01-08-08

Trailrunning in België

s_img_A
Verschillende leden van ons team pikken nu en dan graag eens een trailrun mee.  Buiten de steeds gezellige sfeer, de mooie omgeving en de uitdaging  is dit een perfecte training voor AR.  Zo hebben we vorig jaar o.a.  deelgenomen aan de Trail Olne-Spa-Olne (66km) en de Magnetoise (60km), beide een organisatie van "courir pour le plaisir".   Buiten deze wedstrijden - voor zover je dit wedstrijden kunt noemen - organiseren zij nog verschillende kortere trailruns.  Deze  goedkope wedstrijden staan altijd garant voor een goede non-nonsense organisatie, een gezellige sfeer, prachtige single-tracks, een stevige maaltijd en een goede pint na de  overwonnen kilometers.

Onlangs werd hun website vernieuwd en vind je hun kalender terug met alle wedstrijden voor 2008 en 2009.

 

00:00 Gepost door Belgium Adventure Race Team in W.E.R.S. | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-04-08

Alles is relatief, toch...

...We would again like to thank you for chosing Lufthansa, and wish you a happy weekend...

17:00u Voila, netjes terug met de voetjes op de grond na een weekje Athene voor het werk. Het is ondertussen vrijdagavond, en ik moet me nog een weg banen van Brussel naar Laakdal  door de avondspits, vrouwtje afzetten bij de ouders, materiaal bij elkaar zoeken, en uitvinden waar in de Ardennen ik nu eigenlijk juist moet zijn voor de Raid Vert, mijn eerste (en waarschijnlijk enige) wedstrijd in de Benelux van dit jaar.

21;26u Steinbach... Juist ja. Een slaperig groepje huizen tegen Luxemburg aan. De briefing is al lang gedaan als ik ruimschoots te laat de parking van het basiskamp van JTBuitensport opdraai. Nog 30 minuten tot de start, maar dat is in Christofiaanse termen een eeuwigheid (teammaatje CV slaagde er verleden jaar in om 2 minuten voor de start nog te verschijnen). Ton was via de tamtam van Wim en Nico al op de hoogte, en zelfs als dat niet zo was zou hij zich waarschijnlijk toch niet echt druk maken. Zometeen de proloog, morgen het eigenlijke AR-werk.

21:58u Mijn "state-of-mind" houdt zich nog niet bezig met de mogelijkheid dat ik binnen 2 minuten een hartslag van 180 heb, en ergens rennend door een bos of veld op zoek ga naar een stuk of 8 CPs. 

22:00u. START. De knop wordt op de één of andere manier omgedraaid, en ik zit meteen in racing mode. Snel die CPs intekenen (een specialiteit van Ton en ik, voorbeeldig team work), tot ik de laatste CP een verkeerde schaal gebruik. Toch even snel ook alle andere CPs terug checken, want met een fout ingetekende CP verlies je meer tijd dan met controleren. Dat wil wel zeggen dat we van in het begin al op achtervolgen aangewezen zijn.

22:03u We duiken de koude donkere nacht in, en alle teams voor ons lopen naar rechts... wij dus naar links. Een vleugje koppigheid? Weet ik eigenlijk niet, maar ik hou me gewoon aan mijn eigen idee. Na een minuutje of wat zien we in de verte toch twee teams die al voor ons vertrokken zijn, en ook linksom gaan. Bij CP1 hebben we de achterstand al gehalveerd, en een mooie doorsteek door een misschien net iets te modderig veld brengt ons aan de leiding.  Mooi zo. Het lopen gaat erg makkelijk, en we maken goede progressie.

22:15u. Soms moet je een beetje geluk hebben in het kaartlezen. Na CP3 wou ik eigenlijk door het bos doorsteken, maar besluit op het laatste moment toch maar de iets langere route langs de weg te volgen. Goed idee, want omdat even verderop het bos gekapt is, hadden we nooit het pad gevonden. Snel CP4 gevonden (lichtjes in het donker hebben zo hun voordeel), en op naar CP5.

22:25u. Shit, dit is ongeveer halverwege koers, want we komen de eerste teams tegen die rechtsom gegaan zijn. Hoe vind je nu die ellendige CP, met al die huppelende koplampjes (lichtjes in het donker hebben zo hun nadeel). Toch een paar minuten aan het zoeken, maar dan weer snel verder.

22:30u Bijna was de race over, als ik uitglij over het modderige gras, en net een stapel bomen kan ontwijken. Vlakbij ligt CP6... prikken... en weer verder

22:35u Een makkelijker stukje lopen over een pad door de velden brengt ons tot de voorlaatste CP. Van hieruit doorsteken, pal noord, naar de weg. Gewoon door het bos, langs de beek, over takken kruipend, onder omgevallen stammen duikend... zo zou het vaker moeten. Geen paden, geen wegen, gewoon bosbeestje spelen !!!

22:45u Laatste postje geprikt. Nu terug naar de weg, en dan in strak tempo terug naar het basiskamp. Alleen op CP5 een paar minuten verspeeld, voor de rest goed en snel gelopen. Ik ben benieuwd hoeveelste we binnenkomen...

22:53u Een lege boerderij. Joepie, niemand voor ons. Dat hebben we weer goed gedaan. Ongeveer een minuut later komt het tweede team binnen, en dan in een sneltreinvaart de andere teams.

Een uur lang rennen en stressen, voor 1 minuut winst. Da's 1 seconde per minuut inspanning. Dat ben je morgen, tijdens de "echte" race meteen weer kwijt als je je veter eens moet knopen, of een mini-foutje op de kaart maakt.  De moeite? Amper. Maar of het voldoening geeft? Zeker.

Alles is relatief, toch...  

   

 

16:41 Gepost door Belgium Adventure Race Team in W.E.R.S. | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-04-08

podium Malheur Ultrasport Team op Raid Vert

275Vorig weekend was er de Raid Vert, de tweede wedstrijd  van 7 wedstrijden van de West European Raid Series, waaronder ook de Malheur Raid XL.   Hiervoor waren we met 3 Malheur teams ingeschreven maar door een blessure van Christophe stonden enkel  Jacqueline & Nico en Roel & Ton aan de start.  Dus zelf heb ik niet deelgenomen en laat ik een wedstrijd verslag over aan de anderen.   Zelf ben ik pas de zaterdagmiddag vertrokken per trein naar de Ardennen waar ik ben afgestapt op een 30tal km van de wedstrijdlokatie en deze afstand  al lopend heb afgelegd aan de hand van een kaartje waarop ik de meest uitdagende paden had op aangeduid.  En was het geluk of  ervaring...maar met nauwelijks enkele kilometers asfalt, pittige beklimmingen en afdalingen en heel wat schitterende  single tracks  heb ik volop kunnen genieten van de schoonheid van de Ardennen.  Ik besefte ook dat de Raid Vert heel zwaar zal geweest zijn...niet te stoppen regen- en hagelbuien hadden sommige  paden tot een ware wildwaterrivier voor kabouters gemaakt.  Het zal een fysieke en mentale veldslag geweest zijn.   Maar het belangrijkste is, onze 2 teams hebben deze  veldslag overleefd en zelfs meer.  Nico en Jacqueline zijn als 2de team geëindigd in de mixed ranking en Roel en Ton zijn op nauwelijks  5 minuten van het  eerste team (het beresterke  Franse team Cap-Opale), maar met een half uur voorsprong op het  derde team binnengekomen.   Helaas hebben ze  15 minuten wanhopig gezocht naar een CP zonder resultaat en zijn daardoor maar op de 14de plaats geëindigd...maar ja, een cp vinden is deel van adventure racen...

Na de race is  opnieuw het  gezellige en familiale sfeertje  van adventure racing gebleken met special tasks als "franse chansons zingen", "tafelglijden", "La Chouffe ad fundum drinken", "worstslingeren",....mijn treinreis was beloond.   's Nachts nog even getwijfeld of ik te veel gedronken had of niet, maar het had inderdaad  gesneeuwd met een prachtig wit landschap als resutlaat.

Wim

14:27 Gepost door Belgium Adventure Race Team in W.E.R.S. | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |