01-11-10

Wingsuit Base Juming (2)

Ik heb er wel eens eerder een filmpje over geplaatst. Een bizarre sport maar erg gaaf! Hieronder weer bizarre opnamen.

Jeb Corliss wing-suit demo from Jeb Corliss on Vimeo.

13:58 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Other | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-09-09

Grootste sleepmonster ooit

Na de Ultra Trail du Mont Blanc werd het dringend tijd om opnieuw te beginnen fietsen.  Zo besloot ik  vrijdag om vanuit Buggenhout naar het verre Limburg te fietsen waar we  een familiefeest hadden.  
Gewapend met een lijst van een 40tal knooppunten vertrok ik om 09.00 u voor een tocht van 148 km op de MTB (uiteindelijk werden er 172).

Na 100 km zag ik plots iets vreemds in de verte ...een sleepmosnter ?  Waarschijnlijk niet want ik voelde me nog behoorlijk fris en had net een gezellige  lunch met Roel achter de rug.    Het leek me te surrealistisch om waar te zijn, maar toch was ik ervan overtuigd dat dit grote gele ding op het water een badeend was.  En niet zo maar een eendje...fier keek ze over de verschillende pleziervaartuigen en omliggende huizen heen...

Picture 021

Deze reuzen badeend van de Nederlandse kunstenaar Florentijn Hofman, die enkele weken geleden door onbekenden moedwillig beschadigd werd op haar doorreis in Limburg, is het startproject van Z-out, een project dat hedendaagse kunst in de openbare ruimte in Limburg wil brengen tegen 2012. De initiatiefnemer van het project is het Hasseltse kunstencentrum Z33.

De badeend raakte op 21 juli tijdens een storm al zwaar beschadigd en kon haar trip doorheen Limburg pas drie weken nadien voortzetten. Midden augustus werd de eend gelost aan het outletcenter in Maasmechelen, waar onbekenden haar uiteenreten.

Een gespecialiseerde Nederlandse firma slaagde erin om de eend te herstellen. De eend werd vrijdag op een ponton van De Scheepvaart aangevoerd en daarna met een hefkraan op het kanaalwater gelost. Het duurde ruim drie uur vooraleer de eend volledig opgeblazen was.

Wim

13:56 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Other | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-08-09

Je cours, donc je suis

Le-chemin-de-la-liberte
Komende zondag is er op de Franse zender Arte een film avond onder  het thema “je cours, don je suis” (ik loop,  dus ik ben).  Op het programma staan drie “hardloopfilms”.  De avond begint met “Le Chemin de la liberté” (de weg van de vrijheid).  Een film over drie  Australische meisjes tussen 8 en 14 jaar die van hun moeder weg getrokken worden en naar een desolaat kamp worden gestuurd.  De meisjes besluiten om te vluchten en terug naar hun moeder te lopen…een  tocht van 2.400 km door de woestijn en bergen staat hen te wachten.

De tweede film “Souffrir pour être heureux” (lijden om gelukkig te zijn) is een reportage over de Marathon des Sables, een autonome  etappe loop door de woestijn van Marokka over 250 km.     

De avond wordt afgesloten  met “Oscar Pitorius, l’athlète sans jambes”.  Een reportage over  een atleet  zonder benen maar met twee prothesen die er van droomt de Olympische spelen van Peking mee te doen. Maar , de internationale atletiekfederatie IAAF heeft Oscar Pistorius uitgesloten van deelname aan de Olympische Spelen van Peking. Zijn prothesen geven de Zuid-Afrikaanse atleet een duidelijk voordeel, zo oordeelde de IAAF. Twee keer werd de beslissing uitgesteld, maar uiteindelijk noemde het uitvoerend orgaan van de federatie de verende ‘Cheetah-blades’ aan zijn prothesen een technisch hulpmiddel. Pistorius, ook bekend als de Bladerunner doet al drie jaar mee met reguliere competities. Nu mag hij aan geen enkele reguliere competitie meer meedoen.

Pistorius eindigde vorig jaar als tweede in de nationale Zuid-Afrikaanse kampioenschappen op de vierhonderd meter tegen valide renners. De producent van zijn prothesen, het IJslandse Ossur, liet weten dat de prothesen geen enkel voordeel boven valide atleten geven.

10:37 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Other | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-08-09

Tough Enough

In Madagascar staat een extreme steile berg. De uitdaging voor klimmers. In Juni 2008 gaat een Frans team een deel van deze extreme route klimmen. De film Tough Enough laat dit avontuur samen met de Madagascar lifestyle zien. Hieronder de trailer. Martine

23:10 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Other | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

17-05-09

Kajakken

Je moet maar lef hebben!
Martine

19:08 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Other | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-02-09

Tourskiën in Silvretta

web

Terwijl Nico en Martine een schitterende prestatie aan het leveren waren tijdens de Fox Raid was ik ergens aan het genieten in de Oostenrijkse Alpen.  Door het wegvallen van de internationale G4 selecties in Eastnor Castle had ik een andere uitdaging nodig.  Chirstophe had  me verteld dat hij enkele dagen ging toerskiën met Didier D'hondt en dat er nog wel een plaatsje over was...en zo vertrok ik donderdagavond richting Ischgl.  We verbleven er in de Heidelberger Hutte, de  perfecte uitvalsbasis om te tourskiën in Silvretta.  In mijn geval was het eigenlijk "tour-surfen", met de sneeuwraketten en het snowboard op de rug naar boven klimmen om vervolgens door maagdelijke diepsneeuw naar  beneden te surfen.   Puur genieten...toch wanneer je ten minste iets kan zien.  Helaas was het constant overtrokken waardoor je nauwelijks iets zag...je had geen diepte zicht, je zag het  reliëf nauwelijks en de overgang tussen het landschap en de horizon was ook niet te herkennen...een echte  "white out".   Hierdoor en ook door de koude wind  beperkten we ons tot kortere tochten waarbij we telkens terug in de Heidelberger Hutte kwamen.  Gezien een deel van de groep in voorbereiding was voor het Europees kampioenschap tourskiën bleef het uiteraard niet bij één kortje tochtje per dag maar werden er tot 3 beklimmingen per  dag gedaan...meestal in "survival of the fittest stijl"...

Gezien het aanhoudende slechte weer werd er besloten om de zondag richting ski-oord Ischgl te  trekken en daar wat  "off-piste" te skiën en surfen.  Didier die het gebied op zijn duimpje kent bracht ons aan een heerlijk maar razend tempo van de  ene uitdaging naar de andere.  Nauwelijks de lift af  en slechts enkele meters op de  piste leidde hij ons naar beneden  via  supersteile afdalingen  tussen  de rotskammen of bomen door.  Met elf man volgden we zijn spoor..er werd enkel eens gestopt wanneer er  iemand door het slechte zicht één of andere  hindernis niet had kunnen zien aankomen en  van dicht bij kennis maakte met de sneeuw...Vlug eens tellen of we nog met 11 zijn en  met de eenvoudige  vraag "alles ok" ging hij weer verder naar de volgende  uitdaging.

De zondag vertrokken de meeste huiswaarts.  Gezien "Sabine Alpendoren" blauwe hemel voorspelde bleven we met vier man nog een dagje langer...maar zonder Didier.  We besloten  om de Piz Da Val Granda  op te klimmen  van daaruit richting Ishl naar beneden te skiën...maar al snel was de waarde van een goede gids als Didier duidelijk toen we  op de P. Davo stonden in plaats van de Piz Da Val Granda... niet enkel om de  juiste weg te vinden maar ook om de meest economische en veiligste  route te vinden.    Maar anderzijds was het een mooie en leerrijke ervaring  om zelf de  route te bepalen.

Bedankt iedereen voor het leuke gezelschap en bedankt Didier om ons de mooiste plekjes te hebben laten zien op een sportieve, uitdagende en veilige manier !

ps Indien ook zin in een tour- of safari ski  of een andere uitdaging ..zie gerust eens op Didier zijn website Action Sport

10:50 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Other | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-02-09

DAVOC Oriëntatietocht

DSC05187
Vorige week hebben een 100tal sportievelingen deelgenomen aan de 7de nachtelijke oriëntatietocht.  Opnieuw kon je kiezen tussen verschillende afstanden tussen de 5 en 15 km.  De meeste teams kozen voor de 10 of 15 km.   Zoals ieder jaar kiezen wij voor een nieuwe lokatie en enkele nieuwe oriëntatie-opdrachten.   Dit jaar was Lippelo bos het strijdtoneel waar 21 controlepunten  verstopt waren in een straal van ongeveer 5 km.  Iedere controlepost had een bepaalde waarde,  afhankelijk van de afstand en moeilijkheidsgraad.  Per  afstand moest een minimum aantal punten verzameld worden.  Verschillende ploegen besloten zelfs om alle controlepunten te zoeken wat hun tocht  uitbreidde met 3 km...  De meeste punten stonden reeds op kaart maar toch moesten er hier en daar punten gezocht worden a.d.h.v. azimuth's, coördinaten en een fotozoektocht.   Deze  jaarlijkse oriëntatietocht is geen wedstrijd maar omdat competitie toch in iedereen zijn genen zit meten de verschillende teams zich graag met elkaar.  Vandaar dan toch een uitslag op www.adventurerace.be.   Hopelijk tot volgend jaar op 27 februari !

12:03 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Other | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-01-09

Wingsuit Basejumping

Misschien een nieuwe onderdeel in adventure racen?? Martine

 


wingsuit base jumping from Ali on Vimeo

.

15:12 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Other | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

30-06-08

Boekentips

De Malheur Raid XL, de nationale selecties voor de G4 Challenge en  AR Slovenië zijn net achter de rug en we hebben nog ongeveer 6 maanden voor we aan de start staan van de 5 daagse XPD adventure race in Portugal.  Met andere woorden tijd voor wat meer rust en daar horen zeker enkele boeken bij die ik onlangs  bij de boekenwinkel  heb gekocht of nog in mijn kast  heb gevonden :

9789059207134
Extreem Lopen
In dit boek worden 24 verschillende vormen van extreem lopen besproken. Er komen een aantal ultralopen aan bod, maar ook wedstrijden op extreme locaties, van de hoogste tot de laagste, de zuidelijkste tot de noordelijkste en de warmste tot de koudste loopwedstrijden ter wereld. Extreeem lopen voert de lezer mee naar ultraloopevenementen en marathons over de hele wereld. Het boek behandelt de voorbereidingen, de uitdagingen, de strategieën en de anekdotes van de mensen achter de race. Verdeeld in zeven hoofdstukken behandelt Extreem lopen bekende races zoals de afmattende Marathon des Sables en de Badwater Marathon, maar ook minder bekende evenementen, zoals de Te Houtaewa Challenge op het schitterende 90 Mile Beach in Nieuw-Zeeland en de Baikal International Ice Marathon, een race die in zijn geheel op bevroren water wordt gelopen. De informatie wordt geïllustreerd met meer dan 150 foto’s en kaartjes 9789044611571
De mens als duurloper
Vaak wordt de stelling verkondigd dat de ultra-marathons of ultra-lange afstandslopen een logisch gevolg zijn op de marathon en zelfs de triathlon. Niets is minder waar. De duurloop is klassieker dan de marathon.
Historicus en topatleet Jan Knippenberg – de Nederlandse duurloper van wereldklasse – geeft in De mens als duurloper de historische achtergronden van het duurlopen weer. Hij plaatst de ultra-lange afstandsloop in het perspectief van de cultureel-historische ontwikkeling. Na een boeiende beschrijving van de duurloop in de niet-Europese culturen – de Bushmen en vooral de Tarahumara Indianen in Zuid-Amerika – waarbij afstanden van honderden kilometers werden afgelegd, belicht hij de ontwikkeling van de duurloop in de Europese cultuur. Een fascinerend boek, dat aanzet tot nadenken over de relatie tussen prestatie en geestelijke
 followpassion
Een passie moet je volgen
Hoe verklaart een geboren avonturier zijn drang naar extreme expedities? Dixie Dansercoer vond hiervoor een uitstekende vertolker in zijn Amerikaanse expeditie- en levenspartner, Julie Brown. Met het project Circles proberen Dixie en Julie om hun ervaringen te delen met mensen die hun eigen dromen willen verwezenlijken. Hun verfrissende eerlijkheid zorgt hierbij voorde demystificatie van hun eigen avonturen. In 'Een passie moet je volgen' gaan Dixie en Julie op zoek naar de overtuigingen die hun gepassioneerde levensstijl voeden. Hun filosofie, die eenvoud, vastberadenheid en volharding uitstraalt, kan door de lezer ook in het eigen leven worden toegepast. Dit boek is een selectie van inspirerende en realistische schetsen, verhalen die iedereen kunnen inspireren en aanzetten om lang gekoesterde dromen waar te maken 
mimage1001 tips voor de fietser

Tussen allerlei tips waarvan je waarschijnlijk wel al de meeste weet, lees je hier en daar wel enkele nieuwe nuttige tips.  Ik herinner me vooral nog de tip dat je als wielrenner beter  naakt slaapt...

Wim

00:45 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Other | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-06-08

Inspanning versus ontspanning

Racen = ontspanning.

Mijn collega's bekeken mij weer eens te meer aan van: "Die heeft ze ook niet meer allemaal!" Als ik hen zeg dat ik op verlof vertrek om deel te nemen aan een wedstrijd, waarbij ik maar heel even het woord adventure race in de mond neem, kijken ze mij met verstomming aan. Hoe kan fysieke inspanning synoniem staan voor ontspanning??!!

Toch weet ik eenmaal het startschot gegeven alle dagelijkse stress niet meer lijken dan een kwalijke droom. Je denkt uitsluitend aan de te nemen route, eten, drinken en slapen (of althans de slaap die je graag zou willen). Door het racen leer je tevreden zijn met weinig of niets. Een stukje chocolade, warme soep, een kwartiertje slaap, droge kousen, droog ondergoed, een douche (en als het even kan een warme), een slokje water, een streepje muziek (afkomstig van je racegezel die meestal voorzien is van een fijn besnaarde stem),...

Het leven kan zo eenvoudig zijn...zo mooi...zo rustig... Na X aantal uren afzondering van de hectische wereld komen we terug in de 'beschaafde' wereld met volgeladen batterijen. Klaar om er terug tegenaan te gaan totdat het weer tijd is om er eventjes tussenuit te knijpen

Christophe

22:40 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Other | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

14-06-08

Ik zag 2 beren.....

Onderlaatst las ik in het blad Trail Magazine een artikel over 2 lopers die aangevallen waren door een beer. Ik zal jullie de details besparen maar ze hebben het beide overleefd.
Nu bladerde ik wat in een reisboekje over Slovenie en tot mijn schrik las ik onder het kopje `Goed om te weten` het volgende;
Sinds 1992 valt de beer in Slovenie onder natuurbescherming en kan hij zich bijna overal in het land vrijelijk bewegen. Zelfs in het onherbergzame gebergte van het Noorden zijn inmiddels zoveel beschermende beren, dat enkele boeren, van wie al menig schaap aan de beren ten prooi viel, er schoon genoeg van hebben. Het liefst zouden zij weer de jacht op de beren maken en een einde maken aan de vreedzame coexistentie van mens en beer.
Ok, beren vallen schapen aan, schapen hebben veel haar. Wie heeft er het meeste haar in het Malheur team? Snel komen de mannen in mijn hoofd voorbij. Nog sneller trek ik de conclusie dat die allemaal geen of haast geen haar hebben, gewild of ongewild.
Jacqueline en ik hebben het meeste haar. Oeps, ik ben al 11 weken niet naar de kapper geweest. Het is er nog niet van gekomen na terugkomst uit Urzugan. Ik zal dus met recht het `zwarte schaap`zijn tijdens de race.
Maar wij gaan met 2 teams starten in Slovenie waarbij de dames dus het meeste haar hebben. Mocht u ter ore komen dat er 2 teams binnen zijn gekomen zonder de dame dan weet u bij deze hoe dat is gekomen. Ik ga maandag nog even de kapper bellen.....
En oh ja, mocht je nu denken dat een beer niet down-hill kan rennen dan heb je het mis. Dat kan die sneller dan alle hardlopers.
Meer tips and tricks over beren op je pad tijdens een race kun je hier lezen.
Een gewaarschuwd mens  telt voor 2.
Martine

19:29 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Other | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

03-06-08

Een bijzonder aandenken

Toenail_necklace_labeled

We hebben allemaal onze afwijkingen en gewoontes als sporter. We bewaren onze trofeeën die we verdiend hebben met een wedstrijd en koesteren ze op onze eigen manier.
Zo bewaar ik mijn medailles op de toilet, daar hangen ze aan de muur en kan ik ze dagelijks bewonderen mocht ik daar behoefte aan hebben. De laatste of de meest bijzondere medaille hangt altijd in de huiskamer tot er weer een nieuwe komt en de andere naar de toilet verhuisd.
Maar er zijn mensen die hun hardloop attributen wel op een hele bijzondere manier bewaren. Met adventure racen, berglopen of ultralopen verlies je nog wel eens een nagel.
Ene Jan Ryerse, een Amerikaanse ultraloper koestert zijn verloren nagels. Dat gaat zo ver dat hij er een sieraad van heeft gemaakt. Hij heeft al veel ultra`s op zijn naam staan en dat blijkt ook wel uit zijn verloren teennagels. Zo verloor hij tijdens de Bathwater ultraloop in 2002 10 nagels. Hij heeft er ondertussen zoveel dat hij er een halsketting van heeft gemaakt. Ook de 10 van 2002 zijn in de ketting verwerkt. En collegiaal als hij is heeft hij er ook een paar nagels van andere lopers in verwerkt. Zo zit er oa een teen nagel van zijn dochter in, zij verloor deze tijdens haar eerste marathon. Maar eerlijk is eerlijk, de meeste zijn van hem. Je moet er maar opkomen!
Als je op de foto klikt verschijnt de ketting vergroot.
Maar ik kwam ook nog een foto tegen van iemand die een `Nike schoen` heeft gemaakt van zijn eigen huid en vlees. Dat kun je hier zien.
Wij van team Malheur zijn allemaal druk bezig onze voeten preventief te verzorgen. Als we met 8 man/vrouw sterk aan de wedstrijd in Slovenie gaan beginnen verwacht ik niet dat er nagels gaan sneuvelen. Mocht dat wel het geval zijn dan kunnen we een sieraden winkeltje beginnen.

Martine

21:22 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Other | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-04-08

Alles is relatief, toch (Part 3... E's revenge)

Pas gelezen op sleepmonsters.nl, dé website voor de AR-enthousiast...

Raoul Kuivers, de prettig gestoorde Nederlandse buitensportfanaat die fantastische races organiseert volgens het alom geprezen "gezond verstand en no-nonsense" principe, heeft een eigen stekje in de Canadese wildernis gevonden, aan de voet van de Rocky Mountains, het Blue Lake Training Center.
Alberta park

200 ha bos, bergen, water en meer van dat lekkers, allemaal gelegen in het William Switzer Provincial Park in Alberta.  200 ha, da's ongeveer vijf keer de gemiddelde grootte van een Vlaams Natuurreservaat. En het stekje is maar een stukje van het Provincial park, dat bijna 10.000ha groot is. Het grootste (en enige) Nationale Park in Vlaanderen is ongeveer half zo groot.

Om je maar een idee te geven in wat voor speeltuin Raoul is terecht gekomen.

En toch vind ik het heerlijk om mijn trainingen af te draven in de Merodebossen in Averbode-Zichem, toch ook 1500ha groot. Mits vakkundig draaien en keren kan je ook daar een uurtje of twee jezelf in de canadese wildernis wanen. Als je de ijsjes-etende bejaarden kan omzeilen toch...
lekdreef

Zo zie je maar, tijd en ruimte zijn relatief, toch...

09:14 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Other | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |