hopen dat ze daar op tijd binnen geraken en dus niet extra moeten gaan kajakken. We duimer er alvast voor dat alles zo blijft lopen, goe bezig zou ik zeggen...

 

Muriel

20:40 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Adventure race | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

08-11-09

nieuwsdienst verslag proloog

De eerste dag zit erop. Ze hebben het al goed overleefd.

Deze morgen zijn ze uiteindelijk toch niet aan de 100punten spelletjes begonnen. Dit diende enkel om een BP te krijgen. En aangezien hun doel is om de race uit te lopen met zoveel mogelijk CP's; is het nemen van een extra BP in het begin van de race zeker geen goed idee.  Aan de ene kant vonden ze het wel jammer, er waren wel leuke dingen bij, maar het idee om in de sterke branding met de kajaks in het koud water te moeten ploeteren en afzien, heeft dat triest gevoel snel weggewerkt.Uiteindelijk zijn er maar 8 ploegen die voor deze BP gegaan zijn, allen topploegen.

De rest is direct begonnen met het skaten, lopen en MTB'en. Onze Malheurkes hebben het rustig aan gedaan, zonder zich te forceren en zijn waarschijnlijk bij de eerste 20-25 aangekomen. Helemaal niet slecht dus. Vóór hen is het nederlandse team for-X-treme en na hen team Falke uit Nederland.

Vooral het skaten ging hen heel goed af, ze waren 6 des na het skaten. Het MTB ging eveneens heel vlot. De trekking is volgens hen hun zwakste punt. Daar zouden ze waarschijnlijk telkens wel wat plaatsen kunnen verliezen. Maar het is een lange wedstrijd en uiteindelijk zal snelheid waarschijnlijk toch niet de bepalende factor zijn.

Vanavond rond 18uur plaatselijke tijd zijn ze dan met de bus richting bergen vertrokken. Daar gaan ze de nacht doorbrengen en morgenvroeg starten voor een zware en lange 5daagse...

 

Muriel

20:01 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Adventure race | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

07-11-09

nieuwsdienst thuisfront ARWC

Hier het eerste bericht van de nieuwsdienst ARWC uit Buggenhout.

Ik heb de eer jullie zo neutraal mogelijk, zo gedetailleerd mogelijk en zo snel mogelijk verslag uit te brengen vanuit Portugal. Wim zal proberen via SMS mij wat op de hoogte te houden van hun evolutie, gevoelens, krachten, ...Ook de assistentieploeg zal geregeld proberen wat informatie door te zenden. Op mijn beurt probeer ik jullie dan zo snel mogelijk alles door te geven.

De proloog:

Deze start morgen om 10uur plaatstelijke tijd (11uur bij ons).  Ze moeten eerst 100 punten zien te verdienen aan de hand van een 12 tal proeven. Deze zijn zowel fysiek als ludiek. Gaande van branding kajak, zwemmen, oriëntatieloop, duiken, klimmen, surfen, skiën, rappel tot plaatselijke volkspelen. Hoe zwaarder hoe meer punten er te verdienen vallen. Als ze alle proeven zouden doen hebben ze 165 punten. Het wordt dus een puzzlewerk. Als ze 100 punten hebben starten ze aan een tocht van 80Km skaten, lopen en MTB.

Morgenavond worden alle ploegen dan verplaatst naar de bergen ( een tweetal uur verder), daar overnachten ze in een sporthal. De Malheurkes denken er wel aan om in de camionnette te slapen ( moet een immens grote zijn) om wat rustiger te liggen.

De uiteindelijk start zal dan maandagmorgen zijn om 8u30.

Weersvoorspellingen: bewolkt 19 graden met af en toe regen...

En nu duimen maar!

 

Muriel

22:52 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Adventure race | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

XPD day -1

Vijf  minuten geleden zijn we  officieel ingeschreven...na heel  wat  geduld en wachtrijen.  Over  2 uur is er de briefing maar  ondertussen hebben we reeds via de wandelgangen vernomen dat er  morgen een proloog van 80 km in en rond Cascais op het  programma staat.  Wat die proloog inhoudt  is nog een groot vraagteken.  De proloog eindigt  in het  station waar we met de trein richting  de bergen vertrekken om daar de eigenlijke race te starten.

Vandaag en gisteren stonden vooral shoppen, eten en gearboxes pakken op het  programma. 

Meer ik meer  begin ik te beseffen dat 127 uur best wel lang zal zijn, maar  er  is geen weg meer terug.  Ook de grote branding waar we vorig jaar  zo mee gevochten hebben spookt opnieuw door mijn hoofd...zeker gezien de weersvoorspellingen niet al te best zijn....even worse as last  year.

Maar de spirit is er wel en we verlangen met zijn allen om morgen om 10 u te starten om 5 dagen alles te geven om deze unieke kans in schoonheid te kunnen eindigen.

Tot over  6 dagen !

Wim

17:42 Gepost door Belgium Adventure Race Team in XPD Portugal | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

05-11-09

Hardlopen in de Woestijn

Terwijl Wim, Nico, Roel en Jacq bijna op weg zijn naar het WK in portugal ben ik hier in de woestijn van Afghanistan mijn rondjes aan het lopen. Tijdens een duurloop van 3 uur hebben mijn collega@s het een en ander gefilmd.

Martine

06:46 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

04-11-09

Vertrek Portugal

Mijn laatste dag op kantoor vooraleer ik vertrek richting Portugal.  Omringd door bananen, flessen water, fruit salade en een pasta die straks die microgolf ingaat, ben ik al meer met mijn gedachten in Portugal dan op mijn werk...

Morgen staat een dagje rust op het  programma.  Nog wat laatste boodschappen doen, waarschijnlijk nog een half uurtje loslopen met enkele versnellingen, mijn fiets veilig inpakken en dan wat tv kijken vanuit de luie zetel. 

Vrijdagochtend vertrekken we dan  met de vlucht van 08.05 u.  Dit betekent om 06.00 u in de luchthaven, want met onze fietsen en extra bagage raden ze ons aan om op tijd te zijn.  Pas zaterdagavond is er de briefing,  m.a.w. we hebben nog bijna 2 dagen om in Lissabon wat te shoppen,  materiaal in orde te brengen en voor de rest wat rond te lopen als een "kieken zonder  kop".    Bij onze aankomst in Portugal staat er ons een grote bestelwagen op te wachten en een gewone personenwagen.  Hiermee en met 3 assistenten kunnen we alvast niet klagen dat we logistiek niet in orde zijn.  

De eeste teams zijn ondertussen reeds aangekomen in Portugal...helaas zonder  hun bagage die tot gisteren nog ergens in London stond. Aan de start geraken met je oorspronkelijk team en eigen materiaal is al een eerste uitdaging bij advneture races.  Zo heb ik deze week ook al 2 dagen extra nerveus rondgelopen toen bleek dat één van de teamleden plots niet zeker meer was dat hij meekon..  Maar gelukkig voor iedereen vetrekken we  vrijdqg met het oorspronkelijke team.  In het allerslechtste geval hadden we gelukkig al 2 super reserves gevonden.  

Zowel vanuit Portugal als vanuit het thuisland via mijn vrouw, zullen we proberen op onze log jullie op de hoogte te houden van onze avonturen.

 

Wim

 

10:56 Gepost door Belgium Adventure Race Team in XPD Portugal | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |