27-06-11

Venose Adventure Race - Veluwe Trail

Vrijdagavond ben ik toe gekomen in  Vollenhove, geslapen in een sporthal en vroeg op om op tijd aan de start te staat voor de 8urige Venose adventure race.
Samen met Wim en Francis zouden we volle bak gaan racen. Het doel was een poging tot een plek in de top 3.
Het werd een hele rare race. We begonnen met een oriëntatie loop van bijna 6 km. Daarmee meeslepend een houten pallet en een groot dik touw. Het touw zou heel de dag in mijn rugzak zitten zonder enig doel.
Daar ging het al mis bij de voorlaatste cp (knijper om af te knippen) die bleek nergens te vinden. We waren bij de eerste teams en vervolgens na 10 minuten zoeken stonden zowat alle 50 teams daar. Verkeerde coördinaten door organisatie opgeschreven.
Dat zou nog 3 keer gebeuren die dag. En in een AR is er niets irritanter dan dat niet klopt. Een keer, ok, maar 4 keer.....
Daarna coördinaten intekenen en fietsen, veel mul zand zou ons deel de hele dag zijn. Alle cp`s gevonden en 2 bonuspunten. Weer hardlopen, wederom veel mul zand, zware route.
Alle cp`s gevonden. Op de fiets, uitkomend bij de kano's.
Daar hadden we in de gaten dat de organisatie er volledig naast zat met de tijd en de etappes. Op voorhand werd gezegd dat de snelle teams alles etappes kon doen en evt bonuspunten konden halen. Enige deadline was bij de kano's. Dus daar gingen wij van uit.
Maar de route was veel en veel langer, de etappes konden bij lange na niet gehaald worden door geen enkel team. Dan klopt er plots niets meer van de wedstrijd.
Want normaal gesproken tellen de etappes en dan de cp`s. Maar dan ga je er wel van uit dat alle snelle teams alle etappes kunnen doen. Nu kwamen de meeste teams niet verder dan 5 ipv 9 etappes.
We zijn de kano ingestapt en na 5 km weer op de fiets gesprongen. Nog snel een cp meegenomen. Daar kwamen we uit bij de Tubing, die heeft uiteindelijk niemand konden doen. Wij hadden nog 45 minuten om op tijd binnen te zijn.
Een step-run toch doen of gewoon terug fietsen en die etappe overslaan.
Toch de step run. Als een dolle zijn we gaan lopen/steppen. 1 cp afgeknipt en 5 minuten voor tijd aangekomen.
Met mixed feelings kwamen we binnen. We hadden echt sterk geraced, geen oriëntatie fouten gemaakt. Hard gefietst en gelopen. Maar er klopte helemaal niets van de race.
De organisatie bleek ondertussen ook wel te begrijpen dat ze een uitdaging kregen met de puntentelling. Want hoe ga je het tellen? De etappes kloppen helemaal niet, dus daar kun je eigenlijk niet meer van uit gaan.
Na een lange discussie werd er besloten dat wij tweede werden ondanks dat we meer (5) cp`s hadden dan het team dat eerste werd. De reden was dat zij een etappe meer hadden. Zij waren wel na de tijd (15 minuten) binnen. Dat betekent als wij de stepsessie nog 3 cp`s hadden geprikt en we die vervolgens weer in hadden geleverd als strappunten we wel gewonnen hadden. Je moet namelijk 50 % van een etappe prikken om hem mee te laten tellen. Hoe dan ook, het klopte allemaal voor geen meter.
Daar waren we toch wel wat gefrustreerd van. Niet zozeer dat we geen eerste werden want tweede is ook een mooie plek. Maar de hele race klopte voor geen meter. En dat is jammer want je komt daar om een leuke AR te racen.
Maar goed, onze conclusie was uiteindelijk dat we een supertraining hebben gedaan. En daar ging het om.
Dus reden we erna naar de Veluwe.......want zondag stond de Veluwe trail op het programma. 52 km genieten van een mooie route.

Ietwat stram stonden we de volgende morgen op. Francis zou tot 25 km lopen en dan de lus overslaan en weer terug gaan. 32 km totaal. Hij is het lopen aan het opbouwen na zijn gebroken been. Wim en ik zouden de 52 doen. Maar Wim besloot toch vrij snel dat hij ook de kortere versie zou doen. Hij kwam niet in zijn ritme. 32 km is ook een prima training dus een goed plan. Ik wilde wel doorlopen, ik liep lekker ontspannen.
Kwam heel veel bekenden tegen en het werd een echte socialrun. Ik heb van de 52 km denk ik 40 km met bekenden gelopen, gekletst, stukje meegewandeld met de  bekenden de wandelden, en weer verder gerend. Mijn doel was alleen maar de 52 km ontspannen uitlopen en dat is meer dan geslaagd. Genoten van het prachtige parcours, de gezelligheid van alle lopers en het prachtige weer.
Beetje jammer dat Rinus me in een grote koeienvlaai duwde en heel mijn schoen nu onder de stront zit.
Helaas heb ik me rond de 20 km ook verstapt en klapte mijn enkel dubbel. Resultaat is een behoorlijk dikke en paarse enkel. Gelukkig niet heel pijnlijk. Op advies van Carmen, de beste sportfysio die er is, gaat er zo Medical taping omheen.

Kortom, het was een heel geslaagd trainingsweekend. Mijn lijf voelt goed, geen spierpijn.
We zijn goed bezig met team BART. Het vertrouwen wordt alleen maar groter!

Martine

16:30 Gepost door Belgium Adventure Race Team | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Ola, Ik ben het helemaal met jullie eens dat het een rare race was, maar bovenstaand verhaal klopt volgens mij niet helemaal. Het verhaal zal kloppen als je met eerste bedoelt, eerste van de Mixed teams, want volgens mij hebben Henk en ik toch echt de meeste CP's en etappe's gehaald! (zie de uiteindelijke uitslag)

Gepost door: Wodi | 28-06-11

Hoi Wodi,
We bedoelen inderdaad de eerste bij de mixed teams. Jullie waren meer dan terecht de overal winnaars met zowel meer cp's als etappes. Sorry voor het misverstand en nogmaals proficiat !

Gepost door: wim | 28-06-11

Hoi Wodi,
We bedoelen inderdaad eerste ploeg mixed teams die 5 cp's minder hebben. Jullie waren terecht de overal winnaars met zowel meer cp's als etappes waarvoor nog maals proficiat !

Gepost door: wim | 28-06-11

De commentaren zijn gesloten.