07-07-11

1ère Féminine in de Méga Ardenne Trail

1ère Féminine in de Méga Ardenne Trail

Een trailloop die georganiseerd wordt door lopers is vaak top georganiseerd.
Ook nu weer, de Mega Ardennen Trail georganiseerd door een groep lokale traillopers.
Op zich al een kunst om een grote ronde van 80 km uit te zetten, waar waarschijnlijk niet meer dan 2 km asfalt in zat om een dorp door te rennen.
Een veld bij een sportcomplex waar je je tent kunt neerzetten, pasta, ontbijt, het klopte allemaal. En dat voor 40 Euro inclusief shirt en als je finisht een finisher sporttrui.

Met Ingrid, Ritchie en Leonie hadden we allemaal onze redenen om te lopen. Ingrid als training voor de CCC. Leonie was op zoek naar wraak voor haar dnf verleden jaar, Ritchie vond het verleden jaar zo leuk dat die nog een rondje wilde. En ik, ik zag het als training, een niet geplande trail.
De start was in de vroege morgen om 5 uur. De eerste 18 km liep ik al kletsend met Wim, maar plots waren we elkaar kwijt na plaspauzes.
Wim bleek later uitgestapt te zijn na 5 uur ivm geïrriteerde achillespees.
Vanaf daar heb ik alleen gelopen. Volledig mijn eigen tempo en ritme. Gek genoeg ging het vrij rap, dat voelde niet perse zo. Ondertussen haalde ik aardig wat vrouwen in. Tot ik ergens rond de 25 km mensen met enige regelmaat hoorde zeggen dat ik 4de vrouw liep.
Ik was niet van plan om anders te gaan lopen en liep dus gewoon door zoals ik al deed.
Een ontzettend zwaar parcours. Hele steile beklimmingen en even zware afdalingen die ontzettend veel vragen van je knieën en je bovenbenen. Erg technisch parcours ook, mn het eerste deel. Er waren met enige regelmaat geen paden, gewoon recht omhoog.
Maar oh zo mooi uitgezet!! Veel singletracks door de bossen. Alles perfect aangegeven zodat fout lopen eigenlijk niet kon.
De km`s vlogen voorbij en ik haalde de derde vrouw in. Als ik nu ergens niet mee bezig was, was het het klassement. Maar steeds als er ergens mensen stonden werd het geroepen.
Toen verscheen er voor me een roze shirt. Vrouw nummer 2. Ik bleef er een tijdje achter lopen. Ging nog even plassen maar haalde haar snel weer bij. Toen ik er voorbij ging poogde ze nog om mee te gaan maar ze moest het snel opgeven.
Toen liep ik plots als tweede vrouw. Het idee was leuk maar er volgde nog een dikke 40 km.
De rest lees je hier.
Martine

01:39 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-05-11

La Bouillonnante, een mooie teamprestatie

De Bouillonnante 5 dagen na de 60 van Texel is pittig. Zeker omdat het een van de zwaarste trails is in de Ardennen. 54 km en 2400 hoogtemeters. Dat is geen kattenpis.
Het plan was simpel. Meegaan met de eerste 5 dames en het snot voor de ogen lopen om in de prijzen te lopen....
Nee, het plan was echt simpel. Lopen en kijken wat het lijf zegt. Bij iedere post (12, 28 en 40) beslissen of we doorlopen of niet. Lopen op gevoel en genieten van het prachtige parcours. Met Texel nog zo vers in de benen gewoon kijken hoe het gaat. Simpel toch?
Teammaten Wim en Nico hadden andere plannen en dus liep ik ontspannen met Ingrid de eerste km`s. We werden echt door heel veel mensen ingehaald want we stonden per ongeluk redelijk vooraan met de start.
Voor Ingrid was het vrij snel duidelijk, die zou 25 km gaan lopen. Na 6 km ben ik alleen verder gelopen.

 

Ik voelde al gelijk dat ik goede benen had. Dat zegt natuurlijk niet alles want zeker op de trails kun je later helemaal vol lopen.
Maar ik liep makkelijk en soepel. En de km`s vlogen voorbij. Het parcours is zo mooi, je kunt niet anders dan genieten. Prachtige single tracks die door het bos slingeren.
Stijle zware klimmen en evenzo zware afdalingen. Er zitten serieus technische stukken in.
Vooral de steile afdalingen zijn technish moeilijk.
Lichte klimmen en afdalingen waar je naar boven kunt dribbelen en naar beneden kunt vliegen. Het pure lopen in de natuur! Dit is voor mij waar lopen om gaat.
Er waren 2 grote verzorgingsposten, op 13 en 40 km. Beide top verzorgd. Daarnaast 2 waterposten. Op 28 en 49 km. Het was dus zaak om goed drinken bij te vullen want het was net als op Texel lekker warm.
Bij km 28 heb ik bijgetankt en dacht ik aan de vorige editie, daar ben ik uitgestapt. Ik had die dag niet de benen. Vandaag wel. Dus liep ik verder.
Vanaf daar werd het een grote inhaalslag. Het leek of ik soms over het parcours vloog. Alsof anderen stil stonden. Alsof mijn benen niet wilde stoppen.
Bij 30 km werd ik plots in mijn rugzak gegrepen. Nico had staan piesen en was ik zo voorbij gerend. We liepen samen een km of  8 op. Al kletsend haalde we veel lopers in.
Ik hield even een plasstop en Nico liep verder. Een paar 100 meter voor me zag ik hem lopen en ineens niet meer toen we rechts het bos in moesten. Hij was rechtdoor gegaan. Ik heb me het ongans gegild om hem terug te roepen. Maar toen hoorde ik toch ergens `jaja` in de verte. Slingerend door een technish stuk hebben we nog even samen gelopen en kon Nico net nog zien hoe ik bijna naar beneden viel. Kon me nog net vasthouden aan de rand. Veel paadjes waren scheef en daar gleed ik weg.
Daarna zijn we elkaar ook kwijt geraakt.

De rest lees je op http://runtodream.web-log.nl/runtodream/2011/05/boven-mijzelf-uitgestegen-tijdens-de-bouillonnante.html#comments

16:21 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

28-03-11

Eco trail de Paris, 83 km rennen naar de Eiffeltoren

Afgelopen zaterdag hebben Wim, Nico en Martine de Ecotrail de Paris gelopen. Hieronder een sfeerverslag.
Het hele verhaal kun je hier http://runtodream.web-log.nl/runtodream/2011/03/eco-trail-de-paris-83-km-naar-de-eiffeltoren.html#comments  lezen.

20:34 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-12-10

De UTMB of de HARZ

Soms kan het vreemd lopen. Verleden jaar was ik uitgeloot om mee te doen aan de UTMB. (ik liep daarom de TDS)
Daarna was er nog een kans om via het The North Face Team NL mee te doen maar dat lukte uiteindelijk ook niet. Ik baalde stevig en het plan moest verzet worden naar 2011.
Want als je het ene jaar uitgeloot wordt dan mag je het volgende jaar meedoen indien je de 5 punten bij elkaar hebt gelopen.
Binnenkort begint de inschrijving voor de editie van 2011. Via de organisatie kreeg ik al bericht dat ik een startnummer kan claimen obv de uitloting van verleden jaar.
Maar ja....
2011 zal in het teken staan van de WK Adventure Racen eind oktober. De UTMB past daar niet helemaal in. Daar zijn verschillende redenen voor.
1- we willen met z`n 4en lopen als training voor het WK. Alleen Wim en ik hebben een gegarandeerd startnummer. Nico en Francis gaan de loting in. Kans op afwijzing dus.
2- een 166 km wedstrijd heeft in dat stadium van de training niet een hele grote meerwaarde.
3- Misschien wel de grootste reden, dat weekend is in Duitsland The Harz. Een mooie adventure race van 40 uur (rond de 250 km). Dat is voor ons als team een hele goede training.

Kortom, wel een kleine dilemma. Maar in onderling overleg hebben we uiteindelijk gekozen om toch niet de UTMB te gaan doen maar The Harz.
Het past gewoon super in onze aanloop. Dus blijft de UTMB op het wenslijstje staan en komt vast nog wel ergens. De 5 punten blijven staan dus voor 2012 zijn die in ieder gewaarborgd.
Als alternatief hebben we wel een 100 km trailrun uitgekozen eind juli.
Zo past alles mooi in het trainingsschema en doen we en een prachtige trailrun, en een mooie AR.

22:39 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Adventure race, Trailrunning | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

15-09-10

Daarom loop je in de bergen!

Een groepje vrienden hebben een filmpje gemaakt over hun CCC avontuur.Erg mooi, emotioneel en zo herkenbaar!

 

22:22 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-09-10

TDS en UTMB afgelast, toch nog gelopen!

Helemaal klaar gingen we vrijdagavond op pad om in de bus van 22 uur te stappen. We moesten tenslotte naar Courmayeur waar de start van de TDS was om 24 uur.
Volgegeten, genoeg gedronken, rugzak tot in detail kloppend en vooral het lijf er helemaal klaar voor. Hier had ik naartoe getraind.
Bij de bussen aangekomen was het opmerkelijk stil terwijl er veel mensen waren. De bussen leeg en donker. Al snel bleek dat er nog geen bus was vertrokken.
Het gerucht ging dat de UTMB die 3 uur eerder was gestart, was stil gelegd.
De sporthal werd opengegooid en daarna volgde het ene na het andere bericht.
De UTMB was totaal gestopt door modderverschuivingen, levensgevaarlijk dus.
De TDS zou 3 uur uitgesteld worden. Dan maar van de nood een deugd maken en al snel hadden we een grote mat en een deken gevonden. Maar ja, slapen lukt niet met al die herrie en die adrenaline. Dus hebben we toch nog wel lol.
Dan horen we om 00.30 uur  dat het volledig geannuleerd word. Er volgt nog wat info maar mijn teleurstelling is zo groot dat ik de helft niet meer hoor.
Bij de kamper besluiten we om met z`n 4en naar boven te lopen om Ingrid tegemoet te lopen. Ik moet me er echt toe zetten, de teleurstelling is te groot. Maar we zijn een team en Ingrid verdient het om aangemoedigd te worden. Dus ik zet me erover heen en ga mee.
We legen de rugzakken en gaan lopen. Als we Chamonix uit zijn, ziet Nico een smsje.
De UTMB, er wordt toch gelopen. We moeten om 6.30 bij de bussen verzamelen om dan om 10.15 te starten voor een  CCC deel 2.
Overleg volgt, gaan we, wordt het weer niet afgezegd? Ik ben er snel uit, ik wil, ik ben hie niet voor niets! We gaan lopen.
Uiteindelijk lopen we terug naar de kamper en daar aangekomen belt Ingrid. Die moest stoppen met onderkoeling en braken op 65 km. Aangezien ze nog moest dalen komt ze uiteindelijk tot 70 km. Later blijkt dat even later ook de CCC wordt stil gelegd en Ingrid toch niet verder had gekund. Het drama is compleet.
Het is tegen 4 en. We proberen te slapen. Ik kan niet slapen en lig te wachten op Ingrid. Uiteindelijk val ik in slaap en wordt een uur later wakker door een sms.
Er mogen maar 1000 lopers meedoen omdat de bussen nodig zijn voor de gestranden CCC lopers.
Overleg, wat als we er weer naast zitten? Wat als er 2000 man staan? Weer een teleurstelling?
Francis en ik besluiten om toch te gaan. Ik gooi weer wat in mijn rugzak, totaal ongeorganiseerd. We hebben niets meer te eten, de laatste pasta was 10 uur geleden. Wat nu voorbereiding?
Bij de bussen is het geen chaos. Blijkbaar hebben veel lopers de pijp aan Maarten gegeven.
Als we in Courmayeur komen, worden we naar de sporthal gebracht. Daar kunnen we nog wat koek en stokbrood eten. Daar zijn ook veel UTMB lopers die daar wat geslapen hebben om nu te gaan lopen.
Dan gaat het toch echt gebeuren. Om 10.15 worden we sfeervol weggeschoten.
Het is een grappig gezicht, er starten 1,238 lopers (650 UTMB/588 TDS) die er ontzettend slaperig uitzien maar nog nooit heb ik zo`n groep gemotiveerde lopers gezien. 60 % is van de UTMB en 40 % van de TDS. Later blijkt ook dat de uitval erg klein is (1128 finishen). Deze groep gaat niet meer opgeven! Daar is te veel voor gebeurt.
De tijdslimiet is wel verlengt met een paar uur, ws door de slechte omstandigheden.
In Courmayeur is het overigens gewoon warm maar dat is van korte duur.
Francis en ik hebben wel al snel besloten om bij elkaar te blijven. Hoe het parcours er bij ligt weten we niet maar het belooft niet veel soeps.
We rennen door het dorp en daar staan veel mensen met bellen en roepen Ale,ale. Ik voel me emotioneel. Het was een rollercoaster van emoties de afgelopen uren en nu loop ik toch nog.
Het hele verhaal lees je hier.

 

Martine

13:00 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-08-10

De TDS via de sms of op Runtodream

Nog 10 dagen en dan worden we weggeschoten voor een reis door de bergen.  De TDS!
Aangezien je wel even onderweg bent is het uiteraard geen optie om via internet te laten weten hoe het gaat.
Maar daar heeft de UTMB organisatie iets op gevonden. Een sms service. Die werkte verleden jaar tijdens onze CCC prima.
Voor de mensen die ons willen volgen zijn er 2 opties. Mijn helpdesk RR zal op www.runtodream.nl vanaf vrijdagnacht regelmatig updates zetten hoe het verloopt.
Er zijn ongeveer 20 punten waar een sms berichtje wordt verstuurd.
Wil je die sms'jes krijgen dan moet je even hier heen. Daar kun je je mobiel nummer invullen en het startnummer. Het kost 5 euro en per startnummer nog 3 euro.
Wim zal ons begeleiden en niet lopen door een blessure. Samen met Tanja zal hij ons in de watten leggen.

De startnummers zijn ;
Martine ; 8938
Nico ; 8873
Francis ; 8687


10:44 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

07-08-10

De heuvels trainen met Sebastien Chaigneau

Sebastien Chaigneau werd verleden jaar tweede The North Face Ultra Trail du Mont Blanc. Hij is een aantal filmpjes aan het maken betreffende training, materiaal, voeding en andere aspecten. Dit eerste filmpje gaat over heuveltraining. Niet alleen zinvol als je traint voor berglopen maar ook om algemeen sterker te worden.

UTMB : Travail de dénivelé avec Sébastien Chaigneau from OVERSTIM.s on Vimeo

.

 

11:39 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-07-10

Martine wint Al Andalusia Ultra Trail

Dat ik fit was, goed getraind en me fysiek erg sterk voelde wist ik. Maar dat ik nu kan zeggen dat ik de Andalusië Ultratrail heb gewonnen had ik niet durven dromen!
Hieronder dag 1 van het verslag. Doorklikken en je leest het hele verhaal.

Foto met nummer 1 en 2 vd mannen, Widy Grego en Lahcen Ahansal



Dag 1 ; Van Loja naar Alhama De Granada, 37 km.
Vanaf het hotel Manzanil starten we vandaag met een paar `redelijk` vlakke km`s. Daarna begint er een hele lang klim van bijna 10 km. Ik ken het nog van verleden jaar.
Het hoogste punt is op 1420 meter en de weg is zand en losse stenen. Een zware klim. Tussen de bergen is het al bloedheet ondanks dat het pas 10 uur is.Ik stap stevig door, mijn benen voelen sterk. Ik loop een stukje met Richard maar klim net iets sneller.
Als ik boven kom zie ik dat het gemiddelde toch nog 6.6 km per uur was, niet slecht.
Boven is de eerste checkpoint en als mijn kaart gechipt wordt en men zegt dat ik de eerste vrouw ben neem ik een besluit. Ik krijg er een boost energie van, vul mijn water bij en ga racen voor een dagoverwinning. De Spaanse Idoia zit vlak achter me. Maar het is het proberen waard.
Ik ben snel weg van de post en er volgt een heerlijke afdaling waar ik hard naar beneden ren.
Een golf van geluk stroomt door mijn lijf. Dit is wat ik wil en intens van kan genieten. Niemand om me heen, gewoon ik, de bergen en het ruige landschap van Andalusië.
Het tempo ligt hoog en ik weet dat het misschien wel te hoog is, er zijn namelijk nog 4 zware dagen. Maar deze dagetappe nemen ze niet van me af.
Ik finish in 4.16.49. De 15de in het klassement, de eerste vrouw en ik heb 11 minuten voorsprong op de 2de vrouw. Ik voel dat dit een hele andere loopweek gaat worden dan ik gedacht heb. Er gaat geraced worden. Niets foto`s maken, niets chillen op de checkpoints, bijvullen en weg. Ik voel dat er iets gaat gebeuren!
Hier lees je het hele verhaal.
Martine

22:18 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-06-10

De VeluweZoom Trail

Zijn inspiratie kwam uit de Transalpine Run. Na 7 dagen in de bergen gelopen te hebben dacht Jan Strijker dat kan ook in NL. Wel met wat minder hoogtemeters, maar een ultratrail moet kunnen ipv die lullige 12 km crossjes
Zo ontstond het idee voor de eerste editie van de Veluwezoom Trail 2010. Jan maakte een route van 51,4 km over de Veluwe die zo goed als onverhard is. Met natuurmomenten kwam hij overeen dat er gelopen mocht worden door bepaalde stukken als er een limiet van 150 lopers zou zijn.
Er waren 90 voorinschrijvingen. 81 lopers stonden aan de start.
Met 2 drink posten wist iedereen dat je selfsupporting moest zijn. Op 25 en 42 km kon je bijtanken. Het was een mooi gezicht om bij de start iedereen met een rugzakje te zien. Dat is voor het eerst dat ik dat zie in NL.
Het was een prachtige trailloop. Ik heb genoten van de route! Het hele verhaal kun je hier lezen.
Martine
 

 

20:29 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-05-10

De hardloop4daagse op de Veluwe in NL

Terwijl de kids met de ouders aan het spelen waren in de Ardennen begon ik aan de hardloop4daagse in Nederland. In 4 dagen 6 prachtige maar zware etappes over de veluwe. Een totaal van 100 km.
Het was vooral genieten maar ook afzien maar uiteindelijk werd ik 2de dame in mijn categorie en 3de in het algemeen dames klassement.
Het hele verhaal kun je hier lezen.
Dit was het startschot voor de echte km`s op weg naar de TDS .

22:12 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-05-10

De TDS, 111 km en 7000 hoogtemeters

Nico, de geluksvogel gaat de UTMB lopen. Wim en ik zijn uitgeloot en volgend jaar mogen wij. Nu gaan wij de TDS lopen, ook niet te onderschatten! De TDS is dit jaar van route veranderd. Nu loop je van Courmayeur (IT) naar Chamonix (Fr). De vorige edities was het andersom. Wel zo gezellig want daar finishen ook de CCC en de UTMB.
Het parcours is daardoor iets langer geworden (111 ipv 106) en wat meer hoogtemeters.
Voor de TDS heb je 2 punten nodig om mee te mogen doen. Dat zegt genoeg over de zwaarte.
De tijdslimiet is 32 uur. Wat deze race extra zwaar maakt is dat je om 24 uur nachts vertrekt en dus zal de gemiddelde loper 2 nachten onderweg zijn. In de nacht lopen in de bergen is zwaar.
Verleden jaar was de start om half 5 in de ochtend en was het dus al snel licht.
Nu zal je als je de tijdslimiet haalt maximaal om 8 uur in de ochtend binnen moeten zijn (32 uur later). Stel dat je wat sneller bent dan zul je nog tussen 24 en 6 uur finishen.
Hoe de route precies loopt kun je hier zien. De zwaarste collen zijn volgens de organisatie; Col du Petit Saint-Bernard (2,188m), Passeur de Pralognan (2,567m), Col du Bonhomme (2,329m) enMont-Joly (2,525m).
Hoe dan ook, er moet nog hard getraind worden. Maar ik zie er wel al naar uit! Martine

 

16:04 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-04-10

De Bouillonante werd 22 ipv 52 km.

Gisteren was weer de mooie trail Bouillonante. Een trail van 52 km door de prachtige vallei van de Semois. Ik stond als enig Malheurlid aan de start omdat iedereen familieverplichtingen had. Maar helaas heb ik de pijp aan maarten moeten geven na 22 km. Het was niet mijn dag. Geen energie en ik had geen zin om mij helemaal kapot te gaan lopen en het een lijdensweg te maken.
Zo heb ik wel 22 km genoten van een mooie ietwat korter trail dan bedoeld. Het hele verslag kun je hier lezen.
Martine

11:58 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-04-10

Far Out over trailrunning

coverFarout11 Far Out is een trimestriëel tijdschrift over buitensport en avontuur.  In laatste editie staat een groot artikel over trailrunning naar aanleiding van de Lafuma Trail Trophy en een interview met een "volgens hen" ervaren trailrunner. 

10:45 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-04-10

Winterstop eindelijk gedaan...

De winterstop is eindelijk gedaan...zowel voor de weblog als voor Nico en mezelf.  Gelukkig hadden we  Martine nog die nu en dan eens een berichtje postte en de ganse winter lang volop bleef  doortrainen, inclusief enkele wedstrijden en het 5 x 50 km prestatie. 

Sinds een drietal weken zijn Nico en ik eindelijk opnieuw beginnen trainen en vanaf vandaag probeer ik weer geregeld berichtjes te posten op onze weblog. De excuses van de lange stop kennen jullie ondertussen wel al : verbouwingen, beiden zelfstandig begonnen, donkere  winter,...eigenlijk excuses waar ik bij een ander zou op antwoorden "tijd om te lopen kun je altijd maken...".  Maar soit.

De hoofdreden waardoor ik me eindelijk heb kunnen oppeppen om opnieuw gericht te trainen was het feit dat ik dan toch kon deelnemen aan de lange versie van de Ultra Trail du Mont Blanc,  nadat Martine en ik oorspronkelijk niet werden verloot voor de lange afstand (167 km) en enkel konden deelnemen aan de korte vesie (TDS).  Nico was gelukkig wel verloot maar onze "regeltante" Martine had het uiteindelijk kunnen regelen via North Face dat we toch konden deel nemen...maar helaas kreeg ik maandag  te  lezen dat er een haar in de boter  zit en we toch niet  kunnen deelnemen.  Gezien ik ondertussen terug aan het genieten ben van het lopen, ga ik nu voluit voor de TDS.  Trainen voor de TDS of UTMB maakt eigenlijk niet zo veel verschil uit.  Voor beiden moet je toch zo veel mogelijk kilometers  lopen en zo veel mogelijk de bergen/heuvels intrekken.  Ook om Nico extra te motiveren zal ik gemotiveerd blijven trainen (en misschien nog hopen om op één of andere manier mee te kunnen doen aan de UTMB).

Deze maand houden we  het  nog bij een 50 tot 60 km per week,  maar vanaf mei trekken we dit de hoogte  in om in juli en augustus zeker  wekelijk 100 tot 120 km te lopen.   Ook verschillende wedstrijden staan op het  programma, vooral de wedstrijden van de Lafuma Trail Trophy :

- 6 juni : Aywaille (35 km)
- 13 juni : La Roche en Ardenne (60 km)
- 3 juli : Tombeau du Chevalier (53km)
- 8 juli : Trail du Val d'heyre (56 km)

 

 

10:30 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

31-03-10

De BMUT 2010

Voor mij is de training voor de UTMB stiekem al begonnen. Ik had me namelijk gecommiteerd aan een ultra tour met een prachtig goed doel. Na maanden van voorbereiding gingen we afgelopen woensdag dan eindelijk op pad om 5 dagen iedere dag 50 km te lopen. Met 3 andere hardloopgekken tourden we door Nederland. Aan onze zijde veel medelopers die keiharde euros betaalden om ons doel te steunen.
Ook Malheur leden doneerden en liepen mee!
Het hele verslag kun je op runtodream lezen.
Na 250 km hadden we 11.000 euro bij elkaar gelopen! Wat een prachtig bedrag!
Martine

18:49 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-03-10

UTMB here we come!

18 januari schreef ik teleurgesteld dat ik samen met Wim uitgeloot was voor de UTMB (De Ultra Trail De Mont Blanc van 166 km met 9400 hoogte meters). Nico was wel ingeloot.
Maar een paar dagen later was de aanvraag via The North Face NL nog een keer naar Chamonix.
Zij wilden proberen om ons via die weg toch nog aan de start te krijgen. Regelmatig heb ik hun gestalkd gemaild of ze al wat wisten. Het duurde en duurde maar. Gisterenavond toen ik laat thuis kwam las ik de mail en waren daar de verlossende woorden,

Hello Fellow Ultra Runners!

If you are receiving this email then this means that you have requested a place in one of the four races

in the 2010 The North Face Ultra Trail du Mont Blanc. I will shortly submit your details to the race organisers.

En daar staan Wim en ik bij!! Het gaat gebeuren. In 2010 mogen we aan de start staan van de UTMB! Een droom die uitkomt.
Een TNF team van 107 lopers zullen aan de 4 wedstrijden meedoen.
Dat er veel werk voor verricht moet worden is duidelijk. Maar jeetje, wat zijn we er blij mee en wat hebben we er zin in!!
Nu kunnen we een mooi programma gaan maken voor 2010 op weg naar de UTMB. 27 Augustus om 18.30 worden Wim, Nico en ik met 2300 andere lopers weggeschoten voor de 8ste editie van de UTMB.
Josien en Hans, ontzettend bedankt voor julie hulp!!

Martine

23:45 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (1) | Tags: utmb |  Facebook |

22-01-10

2010 en Skins Malheur Ultrasport

Het is relatief rustig geweest op onze site. Na het WK heeft iedereen een sport pauze genomen. Ondertussen is die pauze voorbij. Iedereen pakt de training weer voorzichtig op. Martine is weer terug uit Afghanistan en kan zich ook weer bij het team vervoegen.
Wat zijn de plannen voor 2010??
Eigenlijk waren die al vrij duidelijk. Het zou een rustig jaartje worden qua adventure racen. Een aantal teamleden hebben het erg druk met verbouwen, het gezin en nieuwe banen. Het plan was om daarom ons in te schrijven voor de UTMB, de trail/berg wedstrijd aller tijden. 166 km door de bergen van Frankrijk, Italie en Zwitserland.
Dus hebben we ons ingeschreven en afgelopen week was de loting. Er moesten ongeveer 1200 lopers uit doordat het aantal deelnemers veel te hoog was.
Helaas, Wim en Martine zijn uitgeloot. Ontzettend balen want het zou het hoofddoel worden voor 2010.
Maar we zijn nog bezig met een heel klein kansje om er toch tussen te komen. Of dat lukt horen we volgende week. Lukt dat niet dan zullen we waarschijnlijk de TDS als alternatief gaan doen. 106 km met 6600 hoogtemeters. Ook een mooie optie maar het voelt toch als een schrale troost.
Wordt vervolgd.
Martine

12:54 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-12-09

UTMB : alles begint op 23 december

Notez bien cette date : 23 décembre 2009. A partir de ce jour, vous aurez jusqu'au 13 janvier 2010 pour vous préinscrire à l'UTMB®, la CCC® ou la TDS, et jusqu'au 8 janvier 2010 pour la PTL. Tous les détails ci-dessous.

Sans oublier qu'il est simple de s'inscrire !
- Cela ne nécessite pas d'être un "as de l'informatique et de la connection",
- Ce n'est pas un sprint infernal
- Il suffit d'avoir ses points et envie de le faire

1. Pour vous inscrire à l'UTMB®, à la CCC® ou à la TDS

La période de préinscription est ouverte du 23 décembre 2009 au 13 janvier 2010 sur le site www.ultratrailmb.com. Lorsque vous vous connecterez, la validation de votre préinscription sera prise en compte après versement de 50 euros d'arrhes. Si le nombre d'inscrits dépasse le nombre maximum de coureurs possible, un tirage au sort sera effectué, et si vous faites partie des heureux élus, il vous faudra confirmer votre inscription entre le 22 et le 31 janvier 2010.
Si vous ne faisiez pas partie de ces élus, alors vous serez prioritaires et "exemptés" de tirage au sort pour 2011.

2. Inscriptions groupées

Il est également possible de se préinscrire en groupe, pour un maximum de 12 personnes à la fois (un même groupe peut être constitué de coureurs inscrits sur l'UTMB®, la CCC® ou la TDS). Il n'y a pas de challenge par équipe, mais cela vous permettra le cas échéant d'être sûr que le résultat du tirage au sort sera identique pour tous les membres de votre groupe.

3. Courses qualificatives

La liste des courses qualificatives est disponible sur le site de l'Ultra-Trail du Mont-Blanc®. Il faut pour chaque épreuve avoir accumulé un certain nombre de points, sur des courses courues en 2007, 2008 ou 2009. Pour pouvoir participer à l'UTMB®, il faut 4 points acquis en deux courses au maximum. Pour la TDS, il vous faudra 2 points et 1 point pour la CCC®.

4. Cas particulier : Petite Trotte à Léon

Chaque équipe est formée de 2 ou 3 coureurs dont au moins 1 finisher de l'UTMB® La préinscription fonctionne sur le même principe que pour les autres courses mais s'étend du 23 décembre au 8 janvier, de façon à ce que ceux qui ne seraient pas tirés au sort puissent s'inscrire sur l'une des trois autres épreuves.

[Liens et ressources]
Incriptions 2010
Le règlement de l'Ultra-Trail
®

00:30 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-12-09

Skins Malheur Ultratrail du Viroinvallooise

DSC_0183

Op zaterdag 27 maart 2010 organiseert het Skins Malheur Ultrasport Team de Ultratrail du Viroinvalloise. In en rond het dal van de Viroin, strijdtoneel van de voorbije twee edities van de Malheur Raid XL, wordt een nieuwe uitdaging aangeboden.

 

De Skins Malheur Ultratrail du Viroinvalloise is een individuele loopwedstrijd, waarbij de deelnemers met behulp van kaart en kompas een twintigtal controlepunten moeten verzamelen, verspreid over de vallei van de Viroin en de uitgestrekte bossen . Hiervoor krijgen ze 9 uur de tijd. Voor de snelsten moet dit ruimschoots voldoende zijn om het totale parcours af te leggen, wat (afhankelijk van de gevolgde route) ongeveer 60 km lang is. Maar ook wie wat trager loopt of minder vlot oriënteert kan zijn hartje ophalen. Omdat de wedstrijd op tijdslimiet georganiseerd wordt, kan iedereen een volle 9 uur naar eigen vermogen lopen en oriënteren. De enige boodschap is om voor het verstrijken van de tijdslimiet binnen te zijn, want per 10 minuten na die limiet wordt één zuurverdiende CP afgetrokken van je eindtotaal.

 

Praktische informatie

* Het startschot wordt gegeven op zaterdag 27 maart 2010 tussen 9:00 en 10:00

* Het hoofdkwartier is Relais Verlaine in Vierves (http://www.relaisverlaine.be)

* Het is een individuele wedstrijd, en deelnemers vertrekken met een interval van 1 minuut.

* Samen lopen is toegestaan, samen starten niet (maar racers mogen op elkaar wachten)

* Maximaal 60 deelnemers (kan nog aangepast worden)

* De gebruikte kaart is een toeristische kaart van het Nationaal Geografisch Instituut, schaal 1:25.000

* Moeilijkheid van de oriëntatie is 2/5. Een basiskennis is noodzakelijk

* Geen bevoorrading onderweg, wel winkeltjes in dorpen, en mogelijkheid om bevoorrading in het hoofdkwartier achter te laten

* Finish tussen 18:00 en 19:00 zaterdagavond (afhankelijk van de starttijd – exact 9 uur)

* Verplicht materiaal: Rugzakje met drankhouder (min. 1 liter), regenkledij, kompas, GSM

* Er bestaat de mogelijk tot overnachting in Relais Verlaine van vrijdagavond tot zondagochtend

* De inschrijvingsprijs wordt bepaald door de vereisten van de deelnemer (voorlopige richtprijzen):

o       Enkel deelname wedstrijd : 15 euro

o       Deelname wedstrijd + pastaparty achteraf : 30 euro

o       Deelname wedstrijd + 1 overnachting + half pension: 55 euro

o       Deelname wedstrijd + 2 overnachtingen + halt pension: te bepalen

* Organisator (+ jury): Roel Smolders

Meer info : roel@adventurerace.be en www.adventurerace.be

10:04 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-11-09

Hardlopen in de Woestijn

Terwijl Wim, Nico, Roel en Jacq bijna op weg zijn naar het WK in portugal ben ik hier in de woestijn van Afghanistan mijn rondjes aan het lopen. Tijdens een duurloop van 3 uur hebben mijn collega@s het een en ander gefilmd.

Martine

06:46 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

28-09-09

UTMB - opmerkelijk berichtje

In de afloop van de UTMB wil ik u volgend bericht niet besparen... (gepost in de nieuwsbrief van de organisatie)

La Petite Trotte à Léon
There were those who cheated on the PTL ?!?
It is difficult to understand the motive of team n° 41, the Mord'Fin, comprising of C*** C***, P*** M*** and D*** A***! After a detailed study of their route, it appears that this team cheated by using a vehicle several times to gain time along several parts of the route. At their arrival, they knowingly lied to the organisation. They are officially disqualified and definitively considered as "Persona non grata" by The North Face® Ultra-Trail du Mont-Blanc®.

Hoe je dit als atleet voor jezelf kan verantwoorden, is me een raadsel. Het staat in elk geval haaks op alle olympische gedachte (en menselijke eer).

Roel

15:13 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

08-09-09

UTMB?

Tijdens de CCC heb ik tegen Nico gezegd dat ik de 166 km UTMB wel heel erg ver vind.
Het was namelijk zo, voor we überhaupt de CCC 98 km hadden gelopen was het plan al gemaakt door de jongens van Malheur. Volgend jaar lopen we de UTMB en het jaar daarop de Petit Leon als team (dat is 260 km in 4 dagen) Maar wel als het goed gaat.....ja,ja dat ken ik, het besluit was al genomen.
Aanvankelijk dacht ik, hm, te ver dat doe ik niet hoor. Maar na een week begint er al iets te knagen. De UTMB, een rondje Chamonix - Chamonix. 166 km met 9400 hoogtemeters met een tijdslimiet van 46 uur. 68 km meer dan wat ik nu gedaan heb, in uren heb ik dan nog 24 uur over. Maar met deze race moet je ook een paar powernapjes doen omdat je 2 nachten onderweg bent.
Als er al iets knaagt en je zie dit filmpje dan gaat er alleen maar meer knagen. Kippenvel!
Ik heb de eerste 3 lopers binnen zien komen, waanzinnig wat kunnen die lopen! Hoe dan ook, ik heb nog genoeg bedenktijd. De inschrijving begint in Januari. De punten heb ik. Er zijn 4 punten verplicht. Met de CCC heb ik 3 punten en met de All Andalusia Trail heb ik er ook al 3.
Misschien moet ik eerst maar eens een lijstje maken, de voors en tegens.....Ondertussen hebben Nico en Wim al besloten om het te doen.
Wat een moeilijke keuzes hebben we toch in het leven. Martine

22:29 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

31-08-09

Verslag 3, Martine in de CCC

Courmayeur was omgetoverd tot een lopers dorp toen we er vrijdagochtend aan kwamen om half 9. Erg sfeervol waar de muziek en ambiance ons al kippenvel bezorgden.
De spanning was bij ons alle 4 te zien. Misschien wel bij alle lopers, 1800 afgetrainden mensen klaar voor een loop van 98 km en 5600 hoogtemeters en evenveel zoveel dalende meters. Een heel klein deel zou voor de nacht al finishen, een groot deel pas na 24 uur en een andere groot deel zal de finish niet halen.
Met het nummer Conquest of Paradise begon het aftellen en gingen we daadwerkelijk op pad. Met een brok in mijn keel maakten we een rondje Courmayeur waar de locals massaal lawaai stonden te maken met koeienbellen.
De eerste 6 km loop je via asfalt richting de eerste top, Tete de la Tronche. Dat was gelijk zowat het enigste asfalt van de 98 km. Het gaat gelijk omhoog maar je kunt nog wel blijven rennen. Een ongelooflijk lang lint van lopers zie je voor en achter je.
Dan verdwijnen we de trails op en begint de klim echt. De jongens ben ik al lang kwijt want ieder zou zijn eigen race lopen. Ik ben er ook helemaal niet met tijd bezig. De enigste tijden die in mijn hoofd zitten zijn de deadlines van Arnuva en Champex. Als ik daar maar op tijd ben dan komt alles goed.
Al snel zie ik alle lopers met de stokken lopen en besluit de mijne ook te pakken met het klimmen. Alle krachten die ik kan sparen moet ik sparen. Uiteindelijk loop ik gewoon 90 km met de stokken. Met klimmen een extra steun en met dalen bij de steile stukken ook erg handig. Bij andere afdalingen hou ik ze gewoon in mijn handen. Het resultaat is wel dat ik spierpijn in mijn armen heb.
De klim gaat gestaag omhoog en soms stagneert het wat door het smalle pad en de vele lopers. Opvallend is de stilte van de lopers. Omdat je gelijk zo aan het zwoegen ben spaar je je energie en heb je alle lucht nodig met het klimmen. Met het dalen ben je zo geconcentreerd dat je alleen met jezelf bezig bent. Dat geldt voor de hele race, ik heb nog nooit zoveel lopers gezien die zo weinig met elkaar praten. Maar wel met veel respect en begrip voor elkaar. Want zodra er iemand in de problemen is, is er hulp.
De weg naar boven levert waanzinnige vergezichten op. De Mont Blanc en de Grand Jorasses maken je sprakeloos. Als je achter je kijkt is het zo gaaf om te zien, er lijkt geen einde aan de lopers te komen. Ik stap stevig door en zweet mij rot, het is erg warm. Steeds zie ik beneden Courmayeur liggen. Ik kijk bewust om mij heen en sla de beelden op.
Na 12 km ben ik bij de eerste post. Sommige mensen gaan uitgebreid zitten, ik niet. Ik vul mijn waterflessen en drink een glas cola en ga verder. Ik heb er 2 uur over gedaan.
Op 16 km ben ik boven (2584m) en geniet even van het uitzicht. Ik maak een paar foto`s en zet de afdaling naar Arnuva in.De rest kun je hier lezen.
Martine

14:20 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Verslag CCC : alles ging op en neer

dsc06573m
Martine,  één van de  dames van ons Malheur Ultrasport Team,  heeft  zopas een verslag van de CCC neergepend op haar weblog...beter kan ik het  niet verwoorden dus hou ik het hier gewoon bij enkele persoonlijke gedachten en laat jullie genieten van haar verslag en foto's :

http://runtodream.web-log.nl/runtodream/2009/08/ccc-98-km...

 

Zoals je in haar  verslag kan lezen heb ik het heel zwaar gehad.  Daarom ben ik enerzijds een beetje ontgoocheld van mijn tijd maar anderzijds ben ik fier dat ik heb blijven volhouden tot op het einde.  Ik denk dat dit laatste je meer oplevert dan enkel een mooie tijd...want ja,  ik heb op bepaalde momenten gedacht op te stoppen.  Maar dankzij de steun van Muriel,  mijn kids, Tanja en Ingrid, de goede verzorging van een twee mooie vrouwelijke dokters en het WK in mijn hoofd, heb ik gelukkig doorgezet.

Alles liep vlot tot kilometer 40.  Ik liep voortdurend rond de 300ste plaats en voelde me heel goed.  Zoals ik bezig was  geloofde ik in een tijd sterk onder de 20 u.  Maar vanaf km 40 kreeg ik zware  maagkrampen.  Ik kreeg niets meer binnen...geen drank en geen eten.  In Champex (km 54) heb ik proberen te  eten maar ik moest onmiddellijk alles uitbraken.  De laatste afdaling voor de bevoorrading op km 70 was een ware  marteling...mijn benen waren elastieken,  ik voelde  me volledig leeg !  Over 6 km afdalen heb ik twee uur gedaan.   Toen ik aan de bevoorrading kwam had de  organisatie onmiddellijk door dat er iets was met mij en moest ik naar binnen in hun "veld-hospital".  Ik vertelde hen dat ik de laatste  5 u niet gegeten en gedronken had. Gevolg een veel te  lage suikerspiegel en dehydratatie.  Na wat pilletjes,  drankjes, een spuitje, 2 uur rusten en een goede massage van mijn benen mocht ik weer vertrekken.  Ik voelde me herboren en begon aan de voorlaatste beklimming.  Ik haalde de één na de ander weer in.   Ik wist ook dat Nico en Martine mij ondertussen hadden ingehaald en een 20tal minuten voor mij waren.  Op de volgende bevoorrading (km 80) gingen zij net vertrekken toen ik toe kwam.  Ze besloten te wachten (bedankt !). Ik nam snel wat  versnaperingen en thee en vertrok samen  met hen  voor de  laatste, maar zwaarste beklimming.  Samen kwamen we  toe na net geen 22 uur.

dsc06580a

Waarschijnlijk had ik op de eerste bevoorradingsposten te veel gedronken.  Een 6 tal glazen spuitwater en wat sportdrank per post,  maar wat wil je met zo'n hitte.  Waarschijnlijk kon het water niet snel genoeg opgenomen worden en werd mijn maag een heus "zwembad" met drijvende muesli-repen...  Dus misschien in de toekomst wat minder  gulzig zijn met water en wat meer  isotone drank. 

Maar al bij al,  ik voel me gelukkig dat ik de wedstrijd heb uitgelopen en de tijd kan me gestolen worden.  En zo heb ik mijn punten om volgend jaar de volledige  UTMB van 164 km  mee te doen.

dsc06574c

Wim

14:19 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

30-08-09

Alle 4 Malheurkes gefinished!

4 trotse Malheurleden de dag na de CCC in hun Finisher Fleece (net wakker na 11 uur slaap) Het verslag volgt spoedig.

22:28 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

19-08-09

Dodentocht

Opgeven staat normaal niet in mijn woordenboek...maar toch heb ik het vorig weekend moeten doen.  Of mag ik opgeven vervangen door "bewust vroegtijdig stoppen van een wedstrijd"...

Vorige week vrijdag stonden Nico en ik aan de start van de Dodentocht. Een 100 km lange wandeltocht in de omgeving van Bornem en Buggenhout.  Je hebt 24 u de tijd om  terug te zijn...het lijkt veel maar het is in de eerste plaats een wandeltocht en van de 11.000 deelnemers zijn er misschien maar een 100 tal die  het meeste of alles lopen.   Wij hadden uiteraard,  als voorbereiding voor de CCC, gekozen om te lopen.  Trouwens,  de omgeving is nu  echt niet  zo mooi om daar 20 u aan 5 km/u door te  stappen...

Nog 100 km lopen twee weken voor de start van de CCC ?  Velen vonden dit "overmoedig" of niet echt slim volgens de "trainingsboekjes".  Vandaar dat  we ook duidelijk vooraf gesteld hadden  dat het uitlopen van de 100 km geen doel op zich is maar wel het zien als een doorgedreven laatste training.  We wilden er  uiteraard geen blessures  of overtrainings-symptonen aan overhouden... een dagje of 2 zware benen was het maximum offer.

Om 21.00 u  werd het startschot gegeven  en na 5 minuten strompelen tussen de massa konden we beginnen lopen.  Het was echt heerlijk lopen : veel volk en ambiance, valavond,  een temperatuurtje van ongeveer 18 ° C,... en vooral het ging heel vlot.  Zonder probleem konden we  blijven babbelen met "Jan en alleman" terwijl we ongeveer aan 10 km/u liepen.  De controle posten volgden elkaar snel op ...maar  vanaf km 57 begon ik het lastig te krijgen.  Niet echt de ademhaling maar enderzijds de benen (er zat blijkbaar nog wat "sleet" van  56 km in de Ardennen van vorige week op) en anderzijds vooral mijn maag.  Richting Buggenhout besloot ik dan maar te stoppen.  Ik ben zeker dat ik nog verder  kon doen op karakter,  maar ik had geen zin om me mentaal en lichamelijk te forceren.  Dus na 66 km ben ik gestopt en wijselijk in mijn bedje gekropen.  De prijzen worden pas volgende week in Chamonix uitgedeeld...

Nico heeft wel nog verder gedaan.  Ook hij had het na 57 km wat lastig in de benen maar hij heeft  blijven volhouden en na wat stappen heeft hij terug kunnen lopen tussen km 66 en km 90...daarna werd het wat moeilijker maar het zou zonde zijn geweest om op 90 km te stoppen...dus afwisselend lopend en stappend is hij doorgegaan om na 12 u binnen te komen.  Respect en proficiat !   Nog iemand die twijfelt aan Nico om mee te gaan naar het WK ?  Wacht maar tot in Chamoxnix...

Wim

 

12:25 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

10-08-09

Trail du Val d'Heure

terril-dampremy-photo-chorski-xdxpo

Gisteren, 9 augustus, hebben Martine, Nico en mezelf de trail du Val d'Heure gelopen.  Een 56 km lange trailrun over meer dan 1.500 hoogtemeters.  Ideaal als een flinke training voor de Ultra Trail du Mont Blanc over drie weken (en ik was absoluut niet de enige  loper die daar kwam trainen voor de Mont Blanc).  Ik had nog maar weinig gehoord over deze wedstrijd en eigenlijk verwachte ik een wedstrijd met redelijk wat asfalt en een niet al te zwaar gezien de omgeving (net over Charleroi).  Maar ik was meer dan positief verrast.  Het was een super mooie maar vrij zware wedstrijd.  Als we 2 km asfalt gehad hebben zal het veel zijn...en de overige wegen waren waren vooral  kronkelende single track waar je voortdurend geconcentreerd moest blijven om niet over een steen, tak of boomwortel te vallen.  Tijdens de eerste 25 km volgde de ene beklimming na de andere.  Geen  lange beklimmingen maar vooral kort  op elkaar volgende steile klimmetjes.  De organisatie heeft waarschijnlijk gans de week gezwoegd met een bosmaaier om er zelf nog heel wat paden bij te creeëren.   Naast  de tientallen kleine klimmetjes werden we  ook 2 lange en steile beklimmingen voorgeschoteld op enkele "terrils" (blijkbaar heet dit slakkenberg in het mooi Nederlands...) waar enkel je benen niet voldoende waren om boven te komen.   Na de eerste 25 kilometer waren er veel minder  klimmetjes maar door de pittige eerste  zware 25 km voelden de kleine hellingetjes toch vrij zwaar aan.   Tot aan de  tweede (en laatste) bevoorrading op 36 km ging het lopen heel vlotjes.  Zonder  problemen kon ik alle beklimmingen blijven lopen, kon ik gemakkelijk met iedereen een praatje doen en vloog de tijd (en kilometers) razendsnel voorbij.   Tot ongeveer  3 km na de bevoorrading...de man met de  hamer !  Ik kon alle excuses gebruiken om te stoppen : mijn benen, de warmte ( 30 ° C),  mijn maag, mijn hoofd,... Had ik te snel gelopen ? Waren het de voorbije zware trainingsweken die zijn tol eisten ?  Ik zag het echt niet zitten om zo kapot de laatste 15 km af te tellen.  Ik wou wat eten maar mijn maag voelde zo slecht dat ik echt geen zin had om te eten...maar het  moest.  Kruimeltje per kruimeltje probeerde ik een mueslibar te eten terwijl andere lopers mijn vlot voorbij liepen.   Na 15 minuutjes stappen en  me zelf zo goed als mogelijk proberen op te peppen lukte het me eindelijk om terug te beginnen lopen denkend aan Murikami's woorden "pijn is niet te vermijden, maar lijden is vrij".   Op zo'n moment moet je vooral proberen aan andere en leuke dingen te denken...en plots verzonken in de verbouwingen die volgende week bij mij thuis beginnen, was ik een uur verder  Een  steile afdaling bracht  me plots uit mijn droomwereld  en werd ik  opnieuw geconfronteerd met de pijn en vermoeidheid.   Maar gezien ik nauwelijks nog 5 km van de aankomst verwijderd was , had ik nog voldoende mentale kracht om  lekker te versnellen (hoe sneller  ik loop hoe minder  lang ik afzie en ik een frisse pitn kan drinken)   Na 06.30u  kwam ik als 28ste binnen.   Nico kwam 19 minuten later binnen en Martine kwam als tweede vrouw binnen na 7u25min.   Het was in elk geval een mooie wedstrijd en training en des te meer  is maar weer eens bewezen dat blijven eten en drinken zo belangrijk is !   Vrijdag nog de Dodentocht ( 100 km maar vlak) lopen en dan twee weken taperen.

Wim

13:58 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

06-08-09

CCC, de route en andere weetjes

De route van The North Face Ultratrail Du Mont Blanc is er een met veel hoogtepunten, letterlijk en figuurlijk.
De start van de 98 km is in Courmayeur, Italië. Eigenlijk begin je gelijk naar 2500 meter te klimmen, naar de Tete de La Tronche (2584m) waar je getrakteerd wordt op een van de mooiste uitzichten die je je kan voorstellen. Met uitzicht op de Mont Blanc en de Grand Jorasses moet je wel stil worden.
Hierna volgt de Grand Col Ferret (2537m) waarna je Zwitserland in loopt via 17 km dalen.
Champex (1477m) is een plaats in Zwitserland waar een grote post is en het ligt op 55 km. Daar moet ik voor 23.20 uur zijn. Daarna ligt een er een lange nacht voor je.
Hierna gaat het weer omhoog. Via Bovigne (1987m) en Cologne (2011m). De afdaling die daarop volgt brengt je naar Vallorcine (1260m) en daar moet ik voor 7 uur zijn. Dat is op het 80 km punt.
We zijn dan al in Frankrijk en Chamonix komt dan ook in zicht. Maar eerst nog de Tete Aux Vents (2130)m) op. Dan volgt er een hele zware afdaling van 10 km met nog een klimmetje van 500 meter op 90 km voor je in Chamonix aan komt. Na 98 km en 5600 hoogtemeters ligt daar de finishlijn......

De organisatie zelf omschrijft de zware punten als volgt;
Het klimmen van de Tête de la Tronche (2584m) dan de  Grand col Ferret (2537m) in het eerste 1/3 deel van de race. Het 2de deel leidt je over 3 zware beklimmingen, Bovine, Tseppes en La Tête au vents. De lange afdalingen na iedere klim zal steeds een beproeving voor knieën en spieren zijn.

Arjan, een loper van DRR heeft mij veel tips gegeven die hij verleden jaar heeft opgedaan tijdens de CCC. Oa dat je niet uitgebreid moet gaan zitten eten op de 2 eetposten. Veel lopers zijn daardoor gestrand omdat ze in tijdnood kwamen.
Het Malheur team zal zeer waarschijnlijk wel voordeel hebben aan de nachtelijke adventure race avonturen. We hebben ervaring met nachtlopen. Er zitten lange rechte afdalingen in maar ook technische stukken. Kortom, je moet constant geconcentreerd blijven wat niet mee zal vallen, zeker niet in de nacht.

Verder zijn wij te volgen via een sms service. In totaal kost dat 8 E en daar krijg je ongeveer 20 sms-jes voor. Als je daar interesse in hebt kun je dat hier regelen.  
Onze start nummer zijn;

Martine; 8379.
Roel; 8366
Nico; 8464
Wim; 8364
Ingrid gaat als supporter mee en zal mij onderweg op de hoogte houden via de sms hoe wij het alle 4 van Team Malheur Ultrasport doen.
Overigens zijn in totaal maar 13 Nederlanders die mee doen aan alle 3 de races. In tegenstelling tot de Belgen die zo`n 165 deelnemers hebben.
Hier zie je nog een mooie 3D virtuele tour. En dit filmpje moet je echt even bekijken, wat is dat prachtig! Het gaat een ongelooflijke reis worden.
Martine

15:06 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-08-09

Gezinsvakantie met veel hoogtemeters...

DomeViewSouth2sm

Ik ben net terug van twee weekjes vakantie in de Franse Alpen.  De bedoeling van zo'n vakantie is uiteraard  zo veel mogelijk genieten samen met  Muriel en onze  2 kinderen.  "Family time" met andere woorden.  Voor ons betekent dit vooral  de kinderen laten kennismaken en genieten van verschillende  buitensporten en de natuur, genieten van het  lekkere Franse eten en uiteraard van de  lekkere wijn onder de sterrenhemel (als de kids in bed liggen).  Maar met de CCC North Face in het voortuitzicht was het toch ook de bedoeling om geregeld wat te lopen.  Vooral hoogtemeters.  Afstand kan ik voldoende lopen in België dus moest ik hier profiteren om vooral veel te klimmen en te dalen.  

Dank zij het mooie weer  ben ik in beide (gezin en trainingen )geslaagd.  Samen met mijn kinderen ( 6 en 7 jaar) hebben we  2 via ferrata's gedaan,  een canyoning, hydraspeed op de Durance, gaan rotsklimmen, 2 mooie MTB tochten gereden (waarvan eentje lekker 21 km downhill vanuit Col de Lautaret) en enkele bergwandelingen gedaan.  Maar het allermooiste, waar ik dan als papa behoorlijk fier op ben, is een 2 daagse bergtocht.  Een wandeling van 1.400 hoogtemeters die ons naar de voet van de Barre des Ecrins op de Glacier Blanc op  3.200 m bracht (zie foto).  Niets mooiers om samen met je gezin in cordee over een prachtige gletser te lopen en op rotsen te klauteren !

Deze  laatste tocht heb ik 's anderdaags dan nog eens herhaald maar al lopend.  In 2 uur tijd  1.400 m klimmen om vervolgens een uurtje downhill te lopen.  Het was vooral leuk om de alpinisten (de glacier Blanc is een vertrekpunt voor verschillende beklimmingen boven de 4.000 m)  hun reactie te zien.  Zij verstopt onder  enkele Gore-Tex lagen, omwikkeld met meters touw , gebogen onder een rugzak vol klimattributen en in cordee stappend op stijgijzers terwijl ik op loopschoenen de gletser overliep in een shortje en t-shirt (uiteraard had ik ook een rugzak bij met een lange broek,  regenjas, EHBO, overlevingsdeken,...).

Ik probeerde om de  2 dagen te gaan lopen en zo ben ik er in geslaagd om in 10 dagen   132 km te lopen over 5.840 positieve  hoogtemeters en 6.640 negatieve hoogtemeters.  Inderdaad minder dan de eigenlijke Ultra Trail du Mont Blanche...terwijl ik dit toch al vrij pittig vond. 

De komende  2 weken probeer ik nog 100 km per week te lopen, inclusief de Trail du Val d'Heure ( 56km) en de Dodentocht (100km) om daarna 2 weekjes te  taperen.

Wim

10:59 Gepost door Belgium Adventure Race Team in Trailrunning | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |