11-10-10

De X BionicVeluwe Classic gewonnen `in the mix`

Het gekke aan adventure racen is dat je nooit weet of je op kop loopt, derde of misschien wel de laatste bent.
Ja, je kunt onderweg constateren dat je een van de late teams bent die een wisselplek verlaat. Maar ook dat zegt niets. Jij kunt alle controlepunten afprikken en een ander team slaat er een aantal over maar kan dus eerder finishen.
Maar bij adventure racen gaat het om de meest behaalde cp`s en eventueel behaalde bonuspunten. Meer cp`s zijn immers meer km`s. Als je dat allemaal doet binnen de tijdslimiet tellen de cp`s eerst, daarna de bp`s en dan de tijd.
Ons doel was om alle cp`s te vinden en kijken of we nog een paar bonuspunten konden knippen zonder de tijd te overschrijden.


Om 4 uur zaterdagochtend gingen we weg voor de derde editie van de Veluweclassic.
De proloog was binnen het terrein van de Universiteit van Wageningen. Oriënteren met een kaart waar de punten al ingetekend waren. Je kreeg 2 kaarten en het team mocht opgesplitst worden. Maar aangezien ik niet zo goed ben in oriënteren en al helemaal niet in het donker besloten we om samen te lopen. Het scheelde niet heel veel tijd. Wel sprong ik na 10 minuten al in een sloot. Ach, hoef je je ook geen zorgen meer te maken dat je voeten droog blijven.
Hierna volgde een fiets etappe, Coördinaten intekenen en scheuren met de mtb. We hadden de goed de vaart in. Zo`n vaart dat Francis het hek niet zag in het donker, bovenop zijn rem stond, op zijn plaat ging en ik erop en erover heen vloog. Gelukkig geen schade.
Zo`n gang dat we vergaten een cp af te prikken in het bos. Weer terug, balen maar het is niet anders.
De volgende etappe was in de kajak. Een prachtig deel. De nevel over het water, langzaam werd het licht en zag je de bloedrode zon opkomen. Bijna romantisch zo met Francis in de kajak. Maar we hadden anderen doelen, zoals een extra bonuspunt ophalen.
Hierna fiets weer uit de kajak en als special task mochten we een stukje oriënteren met een zandzak op de nek. Wel aardig dat hij voor de mix teams iets lichter was, maar toch nog zwaar om mee te rennen kan ik verklappen.
Hierna volgde de volgende fietsetappe. Hier hebben we nog 2 bonuspunten geprikt. Daarna volgde de eerste serieuze oriëntatieloop op het recreatieterrein bij Kwintelooijen. Daar waren we vrij snel de weg kwijt. Te veel paden en we wisten niet meer waar we waren op de kaart. Na 2 km dwalen wisten we weer we waren. Hierna oriënteerde Francis ons feilloos naar de cp`s. Wel moesten we opschieten want om 11.30 moest je terug zijn. 5 minuten te laat is een punt inleveren. 5 minuten voor de deadline kwamen we aan stuiven.
Tijdens het intekenen van de volgende punten konden we even bijkomen en wat eten naar binnen werken. Hierna volgde een langere fietsetappe waarbij we onderweg nog moesten boogschieten. Gelukkig raakte Francis het doel wat ons een strafrondje rennen scheelden. Wel vroeg Francis zich af waar toch het verhaal vandaag kwam dat NL vlak was, daar was namelijk weinig van te merken.

 


We besloten om ook hier bonuspunten mee te nemen en maakte dus wat extra km`s.
Bij het wisselpunt volgde het zware deel. Mijn benen waren behoorlijk leeg. We moesten een oriëntatie loop doen en het voelde of er lood in mijn benen zat. Maar ook dat overleefde we. Hierna een Run, bike. Dus de een loopt, de ander fiets, gooit de fiets neer en rent verder. De loper die bij de fiets komt pakt de fiets en doet hetzelfde.
We besloten tijdsgewijs geen bonuspunten te prikken maar hadden nog steeds alle cp`s. Hierna weer op de mtb om daarna de laatste oriëntatieloop over de Ginkelse heide te doen. Man oh man wat was dat zwaar. Veel los zand en doordat we besloten om daar 1 bonuspunt te prikken moesten we alles uit de kast halen om voor de deadline van 18.45 terug te zijn. Dat lukte, we hadden nog 30 seconden over. Ik was kapot. Ik was blij dat ik even kon liggen om de coördinaten op te lezen zodat Francis ze in kon tekenen.
Nog 1 etappe, op de mtb. Daar hadden we genoeg tijd voor. Dachten we....
We raakten bij de laatste cp de weg kwijt. Uiteindelijk vonden we de weg maar werd de tijdsdruk wederom erg hoog. Echt vol gas zijn we naar de finish gereden. Bijna met gevaar voor eigen leven (stoplichten enzo) maar werkelijk 1 minuut voor de deadline kwamen we binnen. Totaal gesloopt.
Maar er was nog een bonus. Er stond een grote kraan met een touwnet en ladders, 25 meter hoog. Per persoon 1 punt als je naar boven gaat. Wat voor keuze heb je dan?
Geen en gezekerd klom ik omhoog. Allemachtig was wat dat zwaar. De kracht was uit mijn benen en armen en die moest ik juist gebruiken. Maar die laatste punten zouden we ook pakken. Ik heb me niet gerealiseerd hoe hoog 25 meter dan is!
Francis en ik waren tevreden. Goed geraced, alle cp`s geknipt en wat bonuspunten gepakt.
Geen tijdstraf en alle tijd maximaal gebruikt. We hadden geen idee hoe we het in het klassement hadden gedaan. Er waren aardig wat mix /vrouwen teams en we waren sterke teams tegen gekomen.
Afwachten dus. Het begon met de mixed teams Nederlands Kampioenschap. Daar deden wij niet aan mee als Belgisch team. Hierna kwam het overall klassement mix. Daar werd het eerste Nederlandse team derde...
Dat betekende dat er 2 teams met een andere nationaliteit 1 en 2 werden. Toen wist ik dat we in de prijzen zaten.
Het werd mooier dan we gedacht hadden, we werden eerste in het mix-klassement Overall. In het algemeen klassement werden we 15 de.
Wat een mooi begin van ons trainingsjaar op weg naar het WK in Tasmanie eind 2011!! Wim en Nico haalden voor de organisatie de cp`s op en fietsten 120 km en liepen 20 km. Francis en ik hebben volgens de Garmin (die in mijn tas zat) 175 km afgelegd. Daar hebben zeker wel een km of 35 hardlopen in gezeten. Het was een mooie dag, een top organisatie en mooi om te zien dat de maximale teams (44) die mee mochten doen, meededen.

 

Nb; fotos met dank aan Harm/Team X Bionic

11:29 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Adventure race | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.